Το ελληνικό σινεμά εκπροσωπείται και με το παραπάνω στο φετινό, 64o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου, που ξεκινάει στις 6 Φεβρουαρίου και ολοκληρώνεται στις 16 του μήνα. Πέντε Έλληνες σκηνοθέτες θα παρουσιάσουν ταινίες τους και θα διεκδικήσουν βραβεία ή/και εντυπώσεις.
Από το επίσημο διαγωνιστικό μέχρι το τμήμα ταινιών μικρού μήκους, δεν θα μείνει γωνιά της Berlinale χωρίς αξιοσημείωτη ελληνική παρουσία. Είτε μιλάμε για καταξιωμένους και πολλάκις βραβευμένους σκηνοθέτες, όπως ο Γιάννης Οικονομίδης που κάθε νέα του ταινία γεννά μεγάλες προσδοκίες, είτε για καινούργια ταλέντα, όπως η Ρηνιώ Δραγασάκη, που μετά την επιτυχημένη πορεία της στις μικρού μήκους, μας ξανασυστήνεται με το πρώτο feature της.
Το Μικρό Ψάρι του Γιάννη Οικονομίδη (Επίσημο διαγωνιστικό)
Η τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του (με διεθνή τίτλο «Stratos») κάνει πρεμιέρα στην Μπερλινάλε στις 6 Φεβρουαρίου και φιλοδοξεί να φύγει από το φεστιβάλ με τουλάχιστον ένα βραβείο. Στις ελληνικές αίθουσες θα την απολαύσουμε από τις 27 Μαρτίου.
Υπόθεση: Στα 19 του, ο Στράτος διέπραξε ένα έγκλημα πάθους. Πέρασε τη μισή του ζωή στη φυλακή, κάτω από την προστασία ενός αρχινονού του υποκόσμου, του Λεωνίδα. Μια μέρα, κατά τη διάρκεια μιας συμπλοκής ανάμεσα σε αντίπαλες συμμορίες, ο Λεωνίδας του έσωσε τη ζωή. Ο Στράτος αυτό δεν το ξέχασε ποτέ. Ελεύθερος πια, ο Στρατός δουλεύει τη νύχτα σε ένα αρτοποιείο, ενώ τη μέρα εκτελεί συμβόλαια θανάτου. Όλα του τα χρήματα τα δίνει στον Γιώργο, τον αδελφό του Λεωνίδα, που οργανώνει ένα παράτολμο σχέδιο απόδρασης για να βγάλουν τον Λεωνίδα από την φυλακή. Το μόνο πράγμα που απασχολεί τον Στράτο είναι να εξοφλήσει το χρέος του στον Λεωνίδα. Η μέρα της απόδρασης, η πιο σημαντική μέρα της ζωής του, πλησιάζει…
Να Κάθεσαι και να Κοιτάςτου Γιώργου Σερβετά (Panorama)
Έχοντας ήδη κάνει μια βόλτα από τα διεθνή φεστιβάλ (Τορόντο), καθώς και από τις ελληνικές αίθουσες, η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Σερβετά φιλοδοξεί τώρα να κάνει αίσθηση στο κοινό του Φεστιβάλ Βερολίνου.
Υπόθεση: Χειμωνιάτικος ουρανός. Πράσινα λειβάδια. Αποθήκες σιτηρών. Ενα τραίνο καταφτάνει στον άδειο σταθμό. Αποβιβάζεται μόνο η Αντιγόνη, μια νέα κοπέλα γύρω στα 30. Κανείς δεν την περιμένει, εκτός από ένα γέρο άντρα, που περνάει όλη τη μέρα του στον έρημο σταθμό. Η Αντιγόνη έχει επιστρέψει στην πόλη όπου γεννήθηκε και φαίνεται αποφασισμένη να μείνει εκεί. Συναντιέται με την Ελένη, μια φίλη απ’τα παλιά, πιάνει δουλειά ως καθηγήτρια αγγλικών στο τοπικό φροντιστήριο, τα φτιάχνει με τον Νίκο, ένα αγόρι σαφώς νεώτερο και ευχάριστα αφελές. Η αναζήτηση της Αντιγόνης για μια απλή ζωή στους ήσυχους δρόμους της μικρής πόλης, σύντομα αποκαλύπτεται ελαφρώς πιο μπερδεμένη απ’ό,τι είχε φανταστεί. Η Αντιγόνη, που είχε αποφασίσει μόνο να κάθεται και να κοιτά, σύντομα θα βρεθεί μπλεγμένη σε καταστάσεις που απαιτούν δράση. Η ζωή στους δρόμους της πόλης είναι ήσυχη αλλά από κάτω η ένταση όλο βράζει και βράζει...
