Κινηματογραφος

Κριτική ταινίας: Ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Όττο (A Man Called Otto)

Ορθολογισμός και συναίσθημα

324257-668306.jpg
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Όττο (A Man Called Otto)

Eπιλογές

Κριτική για την ταινία «Ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Όττο» του Μαρκ Φόρστερ, με πρωταγωνιστές τους Τομ Χανκς, Μαριάνα Τρεβίνο, Ρέιτσελ Κέλερ, Μανουέλ Γκαρσία - Ρούλφο

Βαθιά απογοητευμένος από τους ανθρώπους, ο μονίμως  γκρινιάρης μεσήλικας Όττο Άντερσον, σχεδιάζει να πάει να βρει σύντομα την αγαπημένη του σύζυγο Σόνια, που «έφυγε» πρόσφατα από τη ζωή. Οι νέοι γείτονες όμως, εμποδίζουν συνεχώς και άθελα τους, τα μακάβρια σχέδια του Όττο.

Το τρυφερό και αρκετά πιστό αμερικανικό ριμέικ μιας μεγάλης σουηδικής επιτυχίας του 2016 («Ο Κύριος Όβε» βασιζόταν στο μπεστ σέλερ του Φρέντρικ Μπάκμαν «Ένας άντρας που τον λένε Ούβε» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος) έχει όλες τις προβλέψιμες διαδρομές μιας κομεντί που πηγαινοέρχεται μεταξύ γέλιου και συγκίνησης. Όλο το ενδιαφέρον στο φιλμ που υπογράφει με επαγγελματική συνέπεια ο Μαρκ Φόρστερ ((«Ο χορός των τεράτων», «Παγκόσμιος πόλεμος Ζ») αφορά στον τρόπο που ο μονήρης ήρωας διαπραγματεύεται το πένθος του. Υπάρχουν στιγμές που μένεις άφωνος από την ψυχρότητα και την αναλγησία του αλλά από την αρχή κατανοούμε πως η εικόνα που μας δίνει ο αποτελεσματικός ως συνήθως Τομ Χανκς δεν είναι τίποτε άλλο από μια ψεύτικη βιτρίνα που κρύβει την αλήθεια μιας μεγάλης καρδιάς – κυριολεκτικά αφού ο Όττο έχει εκ γενετής υπερτροφική καρδιά. 

ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΛΕΓΑΝ ΟΤΤΟ (A Man Called Otto) - Official Trailer

Ακολουθήστε την Athens Voice στο Google News κι ενημερωθείτε πρώτοι για όλες τις ειδήσεις

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ειρήνη Βουρλούμη: «Αλλού ο δρόμος» - Η Αθήνα μέσα από τα μάτια τριών οδηγών ταξί
Κινηματογραφος Ειρήνη Βουρλούμη: «Οι οδηγοί ταξί βιώνουν την πόλη σαν ένα διαρκές πέρασμα από τη μία ζωή στην άλλη»

Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.

Δώρα Λαβαζού

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY