Γουόλτερ Μίρις: Πέθανε ο θρυλικός παραγωγός του «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό» και «Ροζ Πάνθηρα»
Ο Γουόλτερ Μίρις ο οξυδερκής και βραβευμένος με Όσκαρ κινηματογραφικός παραγωγός που επέβλεψε κλασικά έργα όπως τα «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό», «West Side Story» και «Ροζ Πάνθηρας» πέθανε από φυσικά αίτια, ανακοίνωσε το Σάββατο η Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών. Ήταν 101 ετών.
Ο Μίρις πέθανε την Παρασκευή στο Λος Άντζελες, σύμφωνα με δήλωση του διευθύνοντος συμβούλου της Ακαδημίας Μπιλ Κράμερ και της προέδρου Τζάνετ Γιανγκ.
«Ο Γουόλτερ ήταν ένας πραγματικός οραματιστής, τόσο ως παραγωγός όσο και ως ηγέτης της βιομηχανίας», ανέφεραν, σημειώνοντας ότι είχε διατελέσει πρόεδρος της Ακαδημίας και επικεφαλής της Ακαδημίας για πολλά χρόνια.
#RIPWalterMirisch . Producer & Former Academy President, Dies at 101. He was a game changing force in entertainment for decades who encouraged me as a young filmmaker A gentleman w/taste who still knew how to move & shake & get it done. Exemplary life! https://t.co/RZEVOWtFzW
Ο Μίρις έλαβε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας για την ταινία «In the Heat of the Night του 1967, ενώ η εταιρεία που διηύθυνε ο ίδιος και τα αδέλφια του ήταν επίσης παραγωγός των βραβευμένων με Όσκαρ καλύτερης ταινίας «The Apartment» και «West Side Story».
Γεννημένος οκτώ χρόνια πριν από την πρώτη τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ, διετέλεσε πρόεδρος της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών από το 1973 έως το 1977 και έλαβε δύο τιμητικά Όσκαρ, το 1978 και το 1983, για το σύνολο του έργου του και τις ανθρωπιστικές του προσπάθειες.
Ως παραγωγός, ο Μίρις στρατολόγησε επιθετικά κορυφαίους κινηματογραφιστές, όπως ο Μπίλι Γουάιλντερ και ο Νόρμαν Τζούισον, και στη συνέχεια τους έδωσε την ελευθερία να φτιάξουν τις ταινίες όπως οι ίδιοι θεωρούσαν σκόπιμο.
«Προσφέραμε σε αυτούς τους σκηνοθέτες ό,τι χρειάζονταν», δήλωσε στους Los Angeles Times το 1983. «Ο Μπίλι μπορούσε να μου τηλεφωνήσει και να μου πει, `Θα ήθελα να κάνω μια ταινία για τον τάδε' - και αυτό ήταν το μόνο που χρειαζόταν να ξέρουμε. ... Γίναμε, στην πραγματικότητα, συνεργάτες με τους σκηνοθέτες μας».
Ο Μίρις μπήκε στην κινηματογραφική βιομηχανία στην εφηβεία του, από ταξιθέτης σε διευθυντικές θέσεις σε μια αλυσίδα κινηματογραφικών αιθουσών, προτού ασχοληθεί με την παραγωγή ταινιών δράσης και γουέστερν χαμηλού προϋπολογισμού στα τέλη της δεκαετίας του 1940.
Η εταιρεία που ίδρυσε το 1957 με τον αδελφό του Μάρβιν και τον ετεροθαλή αδελφό του Χάρολντ ήταν μια από τις πιο επιτυχημένες ανεξάρτητες παραγωγές που προέκυψαν από το παλιό σύστημα στούντιο, καθώς η τηλεόραση μείωνε την προσέλευση στον κινηματογράφο. Η εταιρεία τους ξεκίνησε με μια χούφτα γουέστερν προτού παράγει το 1959 το «Some Like It Hot», την κωμωδία του Γουάιλντερ με τη Μέριλιν Μονρόε και τους Τζακ Λέμον και Τόνι Κέρτις ως cross-dressing μουσικούς που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη μαφία.
Ο Μίρις ήταν επίσης μεταξύ μιας χούφτας κινηματογραφιστών που αναγνώρισε ο Σίτνει Πουατιέ στην ομιλία του στα βραβεία Όσκαρ του 2002, όταν παρέλαβε τιμητικό Όσκαρ για το έργο ζωής του.
Μετά τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του, Χάρολντ, το 1968, τα επιζώντα αδέλφια συνέχισαν την εταιρεία τους με τον Μάρβιν πρόεδρο και τον Γουόλτερ, τον νεότερο αδελφό, υπεύθυνο για την παραγωγή. Ο Μάρβιν πέθανε το 2002.
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
Η νευρώδης σκηνοθεσία, η μείξη μαύρης κωμωδίας-ψυχολογικού θρίλερ και η παρουσία πρωτοκλασάτων ερμηνευτών χαρακτηρίζουν την πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του Ρομέν Γαβρά
Ο Άαρον Σόρκιν επιστρέφει στο Facebook δεκαέξι χρόνια μετά με μια αξιοπρεπή μεν ταινία, που δεν καταφέρνει όμως να ξεφύγει από τη μεγαλειώδη σκιά του προκατόχου της
15°
