Emilia Pérez: Άλλο ένα σινε-κομψοτέχνημα από τον Ζακ Οντιάρ

Γνωστός βαρώνος μεξικάνικου καρτέλ σχεδιάζει όχι μόνο να αλλάξει ζωή, αλλά και… πρόσωπο. Ο διαβόητος για την αγριότητά του Μανίτας ντελ Μόντε παίρνει την καθοριστική απόφαση να μεταμορφωθεί κυριολεκτικά σε άλλον άνθρωπο. Όμως, για να τα καταφέρει, θα χρειαστεί τη βοήθεια της δυναμικής δικηγόρου Ρίτα Μόρο Κάστρο. Έκπληκτη η τελευταία ακούει τον παντρεμένο και πατέρα δύο μικρών παιδιών Μανίτας να της εκμυστηρεύεται την επιθυμία του να αλλάξει φύλο, ώστε να γίνει η γυναίκα που πάντα ονειρευόταν, σβήνοντας οριστικά την παλιά του ύπαρξη.

Ο σημαντικότερος σύγχρονος Γάλλος σκηνοθέτης συνεχίζει να μας εκπλήσσει ευχάριστα έπειτα από κάθε ταινία του. Χωρίς να πατάει σε γνώριμα πεδία, καθώς η λέξη επανάληψη είναι άγνωστη για εκείνον, και με ισχυρή αίσθηση ρίσκου –πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις την απόπειρα αφήγησης ενός σκληρού γκανγκστερικού θρίλερ με όρους… μιούζικαλ;– ο 72χρονος Ζακ Οντιάρ, κάτοχος του Χρυσού Φοίνικα με το «Djeepan», μεγαλουργεί ξανά. Το δέκατο φιλμ του είναι η «Emilia Pérez», που δεν μοιάζει με τίποτα απ’ όσα έχουμε δει στο παρελθόν, είτε αφορά το γκανγκστερικό είδος –η γνωστή βία της μεξικάνικης μαφίας δεν είναι τόσο ακραία στην απεικόνιση του Οντιάρ, χωρίς να λησμονούμε φυσικά και την queer πλευρά της– είτε το μουσικοχορευτικό κομμάτι του. Σε αυτό το δεύτερο σκέλος, ο Γάλλος δημιουργός κυριολεκτικά μεγαλουργεί. Αφήνοντας ελεύθερη τη φαντασία του και σπάζοντας βασικούς κανόνες του μιούζικαλ, υπογράφει ένα ανεπανάληπτο θέαμα με εξαίσιες χορογραφίες του Βέλγου Νταμιέν Ζαλέ και τραγούδια της Γαλλίδας Καμίλ. Μάλιστα, σε δυο τρεις περιπτώσεις το δράμα είναι υψηλών προδιαγραφών –η συγκινητική επανένωση του ήρωα με τα μικρά παιδιά του επισφραγίζεται με ένα υπέροχο μουσικό ενσταντανέ, ενώ και το πολιτικό σκέλος έχει τη δέουσα αιχμηρότητα, όπως αποδίδεται στην κορυφαία ίσως χορευτική σκηνή του φιλμ. Εδώ η Σαλντάνα δίνει μια τέλεια, ηλεκτρισμένη παράσταση, στη βραδιά του γκαλά με τους διεφθαρμένους πολιτικούς και αξιωματούχους. Η ταινία, που τιμήθηκε με δύο βραβεία στις Κάννες (βραβείο της Επιτροπής και βραβείο γυναικείας ερμηνείας, που μοιράστηκαν από κοινού οι τρεις πρωταγωνίστριες, Ζόι Σαλντάνα, Κάρλα Σοφία Γκασκόν και Σελίνα Γκόμεζ), είναι μια συγκλονιστική ιστορία συγχώρεσης και αγάπης, που τολμάει να πάει κόντρα σε όλα –και ειδικά στην πολιτική ορθότητα– με όχημα μια στιβαρή γυναικεία αγία τριάδα.