Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο το πέρασα παρέα με δύο νέες ταινίες δύο νέων δημιουργών- τον «Ξεναγό» του Ζαχαρία Μαυροειδή και το Tungsten του Γιώργου Γεωργόπουλου.
Την Αθήνα του Μαυροειδή ήθελα να τη φιλήσω. Η Αθήνα του Γιώργου Γεωργόπουλου με προσγείωσε απότομα στην πραγματικότητα.
Ο πρώτος, κανακεύει την πόλη μας, ζουμάρει στο πιο γοητευτικό της πρόσωπο- τα μνημεία, η νέα πιάτσα του νέου αίματος (πλατεία Αγία Ειρήνης), ο Εθνικός Κήπος, η vintage Δημοτική Αγορά της Κυψέλης. Ιστορία χαρούμενη από μόνη της: ένας εκκολαπτόμενος ξεναγός, απόφοιτος αρχιτεκτονικής, δείχνει την Αθήνα σε έξι μελλοντικούς αρχιτέκτονες –επισκέπτες στην Ελλάδα με το περιβόητο πρόγραμμα Erasmus.
Ταυτόχρονα, βιώνει το προσωπικό του μπέρδεμα-ποια είναι τελικά η σεξουαλική του ταυτότητα; Οι Ερασμίτες πάντως τον φέρνουν αντιμέτωπο με την τωρινή ταυτότητα των Αθηναίων: περηφάνια για το ένδοξο παρελθόν, αμηχανία (για να μην πούμε λύπη) για το χαοτικό παρόν. Πάντως, στις καρτ ποστάλ με τα ευφάνταστα γραφικά οι οποίες παρεμβάλλονται στο pop αυτό φιλμ πέφτουν μερικές καλές ιδέες - ο γυάλινος δρομέας φοράει πατίνια και τρέχει μπροστά από το Καλλιμάρμαρο και ο Πύργος του Άιφελ «φυτρώνει» στην Ομόνοια. Έτσι, κατέληξα επί μιάμιση ώρα με ένα χαμόγελο κολλημένο στα χείλη. Το χεράκι του έβαλε και το φρεσκότατο καστ με τις ολοκαίνουργιες μούρες (εκτός από τον πρωταγωνιστή Μιχάλη Οικονόμου που τον ξέρουμε): Κατερίνα Μαυρογεώργη, Kathrin Suckfiel, Anne Marie O’ Sullivan, Francois Renault, Σταυρούλα Κοντοπούλου, Νικόλας Πιπεράς, Michael-John Raftopoulos, Maria Perez.
Ο Γεωργόπουλος, πάλι, στα λέει έξω απ’ τα δόντια. Η φτώχεια κι η μιζέρια των νεόπτωχων στις εργατικές πολυκατοικίες του Ταύρου. Η εγκληματικότητα που φουντώνει στην εγκαταλελειμμένη πια στην τύχη της Αθήνα. Ο φόβος κι ο τρόμος στην εργασία- η συνέντευξη από την οποία περνάει ο πιτσιρικάς στην ταινία είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα του τι συμβαίνει σήμερα στις αίθουσες συνεντεύξεων. Η βία που μας περιστοιχίζει κι ο τρόπος πουν την αναπαράγουμε. Αυτά, μέσα από ένα ζηλευτό καστ και τρεις παράλληλες ιστορίες που εξελίσσονται κατά τη διάρκεια μιας μέρας με συνεχόμενες διακοπές ρεύματος λόγω απεργίας.
Δύο πιτσιρικάδες (Προμηθέας Αλειφερόπουλος, Όμηρος Πουλάκης) τριγυρνάνε στην πόλη κουβαλώντας ένα παλιό περίστροφο. Ένας ελεγκτής εισιτηρίων (Βαγγέλης Μουρίκης) πνιγμένος στα χρέη προσπαθεί να σώσει την οικογένεια του. Ένα ζευγάρι (Τάσος Νούσιας, Κόρα Καρβούνη) οδηγείται στο χωρισμό. Ήρωες που από θύματα περνούν στο ρόλο του θύτη. Όπως συχνά κι εμείς υπό το βάρος της πίεσης που μας κάνει την ψυχολογία σμπαράλια. Να πούμε εδώ ότι ο σκηνοθέτης δεν σταματάει να γυρνάει με το Tungsten τα φεστιβάλ του κόσμου (Διεθνές Φεστιβάλ Αργεντινής, Κύπρου, Μεσογειακού Κινηματογράφου στο Montpellier κ.α) αποσπώντας θετικότατες κριτικές. Όσο για τις Αθήνες των δύο σκηνοθετών είναι κι οι δύο δικές μας. Μόνο που η ασπρόμαυρη έχει αρχίσει να παίρνει φαλάγγι την πολύχρωμη.
* Ο "Ξεναγός" και το Tungsten θα κάνουν κοινή έξοδο σε δύο αίθουσες (Μικρόκοσμος, Άστορ Holywood 3d) στις 24/11. Θα προβάλλονται με κυλιόμενο πρόγραμμα και κοινό εισιτήριο.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
12°
