Η Αγγελική Σβορώνου στη νέα της ατομική έκθεση «Interludes» παρουσιάζει φωτογραφίες καθημερινών ανθρώπων, καλώντας τον θεατή να ταυτιστεί
Η Αγγελική Σβορώνου στη νέα της έκθεση με τον τίτλο «Interludes» στο House of Lucie Athens αποτυπώνει στιγμές. Βλέπουμε ανθρώπους σε εσωτερικούς χώρους, εν μέσω κάποιας δραστηριότητας. Είναι τόσο απορροφημένοι και συγκεντρωμένοι σε αυτό που κάνουν που η παρουσία του φωτογράφου-θεατή δεν φαίνεται να τους ενοχλεί. Έτσι προκύπτουν φωτογραφίες που ενώ είναι σκηνοθετημένες, χαρακτηρίζονται από μια αληθοφάνεια, που βρίσκεται πολύ κοντά στο τυχαίο και το αυθόρμητο.
Αγγελική Σβορώνου: η έκθεση «Interludes» στο House of Lucie
Πώς προκύπτει ο τίτλος; Ιντερλούδιο στη μουσική είναι ένα σύντομο κομμάτι που παρεμβάλλεται ανάμεσα στα μεγαλύτερα μέρη, ενώ χρησιμοποιείται επίσης για να ορίσει και το διάλειμμα ανάμεσα σε δυο μέρη. Με αυτή τη δεύτερη χροιά του όρου, η Αγγελική Σβορώνου δημιουργεί εικόνες που βρίσκονται ανάμεσα στην κίνηση και την παύση. Φωτογραφίζει στιγμές της καθημερινότητας -σαν μικρά κινηματογραφικά καρέ- όπου προσπαθεί να αποτυπώσει με ρεαλισμό αυτό το λεπτό νήμα που χωρίζει τη μια κίνηση από την άλλη. Η στιγμή που κάποιος σηκώνεται το πρωί από το κρεβάτι και θα τεντωθεί πριν σηκωθεί, η ανάπαυλα όταν ανάβεις ένα τσιγάρο και κάθεσαι να χαλαρώσεις στον καναπέ, ή ακόμα όταν αποφασίσεις να κάνεις ένα διάλειμμα και να κοιτάξεις από το παράθυρο έξω στον κόσμο, προτού απορροφηθείς ξανά από τη δουλειά σου…
Στην έκθεση Interludes επιλέγει ανθρώπους διαφόρων ηλικιών και επαγγελμάτων που φωτογραφίζει σε διάφορες στιγμές της καθημερινότητάς τους, είτε βρίσκονται στο σπίτι τους είτε στον χώρο εργασίας τους, είτε εν ώρα εργασίας είτε σε στιγμή χαλάρωσης. Μια μαμά που μαγειρεύει κρατώντας αγκαλιά το μωρό της, ένας εργάτης που ξαποσταίνει προτού αναλάβει κάποιο κουβάλημα σε ένα σπίτι, μια γυναίκα που χτενίζεται και χαλαρώνει προτού πέσει για ύπνο, ένας ηθοποιός στο καμαρίνι του λίγο πριν ξεκινήσει η παράσταση, διάφορες φωτογραφίες με ανθρώπους μπροστά στον υπολογιστή τους, στο σπίτι ή το γραφείο, που δουλεύουν ή κάνουν κάποιο διάλειμμα...
Μικρά φωτογραφικά καρέ που η Αγγελική Σβορώνου αποτυπώνει με τον φακό της, για να μας κάνει να ταυτιστούμε με τις εικόνες της, να αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας σε κινήσεις που όλοι κάνουμε και ενδέχεται να είναι τόσο μηχανικές και αυθόρμητες που μπορεί να μην τις συνειδητοποιούμε καν.
Η σχέση της με τη ζωγραφική άλλωστε είναι αρκετά ευδιάκριτη στον τρόπο που επιλέγει να στήνει τα φωτογραφικά της αντικείμενα. Πίσω από τις σκηνοθετημένες τις φωτογραφίες, υπάρχει το σκεπτικό της δημιουργίας ενός αφηγηματικού περιεχομένου, όπως συμβαίνει και με έναν ζωγραφικό πίνακα.
Όπως αναφέρει η ιστορικός τέχνης Μαργαρίτα Καταγά, «η Σβορώνου εφευρίσκει μια μορφή τελετουργικού φωτογραφικού αυτοσχεδιασμού κατά τον οποίο διερευνάται το απρόσμενο και το άγνωστο της προσωπικής στιγμής. Η καλλιτέχνης διεισδύει σαν άγνωστος στο φιλικό γι' αυτήν τοπίο, σχεδιάζοντας και σκηνοθετώντας με “ζωγραφικό” αυτοσχέδιο τρόπο τις λεπτομέρειες της ιδιωτικής ζωής».
Ο διεθνής φωτογράφος μιλά στην ATHENS VOICE για τη δύναμη της φωτογραφίας, για την κλιματική αλλαγή, αλλά και για τις γέφυρες Ελλάδας και Σουηδίας που ευελπιστεί να χτιστούν
Από την Παλαιστίνη μέχρι την Ουκρανία και από το οικογενειακό αρχείο μέχρι το photobook, η έκθεση εξερευνά τη φωτογραφία ως πράξη μνήμης, αντίστασης και διαλόγου
Η φωτογράφος μιλά για την εικόνα ως εργαλείο σκέψης, τη σχέση ανθρώπου και τόπου, την καλλιτεχνική έρευνα και τη σημασία της ανθρώπινης ματιάς στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.
Από παραδοσιακές αγορές και οικογενειακές κουζίνες μέχρι θρησκευτικές τελετές και καθημερινές στιγμές, οι φωτογραφίες αφηγούνται ιστορίες πέρα από το πιάτο
17°
