Η Emer Reynolds φέρνει στην Ελλάδα το φιλμ για τον Phil Lynott

Το ντοκιμαντέρ «Phil Lynott: Songs For While I’m Away» είναι το όνειρο ζωής για την Iρλανδή σκηνοθέτιδα Emer Reynolds, ένα φιλμ για τη ζωή του μουσικού-θρύλου Phil Lynott (1949-1986), ηγέτη των Thin Lizzy, ενός ανθρώπου που έφυγε πολύ νωρίς από τη ζωή. Ήταν μόλις 36 αλλά κατάφερε να μπει στις καρδιές του κάθε Ιρλανδού και των φίλων της μουσικής, σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Το «Phil Lynott: Songs For While I’m Away» θα κάνει πρεμιέρα στην Ελλάδα στις 7 Δεκεμβρίου στο Gimme Shelter Film Festival, το κινηματογραφικό φεστιβάλ μουσικών ντοκιμαντέρ στο Gagarin 205, στην οδό Λιοσίων 205, με την υποστήριξη του Athens Voice 102.5 και της Athens Voice.  Μια νύχτα γεμάτη με rock ενέργεια, ήχους και εικόνες. Στις 21.00, live on stage οι Remember Lizzy, στις 21:40, Q&A με τον Darren Wharton, μέλος των Thin Lizzy και στις 22:00 η προβολή του ντοκιμαντέρ. Τι θα δούμε; 

Η Emer Reynolds, βραβευμένη με Emmy για το ντοκιμαντέρ «The Farthest» και την ιστορία του διαστημικού προγράμματος Voyager, μίλησε στην Athens Voice για το ντοκιμαντέρ, τους Thin Lizzy και φυσικά τον Phil Lynott, τον μουσικό ήρωα της Ιρλανδίας.

Πάντοτε ήσουν μεγάλη fan των Thin Lizzy. Είναι αυτό το ντοκιμαντέρ σαν ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα;
Είναι ένα υπέροχο όνειρο που έγινε πραγματικότητα και το φιλμ είναι το αποκορύφωμα ενός αιώνιου έρωτα με τον Philip και τους Thin Lizzy. Κάποιες φορές δεν το πιστεύω όταν βλέπω το όνομά μου στην αφίσα ή στο trailer και νοιώθω μεγάλη τιμή που είχα την ευκαιρία να γυρίσω αυτό το φιλμ.

34 χρόνια από τον θάνατό του, τι συμβολίζει ο Phil Lynott για τον κόσμο της μουσικής και την Ιρλανδία;
Ο Philip είναι η επιτομή του τοπικού ήρωα στην Ιρλανδία και ιδιαίτερα στο Δουβλίνο. Τον αγαπάνε και τον λατρεύουν, ακόμα και αυτοί που δεν ακούνε Thin Lizzy. Ήταν μιγάς, μεγάλωσε σε μία μη προνομιούχα περιοχή του Δουβλίνου στα 50s-60s, μία εποχή που πρόσωπα από διαφορετικές φυλές ήταν πολύ σπάνια στην Ιρλανδία ή δεν υπήρχαν καν. Μία τέτοια διαδρομή και μέσα από μία τέτοια αφετηρία, για να φτάσεις να γίνεις παγκόσμιος θρύλος της ροκ και να γράψεις μερικά από τα πιο διάσημα τραγούδια που έχουν γραφτεί σε αυτά τα νησιά, μας δίνει έμπνευση. Υπάρχει ένα άγαλμά του, κάτι σαν προσκύνημα, στον κεντρικό εμπορικό δρόμο του Δουβλίνου. Και αγαπάμε που ποτέ δεν ξέχασε τις ρίζες του. Ήταν ένας παθιασμένα περήφανος Ιρλανδός μέχρι το τέλος και η υπέροχη δουβλινέζικη προφορά του δεν έφυγε ποτέ. Τον αγαπάμε πολύ εδώ. Όταν έφτιαξε τους Thin Lizzy, με τον Brian Downey και τον Eric Bell, στα τέλη της δεκαετίας του ’60, ήταν πραγματικοί πρωτοπόροι, τους οδηγούσαν τα όνειρα, η φιλοδοξία και η πίστη. Και η μουσική τους έχει επηρεάσει γενεές άλλων μουσικών.

