Κινηματογραφος

Ο πατέρας μου, ο Τσάρλι Τσάπλιν (video)

Τον Απρίλιο του 1972 ο πρωτοπόρος του βωβού κινηματογράφου επιστρέφει στις ΗΠΑ μετά από μια αυτοεξορία 20 ετών στην Ελβετία

19.04.2017, 09:57
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ελλαδα Θόδωρος Παπαδόπουλος: Αντίο, Βερολίνο

Βάγια Ματζάρογλου

Εικαστικα Κιάρα Σουγκανίδου: Στα έργα μου επανασυνθέτω μαζί το χρώμα και το χαρτί

Νίκη - Μαρία Κοσκινά

Μουσικη Ο Γιώργος Πέτρου για το αριστούργημα του Λέοναρντ Μπερνστάιν «Candide» στο Μέγαρο

Δήμητρα Γκρους

«Ο πατέρας μου ο Τσάρλι Τσάπλιν ήταν πρωτοπόρος στη βιομηχανία του βωβού κινηματογράφου» λέει ο γιος του, Γιουτζίν, στην εκπομπή «Μαρτυρίες» του BBC. Ήταν Απρίλιος του 1972 όταν ο Τσάρλι Τσάπλιν επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά από 20 χρόνια αυτοεξορίας στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ελβετία. «Γύρισε τουλάχιστον 8 ταινίες όταν ζούσε στην Αμερική. Κατάφερε να γίνει παγκοσμίως γνωστός στην ηλικία των 23 ετών». Ο Γιουτζίν Τσάπλιν επισκέπτεται το πατρικό του σπίτι του στην Ελβετία, το οποίο σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.

«Ήμουν το πέμπτο από τα οκτώ παιδιά του μπαμπά μου. Τη δεκαετία του '50 είχε ξεκινήσει ένα ανελέητο κυνήγι μαγισσών κατά των ανθρώπων με φιλελεύθερες απόψεις και ιδεολογία στις ΗΠΑ. Ο πατέρας κατηγορήθηκε ως φιλοκομμουνιστής. Κάποια στιγμή ευρισκόμενος στην Ευρώπη έλαβε ένα τηλεγράφημα με το οποίο η αμερικανική κυβέρνηση τού κοινοποιούσε την ανάκληση της βίζας του. Απαιτούσαν να περάσει από την επιτροπή Ηθικής εάν ήθελε να γίνει ξανά δεκτός στις ΗΠΑ. Αυτόν τον πλήγωσε αφάνταστα και είχε δηλώσει ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει εφόσον του συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο».

Στην Ελβετία πέρασε τις καλύτερες στιγμές της ζωής του. «Δεν έκανε πολλές ταινίες αλλά ήταν χαρούμενος με την οικογένειά του. Ζούσε σε μια γυάλα. Οι γονείς μου ήταν τρελά ερωτευμένοι. Ήταν αστείος στο σπίτι, αλλά και πολύ αυστηρός ιδίως στο κομμάτι της εκπαίδευσης. Ήθελε να είμαστε καλοί μαθητές και καθωσπρέπει παιδιά στο σπίτι», θυμάται ο Γιουτζίν Τσάπλιν.

«Μου έλεγε ότι μπορώ να κάνω ό,τι θέλω στη ζωή μου αρκεί να το κάνω καλά και σωστά. Τη δεκαετία του '70 τον προσκάλεσαν στις ΗΠΑ για να τον τιμήσουν με την απονομή ενός Όσκαρ. Δεν το περίμενε. Είχε ανάμικτα συναισθήματα γιατί είχε πολλές άσχημες αναμνήσεις. Η μαμά, όμως, θεωρούσε ότι ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για τον μπαμπά και την Αμερική. Μια ευκαιρία ο ένας να συγχωρέσει τον άλλον. Και είχε δίκιο. Η υποδοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν θερμή. Συγκινήθηκε, ειδικά στα Όσκαρ όπου για 20 λεπτά το κοινό χειροκροτούσε όρθιο τον Τσάρλι Τσάπλιν».

Τσάρλι Τσάπλιν