Paterson

Το απόλυτο τίποτα μπορεί τελικά να κρύβει θησαυρούς, σύμφωνα με τον Τζάρμους. Στη μονότονη και επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα του ήρωα του παρεισφρύει απροειδοποίητη η έκπληξη (η γεμάτη ζωντάνια και φρεσκάδα Λόρα δημιουργεί διαρκώς συνθέσεις πάνω στα αγαπημένα της χρώματα, το άσπρο και το μαύρο), το χιούμορ, καθώς ακόμη κι ο σκύλος του δεν σταματάει να τον προβληματίζει προκαλώντας του διαρκώς γουστόζικα αινίγματα (το μονίμως ξεχαρβαλωμένο γραμματοκιβώτιό του) ακόμη και οι ποιητικές παρεμβολές που συναντά στα πιο απίθανα μέρη. Το σινεμά του Τζάρμους είναι μια λιτή, μελαγχολική ωδή στην ποίηση της καθημερινότητας, τις μικροχαρές της ζωής αλλά και το ίδιο το νόημα της ύπαρξης που μπορεί να κρύβεται σε μια φαινομενικά ασήμαντη κουβέντα (όπως εκείνες των επιβατών του λεωφορείου που κρυφακούει ο Πάτερσον), μια ειδυλλιακή εικόνα της φύσης (οι καταρράκτες δίπλα στη βιομηχανική πόλη) ή ένα ποτήρι μπίρα σαν αυτή που συνηθίζει να πίνει κάθε βράδυ ο Πάτερσον στο αγαπημένο του στέκι συζητώντας για μουσική με τον ιδιοκτήτη. Σε μία από τις πιο προσωπικές δουλειές του ο Τζάρμους, χτίζει στο μινιμαλιστικό και ουσιώδες σύμπαν του, τη γεμάτη απλότητα αλλά και συναίσθημα ζωή του ήρωα του για να αποθεώσει την αγάπη (κάθε είδους), τη φιλία και τον παλιομοδίτικο ρομαντισμό, έχοντας ως όχημά του κάποιες σκονισμένες φωτογραφίες από το παρελθόν και τα πειραγμένα ποιητικά στιχάκια του Γουίλιαμς Κάρλος Γουίλιαμ.