Κριτική ταινίας: Μια λευκή, λευκή μέρα (A White, White Day)

Σε μια απομονωμένη πόλη της Ισλανδίας, ένας αστυνομικός πενθεί για την απώλεια της γυναίκας του. Όταν όμως υποψιάζεται πως η μακαρίτισσα είχε εραστή, αποφασίζει να μάθει την αλήθεια με κάθε κόστος. 

Η δεύτερη ταινία του Ισλανδού Χλίνουρ Πάλμασον («Winter Brothers») μοιάζει με ένα σιωπηλό ψίθυρο που σταδιακά μεταβάλλεται σε κραυγή απόγνωσης. Η οδυνηρή ιστορία εκδίκησης που «πνίγει» τον ήρωα, τον οδηγεί σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Η πάλη μεταξύ έρωτα και θανάτου διαμορφώνει πλέον το τοπίο στο οποίο ζει κι αναπνέει ο χήρος αστυνομικός που προσπαθεί μάταια να ελέγξει τη συμπεριφορά του. Όταν όμως η ψύχωση που αναπτύσσει απειλεί να διαλύσει τα πάντα γύρω του και να θέσει σε κίνδυνο τα αγαπημένα του πρόσωπα, η κατάβαση στην κόλαση μοιάζει πλέον μη αναστρέψιμη. Μια σκληρή ταινία γύρω από την απώλεια και τη διαχείρισή της, ειδικά από τη στιγμή που το μικρόβιο της αμφιβολίας απειλεί να δηλητηριάσει το μέχρι πρότινος αψεγάδιαστο lovestory. Πολύ σοφά αναρωτιέται ο ισλανδός δημιουργός «ποιο είναι το νόημα να ρισκάρεις να βρεις την αλήθεια, όταν αυτή μπορεί να σε οδηγήσει σε ένα αβάσταχτο και οδυνηρό ψέμα», ερώτημα το οποίο μοιάζει να συνοδεύει τον ήρωα σε κάθε βήμα του. Βραβείο καλύτερης ερμηνείας στην Εβδομάδα Κριτικής του 72ου Φεστιβάλ των Καννών για τον καταπληκτικό Ίνγκβαρ Σίγκουρντσον.

Σκηνοθεσία: Χλίνουρ Πάλμασον 
Πρωταγωνιστούν: Ίνγκβαρ Σίγκουρντσον, Ίντα Μέκιν Χλινσντότιρ, Χίλμιρ Σνερ Γκούντνασον