To Exile Room μας έχει συνηθίσει σε ενδιαφέροντα κινηματογραφικά αφιερώματα κάθε μήνα. Επιλογές με χιούμορ, σύγχρονο προβληματισμό και φρέσκια αντίληψη. Και πάντα με ελεύθερη είσοδο.
Για τον Μάρτιο, οι δύο προγραμματισμένες προβολές ταινιών αγνοούν την αρχαία ρήση «τα εν οίκω μη εν δήμω» και το αποτέλεσμα είναι παραπάνω από απολαυστικό. Η κάμερα εισβάλλει μέσα σε κάποιες οικογένειες που είναι γεννημένες για να γίνουν ταινίες – αρκεί κάποιος να είναι εκεί για να καταγράψει τη δράση τους!
Η πρώτη ταινία: Lots of Kids, a Monkey and a Castle(2017) Πέμπτη 15/03 στις 21:00 @ Exile Room Στα ισπανικά με αγγλικούς υπότιτλους - Είσοδος ελεύθερη
Σκηνοθεσία: Gustavo Salmerón / Χώρα: Ισπανία / Διάρκεια: 91’
Ήταν κάποτε μία γυναίκα που από μικρό κορίτσι είχε τρεις επιθυμίες: να αποκτήσει πολλά παιδιά, μια μαϊμού και ένα… κάστρο. Έξι παιδιά και μια μαϊμού αργότερα, κανείς δεν φανταζόταν ότι μια κληρονομιά θα επέτρεπε στη Julita Salmerón να κάνει πραγματικότητα και την τρίτη της ευχή. Μόνο που δεν θα κρατούσε για πολύ: η οικονομική κρίση στην Ισπανία είχε ως συνέπεια η οικογένεια να χάσει όλη της την περιουσία – ευτυχώς, όμως, όχι και το αφοπλιστικό της χιούμορ! Έχοντας συνεργαστεί με μερικούς από τους σημαντικότερους Ισπανούς σκηνοθέτες ως ηθοποιός, ο Gustavo Salmerón έστρεψε την κάμερα στην πληθωρική (και 80χρονη πλέον) μητέρα του και στην εξίσου αλλοπρόσαλλη οικογένειά του για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια, για να ανακαλύψει ότι τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή μπορεί να κρύβονται σε ένα κουτί με καθαρτικά! Κάπου ανάμεσα στο παραμύθι και σε μια θεότρελη αλληγορία για τη σύγχρονη Ισπανία, το εκκεντρικό χρονικό της φαμίλιας Salmerón είναι ίσως το πιο feelgood ντοκιμαντέρ της χρονιάς. Βραβείο Goya Καλύτερου Ντοκιμαντέρ.
Η δεύτερη ταινία: Clear Years (2015)
Πέμπτη 29/03 στις 21:00 @ Exile Room
Σκηνοθεσία: Frédéric Guillaume / Χώρα: Βέλγιο / Διάρκεια: 76’
Στα γαλλικά με αγγλικούς υπότιτλους - Είσοδος ελεύθερη Ο Frédéric Guillaume είναι συνέχεια με μια κάμερα στο χέρι. Όπως εξηγεί, δεν έχει άλλη επιλογή, καθώς αυτός είναι ο δικός του τρόπος για να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Έτσι, όταν ο έρωτας της ζωής του, η Claire, μένει έγκυος, δεν μπορεί παρά να το καταγράψει – εξερευνώντας στην πορεία τις ιδέες του για την πατρότητα. Η κάμερα ταξιδεύει μαζί του στο Περού, όπου παίρνει μέρος σε μια σαμανιστική τελετή εξαγνισμού, προκειμένου να προετοιμαστεί για τη νέα του ζωή ως πατέρας. Είναι πάλι μαζί του στο δωμάτιο τοκετού, αλλά και στις δύσκολες στιγμές όταν η σχέση τους περνάει από σαράντα κύματα απιστίας, αμφιβολίας, επανασύνδεσης και δακρύων. Σαν να αφηγείται την ιστορία της ζωής του σε ένα ιδιότυπο ημερολόγιο, ο Frédéric πλάθει ένα φιλμ ποιητικό και διασκεδαστικά αυτοσαρκαστικό, με συγκινητικά ιντερλούδια κινουμένων σχεδίων να σηματοδοτούν τα κεφάλαια ενός παθιασμένου love story. Γυρισμένο μέσα σε διάστημα δέκα χρόνων, το «Clear Years» είναι εν τέλει η ειλικρινής και απενοχοποιημένα ανάλαφρη εξομολόγηση ενός άνδρα αντιμέτωπου με την ενηλικίωσή του.
«Η ταινία λειτουργεί ως ένα επίκαιρο σχόλιο για την κινηματογραφική αίθουσα μέσα από την κινηματογραφική αίθουσα» όπως λένε οι δημιουργοί της, Αρίσταρχος Παπαδανιήλ και Γιάννης Χλεμπάκος
Το νέο φιλμ του Γκορ Βερμπίνσκι μοιάζει κάπως μετέωρο μεταξύ των έντιμων προθέσεων και των δυσκολιών να φτιαχτεί ένα άρτιο sci-fi με έξυπνα –και επίκαιρα– σχόλια
17°