Ήταν δύσκολο για ένα νεαρό μαύρο αγόρι να τα καταφέρει στην Ιρλανδία των 60s; Είχε να αντιμετωπίσει προκαταλήψεις και τον ρατσισμό;
Όπως είπα νωρίτερα, υπήρχαν πολλοί λίγοι μιγάδες στην Ιρλανδία που μεγάλωσε ο Philip. Ήταν μία κάπως μονοχρωματική κουλτούρα. Σίγουρα αντιμετώπισε τον ρατσισμό στην αρχή στο σχολείο αλλά όπως ο θείος του, o Peter, ένας άνθρωπος που μεγάλωσε μαζί του σαν άλλος αδελφός, εξιστορεί στο φιλμ, αντιμετώπισαν τον σχολικό ρατσισμό με τις γροθιές τους και τελικά έγιναν αποδεκτοί. Όταν έφυγε για το Λονδίνο το 1971, υπήρχαν ταμπέλες στα διαμερίσματα προς ενοικίαση που έγραφαν «Όχι μαύροι. Όχι Ιρλανδοί. Όχι σκύλοι», σίγουρα μία δύσκολη εποχή. Ήταν ένας δεδηλωμένος «περήφανος μαύρος Ιρλανδός», αλλά ακόμα και αν είχε επηρεαστεί από την ιρλανδική μουσική και τους μύθους και θρύλους της Ιρλανδίας, δεν έγραψε σχεδόν ποτέ για την μαύρη του ταυτότητα, κάτι που θεωρώ πολύ ενδιαφέρον.

Ποιες ήταν οι δυσκολίες και προκλήσεις που είχες να αντιμετωπίσεις γυρίζοντας το φιλμ;
Μία κύρια πρόκληση ήταν ποια τραγούδια θα διάλεγα για το ντοκιμαντέρ. Είναι κάτι πολύ υποκειμενικό. Ήθελα να διηγηθώ την ιστορία της ζωής του μέσα από τα τραγούδια του, κάτι που με οδήγησε σε τραγούδια-μέρος της ιστορίας, μεγάλα χιτ όπως το «Whiskey in the Jar» ή το «The Boys are Back in Town». Πολλά όμως από τα τραγούδια, ειδικά κάποια λιγότερο γνωστά, επιλέχθηκαν σαν μία ονειρική ερμηνεία πως φαντάζομαι ο Philip θα βίωνε και σκεφτόταν. Περιμένω έντονους διαλόγους με τους fans για το ποια τραγούδια επιλέξαμε. Αφού δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε με τον Philip, έπρεπε να βρεθεί η φωνή για το φιλμ από παλιές συνεντεύξεις. Ήταν δύσκολο να βρεις στιγμές μέσα από αρχειακό υλικό και συνεντεύξεις όπου ο Philip αποκάλυπτε πράγματα για τον εαυτό του. Τα απέφευγε περίτεχνα. Πρόθυμος να μιλάει για ώρα για τα άλμπουμ ή τις περιοδείες, αλλά όχι για τη ζωή και το μέσα του. Έπρεπε να ψάξουμε πολύ, μέσα από τεράστιο αρχειακό υλικό, για να βρούμε αυτές τις ζεστές στιγμές που αντανακλούσαν τον εαυτό του, αλλά όταν τις βρήκαμε, ήταν πραγματικός χρυσός.

Προσπάθησες να προσεγγίσεις τη ζωή και έργο του Phil Lynott μέσα από τα μάτια ενός fan –όπως είσαι η ίδια- ή μέσα από τα μάτια μίας σκηνοθέτιδας;
Δεν είμαι σίγουρη ότι τον προσέγγισα έτσι. Ήθελα απλά να πω την ιστορία ενός άνδρα. Με συμπόνια και τρυφερότητα. Δεν μας ενδιέφερε να πούμε την «κίτρινη» ιστορία της ανόδου, της πτώσης του και του τραγικού του θανάτου. Τα ένστικτά μας ήταν να είμαστε όσο πιο αληθινοί όσο γίνεται μπροστά στον άνθρωπο Philip. Πήραμε συνεντεύξεις από μερικούς από τους πιο κοντινούς του φίλους και οικογένεια, θέλαμε να ακούσουμε για τη ζωή και το «ταξίδι» του από πρώτο χέρι. Ένοιωθα την ευθύνη και ήμουν πολύ προσεκτική. Και ήθελα, κάθε στιγμή, να τιμήσω την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν οι άνθρωποι που συμμετείχαν και μίλησαν στο ντοκιμαντέρ, αλλά και τον ίδιο τον Philip, πέραν του τάφου.

