Τα καφενεία όλα κλειστά…

Κι οι φίλοι σου ξενιτεμένοι. Αλλά εσύ στη Θεσσαλονίκη. Δεν εξετάζουμε το γιατί. Παρότι μπορούμε να υποθέσουμε: δεν έχεις λεφτά, δεν έχεις παρέα, βαριέσαι, περνάς κατάθλιψη γιατί έχεις μεν λεφτά αλλά το αίσθημα σε εγκατέλειψε. Συμβαίνουν αυτά. Ας δούμε τι μπορείς να κάνεις στην άδεια πόλη που οι αρετές της δεν εξαντλούνται μόνο στα δύο κλισέ που επικαλούνται χρόνια τώρα οι εξίσου γκαντέμηδες με σένα που ξέμειναν στο άστυ. Πως δηλαδή μπορείς να βρεις άνετα πάρκινγκ όπου θέλεις και πως γλιτώνεις το μποτιλιάρισμα και τη ζοχάδα που τραβάνε τα πρόβατα που κάνουν ουρά για μια ψωροβουτιά στο δρόμο για Χαλκιδική. Μας τα ’παν κι άλλοι, αλλά όχι σε τα μας.

Τώρα που το σκέφτομαι, τα παρηγορητικά κλισέ περί των αρετών της άδειας πόλης και των τριακοσίων που τη φυλάνε σαν τις Θερμοπύλες, είναι ανεξάντλητα κι ουχί μόνο δύο: δροσερά και καλά μπαρ με πολικούς ανεμιστήρες και παγωμένα κοκτέιλ, σιντριβάνια όπου ως χίπης και καλά τσαλαβουτάς τα πόδια σου, πάρκα με ψωραλέες λεύκες όπου ανετιλάν και ξαπλαντάν και καλά διαβάζεις Μαγιακόφσκι, πισίνες ξενοδοχείων όπου κανείς δεν νετάρει στον κίνδυνο μεταδιδόμενων δερματικών ασθενειών, αλλά όλοι υμνούν την καταπληκτική τους θέα, τι να λέμε, ρε αδελφέ, εκτός κι αν θέλεις να σου γράψω μια «ποίηση». Μεγάλο πράγμα η ποίηση και ο ρομαντισμός, σε κάνουν να ξεχνάς τη μιζέρια και το πήξιμο.

Το είπε και ο Χάντερ Τόμσον: «Ποτέ μην αφήνεις την πραγματικότητα να χαλάσει μια καλή ιστορία». Αλλά είσαι ήδη χαλασμένος, τσατίλας, μανούρης και κατσούφης. Οι γκαλερί κλειστές, οπότε δεν μπορείς να κοινωνήσεις μεγάλη παρηγορητική τέχνη, στα θερινά παίζει τα απομεινάρια του χειμώνα… ένα τσακ πριν αυτοκτονήσεις ουρλιάζοντας πως δεν αξίζει να ζεις ή πάρεις υπνωτική δόση που θα σε ρίξει σε θερινή νάρκη, προγραμματισμένη να σε ξυπνήσει όταν επιστρέψουν οι άλλοι, σου την έχω τη λύση και σ’ το βρήκα το φάρμακο. Γιατί αυτή η μεγαλειώδης έμπνευση του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΜ-Θ να «επιτάξει» το σινέ «Μακεδονικόν» και να το καργάρει με ταινίες επί καθημερινής βάσης, μοιρασμένες σε θεματικές ενότητες, ισοδυναμεί σαν μάννα ή hot dog εξ ουρανού.

Αυτό είναι το Ταινιόραμα στη Θεσσαλονίκη. Ταινίες-σταθμοί, ένα παζλ που ανταποκρίνεται στη γνήσια αμηχανία κάθε εγκαταλελειμμένου στη Θεσσαλονίκη, που έχει την ευκαιρία να απαντήσει στο ερώτημα «Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία;». «Στην τηλεόραση το φως έρχεται από μπροστά και σε τυφλώνει, στο σινεμά έρχεται από πίσω και σε διαπερνά». Σινεμά για ζωές σε περίεργα όρια, σελιλόιντ στολισμένο με χρυσάφι, ερωτικά τρίγωνα, Italian classics, γλυκός ρεαλισμός, βαλκανικές ενδοσκοπήσεις, αναμνήσεις από το σκανδιναβικό Δόγμα και μια ντουζίνα ακόμα τίτλων υπόσχονται να σου πάρουν τη θλίψη και να σου φτιάξουν τη διάθεση. Καλά να περάσεις και του χρόνου κοίτα το καλοκαίρι να μη σε βρει στην ίδια κατάσταση. Γεια.

Info: Έως τις 15 Σεπτεμβρίου, στον κινηματογράφο Μακεδονικόν (Φιλικής Εταιρείας 44, Τ: 2310 261 727). Τιμή εισιτηρίου: 5€ esiemth.gr/teniorama-sti-thessaloniki