Αλησμόνητες ατάκες, καρέ που μοιάζουν σα να έχουν βγει από καρτ ποστάλ της εποχής, επικές χορογραφίες, δράμα και έρωτας με φόντο το Αιγαίο και μερικά από τα ομορφότερα κορίτσια του ελληνικού κινηματογράφου με μαγιό. Αυτό είναι το σκηνικό πολλών ταινιών των χρυσών δεκαετιών του κλασικού ελληνικού κινηματογράφου που ύμνησαν το ελληνικό καλοκαίρι και την ομορφιά των νησιών της χώρας, χρησιμοποιώντας τα ως το καλύτερο σκηνικό για ιστορίες γέλιου, έρωτα και πόνου.
Πολλές ήταν οι φορές που οι πρωταγωνιστές μίας ταινίας ξεκινούσαν από την πρωτεύουσα με προορισμό κάποιο νησί στο οποίο και εκτυλλήσονταν η ιστορία. Άλλες πάλι, ο τόπος των γυρισμάτων δεν αναφέρονταν ξεκάθαρα στην πλοκή, κάνοντάς μας σήμερα να απορούμε, πού έχουν γυριστεί μερικές από τις πιο εμβληματικές ταινίες των δεκαετιών ’60 και ’70. Στο βατήρα ποιας πισίνας έκανες τις περίφημες ασκήσεις του ο Λάμπρος Κωνσταντάρας; Πού χόρεψαν το αξεπέραστο «Τόσα Καλοκαίρια» του Δάκη Κομνηνός – Χρονοπούλου; Σε ποιο νησί φώναξε ο Βόγλης «Στάσου μύγδαλα!»;
Γοργόνες και Μάγκες - Γιάννης Δαλλιανίδης (1968)
Η πλοκή θέλει δύο Αθηναίους να καταφτάνουν σε ένα μικρό νησί για να αγοράσουν κτήματα, έχοντας πληροφορηθεί πως μια μεγάλη ελβετική εταιρεία έχει αποφασίσει να το αξιοποιήσει τουριστικά. Δεν είναι άλλο από την μαγευτική Ύδρα. Τα περισσότερα γυρίσματα έχουν γίνει στον οικισμό «Καμίνι», εκεί όπου υποτίθεται βρίσκεται και η ταβέρνα στην οποία η κόρη του ταβερνιάρη Γιάννη Βογιατζή, Μάρθα Καραγιάννη, τραγουδά το «Ο άνδρας που θα παντρευτώ». Αξεπέραστο κομμάτι της ταινίας φυσικά η σαγηνευτική Μαίρη Χρονοπούλου με τον αιώνιο ζεν πρεμιέ Λάκη Κομνηνό που χορεύουν σε ταμπλό βιβάν το «Τόσα Καλοκαίρια» του Δάκη, στα ασβεστομένα σκαλάκια του νησιού.
Extra Trivia: Η Ύδρα εξαιτίας της γραφικής ομορφίας της, αλλά και της μίκρης της απόστασης από την Αθήνα, αποτέλεσε «το ιδανικό σκηνικό» για περίπου 20 ταινίες του κλασσικού ελληνικού κινηματογράφου. Μεταξύ αυτών: Το Κορίτσι με τα Μαύρα – Μιχάλης Κακογιάννης (1956), Κορίτσια για Φίλημα – Γιάννης Δαλιανίδης (1965) και ο Μπλοφατζής - Βασίλης Γεωργιάδης (1969) με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Συνχά γίνεται η παρανόηση ότι οι ταινίες «Ο Τρελοπενηντάρης» - Κώστας Καραγιάννης (1971) και «Ο Φαφλατάς» - Κώστας Καραγιάννης (1971) επίσης με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, έχουν γυριστεί και αυτές στην Ύδρα, ωστόσο τα γύρισματα έχουν γίνει στο πολυτελές τουριστικό θέρετρο των 60’s, Hydra Beach στην Ερμιόνη, ακριβώς απέναντι από το νησί.
Κάτι Κουρασμένα Παλικάρια - Ντίνος Δημόπουλος (1967)
Οι χαρακτηριστικές ασκήσεις του Λαμπρούκου της καρδιάς μας πάνω στο βατήρα της πισίνας πολυτελούς ξενοδοχείου έχουν γυριστεί στην Ρόδο. Η ταινία που γέννησε την ατάκα «Χούφτωσ’ τη, Χούφτωσ’ τη!» θέλει τον αιώνιο πενηντάρη Κωνσταντάρα να ξελογιάζεται για ακόμη μία φορά από μία νεαρή κοπέλα, ενώ παράλληλα είναι για χρόνια αρραβωνιασμένος με τη γραμματέα του. Στην πανέμορφη Ρόδο έχουν γυριστεί επίσης οι ταινίες «Το Δόλωμα» - Αλέκος Σακελλάριος (1964), «Μία Ελληνίδα στο Χαρέμι» - Γιάννης Διαλιανίδης (1971) και «Κορίτσια για Φίλημα» (1965) επίσης του ίδιου.
