Από τους πλέον πετυχημένους αμερικανούς κωμικούς που έχει χτίσει τη φήμη του από το 2003 και την εκπομπή Jimmy Kimmel Live! στο κανάλι ABC, ο γεννημένος στο Μπρούκλιν πριν από 51 χρόνια Κίμελ έχει αναλάβει εδώ και δύο χρόνια την παρουσίαση των βραβείων Όσκαρ. Χωρίς πάντως την ανάλογη επιτυχία.
Μπορεί να μην είναι δική του ευθύνη, αλλά το όνομά του έχει συνδεθεί με δύο από τις πιο μελανές σελίδες του θεσμού. Πέρυσι ήταν η μεγαλοπρεπέστατη γκάφα με το λάθος βραβείο της κατηγορίας του κορυφαίου φιλμ της χρονιάς. Φέτος ήταν το βαρομετρικό χαμηλό με το χειρότερο νούμερο τηλεθέασης που έχουν να επιδείξουν τις τελευταίες δεκαετίες οι δημοφιλείς οσκαρικές τελετές. Το ποσοστό των 26,5% (πέρυσι ήταν 32,9) έκανε μέχρι και τον Τραμπ να τα χώσει στο Χόλιγουντ –με το οποίο οι σχέσεις του φυσικά είναι κάκιστες- δηλώνοντας: «Τα πιο χαμηλά σε τηλεθέαση Όσκαρ στην ΙΣΤΟΡΙΑ. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε πλέον σταρ - εκτός από τον πρόεδρό σας (αστειεύομαι φυσικά)», για να πάρει την πληρωμένη απάντηση του Κίμελ: «Eυχαριστούμε πολύ, Πρόεδρε, με τη χαμηλότερη δημοτικότητα στην ΙΣΤΟΡΙΑ».
Η ευρηματικότητα και ο αυτοσχεδιασμός του δεν αμφισβητούνται. Όμως η αίσθηση που υπάρχει είναι πως ο Κίμελ αποδεικνύεται κάπως αταίριαστος με το όλο κλίμα της τελετής.
Πάντως πέρα από αυτά που λίγη σημασία έχουν για τα Όσκαρ, η αίσθηση που υπάρχει είναι πως ο Κίμελ αποδεικνύεται κάπως αταίριαστος με το όλο κλίμα της τελετής. Φυσικά ο αυτοσαρκασμός και η ειρωνεία του πίσω από όλο αυτό το πανάκριβο πανηγύρι (φέτος ο αθεόφοβος δεν δίστασε να «κριτικάρει» το σεμνό, όπως το χαρακτήρισε, σκηνικό της σκηνής του Kodak Theatre με τα χιλιάδες Swarovski σε ένα αστείο πάντως που λίγοι εκτίμησαν και χειροκρότησαν χλιαρά) έδωσε ρέστα και όπως λένε πολλοί αυτό -το γεγονός δηλαδή πως η σάτιρά του δεν έχει όρια- ίσως του στοιχίσει τη θέση του. Η οποία πάντως δεν θα του κοστίσει πολύ: μόλις 15 χιλιάδες δολάρια ήταν η αμοιβή του όπως και στην περσινή πρώτη του φορά.
Η ευρηματικότητα και ο αυτοσχεδιασμός του δεν αμφισβητούνται. Αρκετοί είναι αυτοί στο L.A. που τον θεωρούν τον ιδανικό οικοδεσπότη για μια γιορτή σαν αυτή αναφέροντας τα χάιλαϊτς του στην παρουσίαση της 4ης Μαρτίου, όπως το σχόλιο του για το θείο Όσκαρ («ιδανικός άντρας αφού βλέπεις συνεχώς που είναι τα χέρια του, ενώ επιπλέον δεν έχει πέος») ή την έξυπνη σύνδεση της νικήτριας ταινίας «Η μορφή του νερού» με τα σκάνδαλα της σεξουαλικής παρενόχλησης - η φράση του «φέτος οι άντρες τα πήγαν τόσο χάλια ώστε οι γυναίκες άρχισαν να βγαίνουν ραντεβού με ψάρια» έγραψε ιστορία.
Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που θεωρούν ασεβή τον κωμικό απέναντι σε κάποια ιερά τέρατα της 7ης Τέχνης, που τους μιλάει σαν να είναι φιλαράκια του. Πέρυσι σχεδόν κατσάδιασε τον Γουόρεν Μπίτι για το λάθος του (που τελικά δεν ήταν δικό του λάθος) στην απονομή του Όσκαρ καλύτερης ταινίας με την φράση «Γουόρεν, τι έκανες;» ενώ φέτος δεν στάματαγε να πειράζει τον Κρίστοφερ Πλάμερ για τα 88 του χρόνια.
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
17°
