Κινηματογραφος

Το έγκλημά μου: Ο Φρανσουά Οζόν υμνεί τη γυναικεία ευφυΐα και δύναμη

Κριτική για την ταινία του Φρανσουά Οζόν

324257-668306.jpg
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
ΤΕΥΧΟΣ 874
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Κριτική ταινίας: Το έγκλημά μου (Mon crime)

Eπιλογές

Κριτική για την ταινία «Το έγκλημά μου (Mon crime)» του Φρανσουά Οζόν με πρωταγωνιστές τους Νάντια Τερέσκιεβιτζ, Ρεμπέκα Μάρντερ, Ιζαμπέλ Ιπέρ, Φαμπρίς Λουκινί, Ντάνι Μπουν

Στο Παρίσι της δεκαετίας του ’30 μια νεαρή και άνεργη ηθοποιός κατηγορείται για τη δολοφονία ενός διάσημου παραγωγού. Όλα τα στοιχεία είναι σε βάρος της αλλά η συγκάτοικός της, μια άπειρη μαθητευόμενη δικηγόρος, θα καταφέρει να την ξελασπώσει. 

Ένα θεατρικό των Ζορζ Μπερ και Λουί Βερνέιγ δίνει στον Φρανσουά Οζόν την ευκαιρία να συνεχίσει το σερί των επιτυχημένων ταινιών της τελευταίας περιόδου («Όλα πήγαν καλά», «Θέλημα θεού») συστήνοντάς μας και πάλι τον δημιουργό που αγαπήσαμε στο προ 20ετίας αισθηματικό δράμα «5X2». To «Έγκλημά μου» είναι ένα ανάλαφρο κωμικό νουάρ, μπριζόζικο και ντελικάτο που ποντάρει τα μάλα στην παλιομοδίτικη γοητεία και τους πνευματώδεις διαλόγους που εκστομίζουν οι γεμάτοι πρόζα και στόμφο χαρακτήρες. Αφέλεια και σπιρτάδα εναλλάσσονται με ρυθμούς πολυβόλου σε ένα σενάριο που διασκευάζεται πανέξυπνα ώστε να αναδειχτούν όχι μόνο οι διαφορές αλλά, κυρίως, οι ομοιότητες σε δύο εποχές που φαινομενικά μοιάζουν τόσο ξένες μεταξύ τους (το σημερινό Παρίσι έχει στοιχεία από τη γαλλική πρωτεύουσα των αρχών του περασμένου αιώνα) αλλά στην πραγματικότητα έχουν τρομακτικές ομοιότητες με πιο σημαντική την αδιάλλακτη πατριαρχική εξουσία.

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΜΟΥ (Mon Crime) - trailer (greek subs)

Ακολουθήστε την Athens Voice στο Google News κι ενημερωθείτε πρώτοι για όλες τις ειδήσεις

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ειρήνη Βουρλούμη: «Αλλού ο δρόμος» - Η Αθήνα μέσα από τα μάτια τριών οδηγών ταξί
Κινηματογραφος Ειρήνη Βουρλούμη: «Οι οδηγοί ταξί βιώνουν την πόλη σαν ένα διαρκές πέρασμα από τη μία ζωή στην άλλη»

Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.

Δώρα Λαβαζού

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY