Ταινίες που γυρίστηκαν στα ελληνικά νησιά και έγιναν τοπικοί θρύλοι και σήμα κατατεθέν σε μπαρ και ταβέρνες
Αμοργός «Απέραντο γαλάζιο» του Μπεσόν
Το μπαρ Deep Blue στα Κατάπολα, χρόνια τώρα προβάλλει κάθε απόγευμα την ταινία. Σε κάθε προβολή αλλάζει η γλώσσα των υποτίτλων ανάλογα με την πλειοψηφία καταγωγής του κοινού. Στη δε παραλία της Αγίας Άννας γίνεται το αδιαχώρητο για μια βουτιά από τον ίδιο βράχο που βουτούσε ο μικρός Ζακ.
Mε τη Βάνα Μπάρμπα ως «Βασιλίσσα» και το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Όλοι ψάχνουν το ελικοδρόμιο για να παίξουν μπάλα.
Κεφαλονιά
«Το μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι» Από τα λίγα νησιά όπου μια χολιγουντιανή παραγωγή ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Κι αυτό διότι ο συγγραφέας του βιβλίου Λουί ντε Μπερνιέρ κατηγορήθηκε από τους Κεφαλονίτες για παραποίηση ιστορικών γεγονότων και προσώπων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Παρόλ’ αυτά η ταινία έκανε ακόμα πιο διάσημο το νησί και τις ομορφιές του.
Χάνεις το λογαριασμό από το πόσες ταβέρνες ή μαγαζιά λαϊκής τέχνης έχουν δανειστεί τον τίτλο της ταινίας. Ωστόσο στο δρόμο για τον Πλατανιά Ρεθύμνου μια ταμπέλα νέον σε προσκαλεί στην εμπειρία του: the best syrtaki show in Crete. Κάθε βράδυ χορευτές αναπαριστούν ολόκληρες σκηνές από την ταινία (μέχρι και χαστούκια στη μαντάμ Ορτάνς πέφτουν). Το αστείο είναι ότι η αυθεντική παραλία όπου έζησαν και γνωρίστηκαν ο Καζαντζάκης με τον αληθινό Γιώργο Ζορμπά είναι η Καλογριά, στη Στούπα Μεσσηνίας.
Μύκονος της φαντασιωτικής «Σίρλεϊ Βάλενταϊν»
Η ιστορία της νοικοκυράς από το Λίβερπουλ που κατά τη διάρκεια διακοπών στην Ελλάδα μαθαίνει το νόημα της ζωής από το μουστακαλή ταβερνιάρη. Τα γυρίσματα έγιναν στην περιοχή του Αγ. Ιωάννη, εκεί βρίσκεται άλλωστε μέχρι σήμερα και η παραλιακή ταβέρνα της ταινίας, αν και ανακαινισμένη. Επίσης στη Μύκονο έχει γυριστεί η τελευταία σκηνή του «Bourne Identity» και πιο πρόσφατα το ελληνο-αυστραλέζικο «Kings of Mykonos» με την «Ελληνίδα Νικόλ Κίντμαν», όπως αποκαλούν οι ομογενείς στην Αυστραλία τη Ζέτα Μακρυπούλια.
Ρόδος «Τα κανόνια του Ναβαρόνε»
Tο πολεμικό έπος γυρισμένο το 1961 με τους Άντονι Κουίν, Ντέιβιντ Νίβεν και Γκρέκορι Πεκ. Από τις διασημότερες παραλίες του νησιού των Ιπποτών είναι η παραλία Άντονι Κουίν. Ο πρωταγωνιστής «ερωτεύθηκε» το μικρό ορμίσκο στη Ρόδο ανάμεσα στις παραλίες Φαληράκι και Λαδικό. Μια εκπληκτική παραλία μήκους 250 μέτρων, η οποία, σε συνεννόηση με την τότε κυβέρνηση, συμφωνήθηκε να παραχωρηθεί στον πρωταγωνιστή της ταινίας αντί του ποσού, όπως είχε διαρρεύσει τότε, των... 64.000 δραχμών. Ο Κουίν ήθελε να αξιοποιήσει τουριστικά αυτή την παραλία και πάλευε να την αποκτήσει ως το θάνατό του το 2001. Eίχε ανοίξει αλληλογραφία με την ελληνική κυβέρνηση και απειλούσε ότι αν δεν ικανοποιούσε το «δίκαιο», όπως το χαρακτήριζε, αίτημά του, τότε «θα διέσυρε τη χώρα διεθνώς».
Tου 1979 με τους Ρότζερ Μουρ, Τέλη Σαβάλας, Ντέιβιντ Νίβεν και Κλαούντια Καρντινάλε. Γυρίστηκε στο μεγαλύτερο ποσοστό της στο χωριό Καλυθιές της Ρόδου και ειδικότερα στο μέρος των παλιών Τούρκικων λουτρών.
Σαντορίνη «Summer Lovers»
Το ερωτικό τρίο των Ντάριλ Χάνα, Πίτερ Γκάλαχερ και Βελερί Κενσέν και ο ορισμός της τουριστικής αισθητικής του ’80. Το σπίτι που έμεναν οι πρωταγωνιστές είναι σήμερα μαγαζί με είδη δώρων και λέγεται φυσικά Summer Lovers. Στην ταινία πρωτοεμφανίζεται αγνώριστος σε σχέση με σήμερα και ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης. Αλλά και η «Λάρα Κροφτ» πέρασε το 2001 για 15 κινηματογραφικά λεπτά από τη Σαντορίνη και το εν υπνώσει ηφαίστειο ξύπνησε! Οι Μπρατζελίνα αγόρασαν σπίτι στο νησί, όπως κόπτονται οι ντόπιοι. Ποιος ξέρει…
Σκιάθος, Σκόπελος, Πήλιο Όλα τα σετ για το «Mamma Mia!»
Η Σκιάθος το έχει καμάρι ότι φιλοξένησε όλους τους ηθοποιούς και τους συντελεστές της ταινίας στα ξενοδοχεία της. Η Σκόπελος θεωρεί ότι νίκησε τη Σκιάθο, διότι οι δικές της παραλίες επελέγησαν για τα γυρίσματα. Στην παραλία Καστάνη γυρίστηκε το τραγούδι «Does your mother show», το οποίο ακούγεται κάθε μέρα στο ένα και μοναδικό μπιτς μπαρ. Στον δε ορμίσκο της Νταμούχαρης στο Πήλιο θα συναντήσεις παντού φωτογραφίες της Μέριλ Στριπ και θα ακούσεις ιστορίες για το πού έφαγε, πού έκανε ηλιοθεραπεία κ.ά. Το νησί της ταινίας, πάντως, είχε το όνομα Kalokeri.
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
24°