Από την Κρίση των πυραύλων της Κούβας μέχρι το διαστημικό σκάφος Voyager και τον Phil Lynott, τα ντοκιμαντέρ σου καλύπτουν διαφορετικά θέματα και ιστορίες. Υπάρχουν όμως κάποια σύνδεση μεταξύ τους;
Η σύνδεση είναι απλά εγώ, τα ενδιαφέροντα και οι εμμονές μου. Δεν θα μπορούσα να κάνω μία ταινία, χωρίς δική μου βαθιά επένδυση και ενδιαφέρον πάνω στο θέμα της. Παίρνει τόσο χρόνο και σου ζητάει πολύ συναισθηματική και δημιουργική ενέργεια. Το θέμα ενός φιλμ πρέπει να είναι κάτι που με ενδιαφέρει και να παθιάζομαι για αυτό. Και τα τρία μου φιλμ είναι καρποί αγάπης και αποκαλύπτουν τον εσωτερικό μου εαυτό. Τα πράγματα που σκέφτομαι. Ποιοι είμαστε; Τι μας αφορά; Πώς ζούμε; Ποια είναι η ουσία; Είναι αυτή; Τι αφήνουμε πίσω μας; Μας νοιάζει η υστεροφημία μας; Μπορεί ένας απλός άνθρωπος να αλλάξει τον κόσμο; Μπορούν οι τέχνες και η επιστήμη να αλλάξουν τον κόσμο;

Ποιοι είναι οι στόχοι σου για το «Songs for While I’m Away», ιδιαίτερα μία τέτοια περίοδο που οι περισσότερες κινηματογραφικές αίθουσες είναι κλειστές και τα φεστιβάλ γίνονται online;
Ο στόχος, πολύ απλά, είναι να δουν το φιλμ όσο περισσότεροι γίνεται, αλλά κατά προτίμηση σε μία κινηματογραφική αίθουσα. Έχει γυριστεί έτσι για να το δούμε και να το βιώσουμε σε μεγάλη οθόνη, δυνατό, πολύχρωμο, επικό, γεμάτο συγκίνηση και συναίσθημα. Ελπίζω αυτοί που θα έρθουν να το δουν να μάθουν περισσότερα για τον άνθρωπο που έγραψε το «The Boys are Back in Town» και βγουν με την αίσθηση πως ανακάλυψαν το ανθρώπινο πλάσμα πίσω την εικόνα του ροκ σταρ, πως θα νοιώσουν συμπόνια και κατανόηση για αυτόν και τη σύντομη ζωή του, και θα γιορτάσουν και απολαύσουν μαζί την υπέροχη κληρονομιά που μας άφησε.

---

Phil Lynott: Songs For While I’m Away

H ταινία αφηγείται την ιστορία ενός μαύρου αγοριού που γεννήθηκε στην Αγγλία και ανδρώθηκε στο εργατικό Δουβλίνο των 50s, για να γίνει ο μεγαλύτερος ροκ σταρ της Ιρλανδίας. Frontman των Thin Lizzy, δημιουργός, ποιητής, ατίθασος, ευαίσθητος, o Phil Lynott ήταν πολλά περισσότερα από όσα όλοι γνωρίσαμε. Μέσα από διηγήσεις του ίδιου, αποκλειστικές μαρτυρίες, αρχειακό υλικό που παρουσιάζεται για πρώτη φορά και τα εμβληματικά τραγούδια του, η ταινία μας συστήνει τον Philip πατέρα, σύζυγο, φίλο, γιο, ροκ σύμβολο, ποιητή και ονειροπόλο.

Στην ταινία εμφανίζονται και μιλούν για τον Phil, η οικογένειά του, οι συνοδοιπόροι του στους Lizzy, οι James Hetfield (Metallica), Adam Clayton (U2), Huey Lewis (Huey Lewis & The News), Suzi Quattro, και πάρα πολλοί άλλοι.