Η ταινία που γέννησε μία από τις πιο θρυλικές ατάκες του ελληνικού κινηματογράφου, το «Στάσου, μύγδαλα!», γυρίστηκε στην Άνδρο και συγκεκριμένα στην τοποθεσία Μπατσί, ιδέα του Γιάννη Βόγλη που γνώριζε καλά το νησί καθώς η μητέρα του κατάγονταν από εκεί. Το καταδικασμένο λαβ στόρι του έλληνα βοσκού και της αγγλίδας τουρίστριας με το αριστουργηματικού soundtrack του Σταύρου Ξαρχάκου, έδωσε απίστευτη τουριστική ώθηση στο νησί της Άνδρου.
Η Τζένη Σκούταρη κόρη του μεγάλου πολιτευτή παράγοντα του νησιού Κοσμά Σκούταρη σύρεται σχεδόν εκβιαστικά από την οικογένεια του ανταγωνιστή του πατέρα της, εφοπλιστή Κασσανδρή, να παντρευτεί εικονικά τον ανιψιό τους τον Νίκο Μαντά για να κερδίσει ο τελευταίος τις επερχόμενες εκλογές στο νησί. Η ξεκαρδίστικη αισθηματική κομωδία με τον Διονύση Παπαγιανόπουλο σε ρεσιτάλ ατάκας και την αμίμητη Τζένη Καρέζη διαδραματίζεται στις Σπέτσες. Μάλιστα πρόσφατα το αρχοντικό της κινηματογραφικής οικογένειας Κασσανδρή, στο οποίο είχαν γυριστεί αρκετές σκηνές της ταινίας, άλλαξε χέρια και από την οικογένεια Οικονόμου πουλήθηκε αντί 3.500.000 ευρώ στον εφοπλιστή Νίκο Ευθυμίου.
Τύφλα να' χει ο Μάρλον Μπράντο – Ορέστης Λάσκος (1963)
Ο λατρεμένος Θανάσης Βέγγος υποδύεται έναν ασήμαντο υπάλληλο ληξιαρχείου, τον Στέφανο Αυγερινό, συνώνυμο με έναν γνωστό ποιητή που συμπτωματικά ταξιδεύουν στο ίδιο πλοίο με προορισμό ένα νησί που δεν είναι άλλο από τον Πόρο. Εκεί γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό από την τοπική κοινωνία που νομίζει ότι αυτός είναι ο διάσημος ποιητής.
Extra trivia: Ο Πόρος σαν προορισμός προτείνεται στον «Αυγερινό» από μία συνάδελφό του στο ληξειαρχείο που όχι μόνο έλκει την καταγωγή της από το νησί, αλλά τον πρέπει κιόλας να διαμείνει σε ένα νέο ξενοδοχείο με την ονομασία «Η Χρυσή Αυγή» που έχει χτίσει ένας γνωστός της. Πρόκειται για υπαρκτό ξενοδοχείο το οποίο το 2002 (και άργησε) μετονομάστηκε σε Golden View.
Η Μανταλένα χάνει τον πατέρα της και αναλαμβάνει να μεγαλώσει τα αδέρφια της κάνοντας δρομολόγια με την οικογενειακή τους βάρκα. Οι νησιώτες όμως δεν εμπιστεύονται μια νέα γυναίκα και προτιμούν τη βάρκα του ανταγωνιστή της Λάμπρου, μέχρι που φουντώνει μεταξύ τους ο έρωτας. Η τεράστια εισπρακτική επιτυχία της εποχής γυρίστηκε στην Αντίπαρο. Λέγεται πως τότε το νησί δεν είχε καν ηλεκτρικό ρεύμα. Φυσικά, έπειτα από την τεράστια επιτυχία της ταινίας, άρχισε να ανεβαίνει τουριστικά.
Η Παριζιάνα – Γιάννης Δαλιανίδης (1969)
«You’re beautiful, I love you, You’re beautiful, I love you », το greek kamaki στις δόξες του από τον γοητευτικό Κώστα Καρρά έλαβε χώρα στην κοσμοπολίτικη Μύκονο στην ταινία «Η Παραζιάνα». Η Ελένη, η μικρότερη αδελφή της Πελαγίας, μιας συνοικιακής μοδίστρας που κάνει τα πάντα για να ικανοποιήσει τις απαιτητικές πελάτισσές της, έχει την ιδέα να αγοράζουν υφάσματα και να οργανώσουν την πρώτη μεγάλη τους επίδειξη στη Μύκονο διαδίδοντας ότι η σχεδιάστρια «Ζιζί Ζιζί, μαντάμ Πελαζί» ήρθε από το Παρίσι.
Η Μαρία της Σιωπής - Γιάννης Δαλιανίδης (1973)
Φωτό: finosfilm.com
Το δράμα των early 70's με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στο ρόλο της κωφάλαλης Μαρίας Γεραλή που πέφτει θύμα βιασμού, γυρίστηκε στο Βουρκάρι της πανέμορφης Τζιάς. Στο πλευρό της Αλίκης, ο Αλέκος Αλεξανδράκης υποδύεται ένα δάσκαλο που φτάνει στο νησί, μαθαίνει στη Μαρία τη νοηματική γλώσσα και κατόπιν την ερωτεύεται.
Παρότι η γραφή του Μπραντ Άντερσεν διαθέτει τη συνέπεια και την ειλικρίνεια που απαιτεί η διαχείριση ενός τόσο λεπτού ζητήματος, οριακά αποφεύγει τη μετατροπή του σε μελό
17°
