Η Μία Φάροου σαν σήμερα έκανε μόδα το pixie που θεωρείται πάντα το πιο αντικομφορμιστικό κούρεμα
Στην πραγματικότητα, η Μία Φάροου δεν χρειάστηκε τον Vidal Sassoon για να δημιουργήσει στο κεφάλι της αυτό που έκτοτε ταυτίστηκε με το πιο επαναστατικό κούρεμα που μπορεί να έχει μια γυναίκα: το pixie look. Το έκανε μόνη της, μια μέρα στα γυρίσματα της σειράς Peyton Place, αλλά αξιοποιήθηκε στο έπακρο λίγο αργότερα στον χαρακτήρα που ενσάρκωνε στην ταινία «Το Μωρό της Ρόζμαρι».
Ο σκηνοθέτης Ρομάν Πολάνσκι ήθελε μια δραματική αλλαγή στην εικόνα της πρωταγωνίστριας όταν η άτυχη νεαρή γυναίκα βρίσκεται να κουβαλά και να γεννά το γόνο του Σατανά, και το κοντοκουρεμένο κεφάλι της Μία Φάροου ήταν ό,τι έπρεπε. Προκειμένου να γίνει λίγος «ντόρος» γύρω από την ταινία, ο Πολάνσκι αποφάσισε να ενισχύσει την αίσθηση που δημιουργούσε το ανατρεπτικό κούρεμα της πρωταγωνίστριας, ζητώντας από τον Vidal Sassoon να έρθει στο πλατό για να κουρέψει την Μία Φάροου.
Σαν σήμερα: Όταν η Μία Φάροου απέκτησε το iconic pixie look της
Σαν σήμερα, 14 Αυγούστου, το 1967, ο διάσημος κομμωτής βρέθηκε όντως στο σετ της ταινίας του Πολάνσκι και έκανε ένα τριμάρισμα στο (ήδη κομμένο) μαλλί της Μία Φάροου, έναντι 5.000 δολαρίων. Τα φλας των φωτογράφων άστραψαν στη διάρκεια του κουρέματος και οι στιγμές απαθανατίστηκαν σαν η Μία Φάροου να έκανε εκείνη την ημέρα τη δραματική αλλαγή στο κεφάλι της. Ήταν όμως καθαρά ένα διαφημιστικό τρικ για την προώθηση της ταινίας, καθώς η ηθοποιός είχε κόψει η ίδια νωρίτερα τα μαλλιά της και στην ταινία φορούσε περούκα, όπως δήλωσε αρκετά χρόνια αργότερα.
Οι γυναίκες λάτρεψαν το pixie look και κάποιες γενναίες το υιοθέτησαν, ενώ για την Μία Φάροου ήταν πλέον το σήμα κατατεθέν του αντικομφορισμού που την χαρακτήριζε πάντα. Από την άλλη, οι άντρες αντέδρασαν αρνητικά. Στην ταινία, ο γιατρός της την κατηγορεί ότι δεν θέλει πια να είναι ο εαυτός της και ο σύζυγός της λέει ότι μοιάζει με αγόρι. Είναι ίσως το γεγονός ότι τα κοντά μαλλιά στις γυναίκες φαίνεται να σηματοδοτούν ένα «βήμα» στην ανδρική επικράτεια και οι άντρες νιώθουν δυσφορία. Στη δεκαετία του '60 και για ένα μέρος της δεκαετίας του '70, η Μία Φάροου διεκδικούσε έναν ανδρόγυνο χώρο και αυτό έκανε πολλές γυναίκες να αισθάνονται απελευθερωμένες και να παίρνουν την απόφαση για μια μικρή επανάσταση.
Η απόλυτη ένδειξη για το πόσο σοκαριστικό ήταν για πολλούς αυτό το κούρεμα, ήταν η επίθεση που δέχθηκε από μέσα ενημέρωσης, που έγραφαν ότι ο Φρανκ Σινάτρα την απείλησε με διαζύγιο -σύμφωνα με κάποιους το είχε ήδη υποβάλλει- εξαιτίας των κομμένων μαλλιών. Η ίδια συνέταξε μια επιστολή και την έστειλε στη Vogue, συνοδευόμενη από μια φωτογραφία του γάμου της με τον διάσημο τραγουδιστή. «Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους», έγραφε, «ο Φρανκ Σινάτρα λατρεύει αυτό το κούρεμα και ήταν εκείνος που μου ζήτησε να το διατηρήσω». Στη φωτογραφία του γάμου της, η Μία Φάροου έχει το pixie look στην πιο λαμπερή και δροσερή εκδοχή του.
Περιοδικά μόδας τόνισαν πριν από 3 χρόνια -όταν το pixie ξαναήρθε στη μόδα- ότι η εμφάνιση της Μία Φάροου ήταν τόσο εμβληματική που ταυτίστηκε με το συγκεκριμένο στυλ, με αποτέλεσμα όποτε κάποιος αναφέρεται σε αυτό να μην μπορεί παρά να κάνει μνεία και στην ηθοποιό.
Η προϊστορία του pixie και οι επόμενες σταρ που το υιοθέτησαν
Το κοντό γυναικείο κούρεμα έχει προϊστορία αιώνων, ωστόσο ποτέ δεν αγαπήθηκε από την πλειοψηφία του αντρικού φύλου και πάντα χαρακτηριζόταν ως αντικομφορμιστικό ή ένδειξη ότι η γυναίκα ότι θέλει να πάρει τον έλεγχο του εαυτού της. Τις τελευταίες δεκαετίες ερχόταν στη μόδα κατά διαστήματα -συνήθως μετά από περιόδους κρίσεων-, με πλέον πρόσφατη το lockdown λόγω covid.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
9°
