«Βαβυλώνα»: Όργια και θέαμα διά χειρός Χόλιγουντ

Στα μέσα της δεκαετίας του ’20 το Χόλιγουντ είναι ένας χαοτικός μικρόκοσμος αλλά και Γη της Επαγγελίας για εκατοντάδες απόκληρους. Η Νέλι ΛαΡόι, που δεν έχει στον ήλιο μοίρα, φτάνει με όνειρα καριέρας ηθοποιού εκεί όπου ο Τζακ Κόνραντ είναι ήδη σταρ του βωβού κινηματογράφου, και προσλαμβάνει ως βοηθό του τον Mεξικανό καταφερτζή Μάνι.

Ο Νταμιέν Σαζέλ μετά το «La La Land» εξακολουθεί να πορεύεται στην πόλη των αστέρων με ακόμη περισσότερη επική διάθεση. Αφήνει, λοιπόν, στην άκρη τη ρομαντική πλευρά της βιομηχανίας του θεάματος προκειμένου να περιγράψει τα εξωφρενικά στιγμιότυπα ενός κόσμου που βρίσκεται σε μόνιμο ντελίριο. Οι σκηνές που οι Μάνι και Νέλι έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με τα γυρίσματα μιας ταινίας («το πιο μαγικό πράγμα που θα δεις ποτέ στη ζωή του» λέει ο Τζακ στον Μάνι που τον προετοιμάζει για το σοκ της εμπειρίας) είναι μακράν και οι πιο απολαυστικές του φιλμ. Φρενήρης ρυθμός, γκροτέσκες καταστάσεις, χαρακτήρες καρικατούρες, εφετζίδικες ανατροπές, ανίερο χιούμορ. Αυτή είναι η τυπική καθημερινότητα που συναντάμε το 1926 στο Χόλιγουντ όπου το βωβό σινεμά ακόμη κυριαρχεί. Από την επόμενη χρονιά που εμφανίζεται ο ομιλών κινηματογράφος για κάποιους από τους φτασμένους σταρ είναι η αρχή του τέλους αφού «η εποχή τους έχει περάσει οριστικά» κι όλα αλλάζουν. Νοσταλγικό με αυθεντική αγάπη για το παλιό καταραμένο Χόλιγουντ αλλά και χωρίς μια ιστορία που να έχει «ψαχνό» και αληθινό συναίσθημα, η φιλόδοξη και λουσάτη «Βαβυλώνα» του Σαζέλ βουλιάζει κάτω από το βάρος των πληθωρικών σκηνικών και των μακιγιαρισμένων μονοδιάστατων ηρώων. Ευκολάκι ο ρόλος για την εντυπωσιακή Μάργκο Ρόμπι, άξιος στη δική του ερμηνεία ο Μπραντ Πιτ σε έναν ρόλο ταμάμ που δείχνει ότι είναι όντως πλασμένος από το υλικό των αυθεντικών σταρ.