Στην IMAX αίθουσα του BFI στο Λονδίνο, η παραγωγός της καινούριας ταινίας του Κρίστοφερ Νόλαν παρουσίασε τα πρώτα έξι λεπτά της επόμενης θεαματικής περιπέτειας του Μπάτμαν. Τα είδαμε για εσάς.
Ξεκινώντας από εκεί που μας άφησε η προηγούμενη ταινία, το «Dark Knight Rises» ξεκινά με τον Γκάρι Ολντμαν, στον ρόλο του επιθεωρητή Τζιμ Γκόρντον να αποχαιρετά στο μνημόσυνο του τον ηρωικό εισαγγελέα Χάρβεϊ Ντεντ. Όμως ο χρόνος του φιλμ για αναμνήσεις, ηρεμία, συγκίνση, μοιάζει να τελειώνει εκεί.
Αυτό που θα ακολουθήσει θα είναι ουσιαστικά η αρχή της νέας ταινίας και η πρώτη μας γνωριμία με τον καινούριο αντίπαλο του Μπάτμαν στο «Dark Knight Rises». O Μπέιν, ένας ιδιοφυής, εξαιρετικά βίαιος και απόλυτα αποφασισμένος εγκληματίας κάνει εδώ την πρώτη του εμφάνιση, απειλητικός και ανατριχιαστικός με μια σχεδόν s&m μάσκα να καλύπτει το μισό του πρόσωπο. Αναγκασμένος να εισπνέει από αυτή το αέριο που εξουδετερώνει τον πόνο που νιώθει ασταμάτητα μετά από ένα πείραμα που πήγε στραβά, ο Μπέιν μοιάζει ισάξια, αν όχι πολύ πιο σκοτεινός, από τον «Dark Knight» της Γκόθαμ Σίτυ.
«Τι θα γίνει αν σου βγάλω τη μάσκα» τον ρωτά ένας πράκτορας της CIA που απειλέι να τον πετάξει από το αεροπλάνο στο οποίο βρίσκεται κρατούμενος; «Θα είναι πολύ επώδυνο. Για σένα», απαντά ο Μπέιν. Κάτι που θα γίνει πραγματικότητα μερικά δευτερόλεπτα αργότερα, όταν ξεφεύγει από τα δεσμά του ενώ την ίδια στιγμή ένα μεγαλύτερο αεροπλάνο αγκιστρώνει το σκάφος στο οποίο επιβαίνουν.
Αυτό που ακολουθεί είναι μια «wow!» σκηνή που ποντάρει στο θέαμα, κατορθώνοντας να εκμεταλλευτεί την κολοσσιαία οθόνη των IMAX αλλά μαζί και μια σεκάνς που χτίζει τον χαρακτήρα του Μπέιν ως έναν αδίστακτο κι αποφασισμένο εγκληματία με ένα μεγαλύτερο σχέδιο. Ένα σχέδιο που μοιάζει να παίρνει επικές διαστάσεις στα ταχύτατα μονταρισμένα πλάνα από την συνέχεια της ταινίας που δεν σου επιτρέπουν να αντιληφθείς το τι θα ακολουθήσει με λεπτομέρειές, αλλά σε πείθουν ότι αυτό που υπόσχεται τόσο η εκδίκηση του Μπέιν, όσο κυρίως η ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν είναι αντάξιο των προσδοκιών μας.
Μιλώντας πριν την προβολή του αποσπάσματος η παραγωγός (και σύζυγος του Νόλαν) Εμα Τόμας είπε πως «ο Κρίστοφερ προσπαθεί πάντα να κάνει την εμπειρία τού να βλέπεις σινεμά όσο πιο μεγάλη κι όσο πιο ολοκληρωτική μπορεί να γίνει. Αυτό που αναζητά είναι το συναίσθημα που είχαμε όταν ήμαστε παιδιά και πηγαίναμε να δούμε μεγαλοπρεπείς, θεαματικές ταινίες». Το συναίσθημα που παίρνεις βλέποντας αυτόν τον «πρόλογο» είναι ακριβώς αυτό. Μόνο που απευθύνεται σε μεγαλύτερα παιδιά που αρέσκονται να παίζουν παιχνίδια μάλλον πιο ενήλικα και σκοτεινά. Και που δυστυχώς είναι αναγκασμένα να περιμένουν ως τον Ιούλιο του 2012 για την συνέχεια...
Παρότι η γραφή του Μπραντ Άντερσεν διαθέτει τη συνέπεια και την ειλικρίνεια που απαιτεί η διαχείριση ενός τόσο λεπτού ζητήματος, οριακά αποφεύγει τη μετατροπή του σε μελό
17°