Στο Σπίτιτου Αθανάσιου Καρανικόλα (Forum)
Τρίτη μεγάλου μήκους ταινία για τον Καρανικόλα (θυμόμαστε το «Echolot» από τις Νύχτες Πρεμιέρας), αλλά πρώτη γυρισμένη στην Ελλάδα (δένει και η αναφορά του τίτλου), ο οποίος μέχρι τώρα είχε στο ενεργητικό του δύο μεγάλου μήκους ταινίες στη Γερμανία, ντοκιμαντέρ και πειραματικά φιλμάκια. Η νέα του ταινία κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της στην Μπερλινάλε.
Υπόθεση: Μία Γεωργιανή οικιακή βοηθός, που δουλεύει εδώ και πολλά χρόνια για μια ελληνική οικογένεια, μαθαίνει ότι πάσχει από ανίατη ασθένεια και ξαφνικά βλέπει τα αφεντικά της να την κάνουν στην άκρη.
Washingtonia της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη (Berlinale Shorts)
Η μικρού μήκους ταινία της Κοτζαμάνη διεκδικεί τη Χρυσή και Αργυρή Άρκτο της κατηγορίας μικρού μήκους. Η συμμετοχή προέκυψε από τις πέντε ταινίες μικρού μήκους που πραγματοποιήθηκαν και προβλήθηκαν στο πλαίσιο του 3ου Athens Open Air Film Festival 2013.
Υπόθεση: Η Ουασινγκτόνια είναι το μόνο είδος φοίνικα που δεν προσβάλλεται από το διαβόητο «εισαγόμενο» κόκκινο σκαθάρι, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει ξεκληρίσει στεγνά τα φοινικοειδή της ελληνικής επικράτειας. Το φιλμάκι της Κοτζαμάνη καταδύεται στη «μικρή και ξερή καρδιά» αυτού του φοίνικα.
Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη
Προαύλιο της Ρηνιώς Δραγασάκη (Generation 14plus)
Δεύτερη μικρού μήκους ταινία της Ρηνιώς Δραγασάκη, της οποίας η προηγούμενη ταινία «Ο μπαμπάς μου, ο Λένιν και ο Φρέντυ» συμμετείχε σε 35 διεθνή φεστιβάλ. Και αυτή η συμμετοχή προέρχεται από τις ταινίες μικρού μήκους που πραγματοποιήθηκαν και προβλήθηκαν στο πλαίσιο του 3ου Athens Open Air Film Festival 2013.
Υπόθεση: Στην καλοκαιρινή Αθήνα. Μια παρέα μαθητών αράζει στο προαύλιο ενός σχολείου. Οι σχολικές αίθουσες είναι άδειες. Ο ήλιος καίει. Ένα μπαλόνι με νερό πέφτει από τον ουρανό και το μπουγέλο αρχίζει. Αυτό το μπουγέλο όμως θα παίζεται μέχρι τελικής πτώσεως.
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
Η νευρώδης σκηνοθεσία, η μείξη μαύρης κωμωδίας-ψυχολογικού θρίλερ και η παρουσία πρωτοκλασάτων ερμηνευτών χαρακτηρίζουν την πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του Ρομέν Γαβρά
Ο Άαρον Σόρκιν επιστρέφει στο Facebook δεκαέξι χρόνια μετά με μια αξιοπρεπή μεν ταινία, που δεν καταφέρνει όμως να ξεφύγει από τη μεγαλειώδη σκιά του προκατόχου της
21°
