Αυτόν το μήνα στην Αθήνα πραγματοποιούνται 5 εκθέσεις που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και μεγάλη διαφοροποίηση. Φιλοξενούνται σε νέους και παλιούς χώρους τέχνης του Κέντρου, έχουν ελεύθερη είσοδο και αποτελούν ιδανική περίπτωση για μία Art βόλτα στην πόλη με θέμα τη φωτογραφία.
Τόπος - Place
Τόπος - Place
Οι φωτογράφοι που συμμετέχουν σε αυτή την έκθεση αντιμετώπισαν τον τόπο όχι απλά ως γεωγραφικό προορισμό ή ιστορική περιοχή, αλλά ως ένα μικρόκοσμο του δημιουργού που συνειδητά επιλέγει να αναδείξει. Ο τόπος είναι αυτός ο κενός χώρος που ο κάθε δημιουργός καλείται να του δώσει ένα ξεχωριστό νόημα, μέσα από τη σύνδεση του με το οικείο αλλά και άγνωστο, με αυτό που του δίνει ενέργεια και τον τρέφει, με στόχο να τον ανασυγκροτήσει μέσα από μια νέα οπτική. Πάνω σε αυτή την ιδέα στηρίχθηκε η εργασία αυτή και τα αποτελέσματά της αναγνωρίζονται στην έκθεση.
Εγώ είμαι ο τόπος σου
ίσως να μην είμαι κανείς
αλλά μπορώ να γίνω αυτό που θέλεις
Δείτε περισσότερες πληροφορίες στο Guide της Athens Voice
Amour. Μία ανάγνωση στο φωτογραφικό αρχείο του Νίκου Κεσσανλή
Amour. Μία ανάγνωση στο φωτογραφικό αρχείο του Νίκου Κεσσανλή
Η έκθεση αποτελείται από επανεκτυπώσεις ασπρόμαυρων −κατά βάση− αρνητικών του αρχείου. Η αφηγηματική ροή εξασφαλίζεται με επιλογές διαφορετικών μεγεθών −μεγεθύνσεων και αποστάσεων− και η επιμέλεια λειτουργεί ως κινηματογραφικό μοντάζ που εμφανίζει τη Χρύσα ως σκιά στην αρχή, προφίλ στη συνέχεια και τέλος μετωπικά, ως πρωταγωνίστρια.
Όπως σημειώνουν οι επιμελητές της έκθεσης Δημήτρης Τσουμπλέκας και Αμάντα Μιχαλοπούλου: «Στο εξαιρετικά εκτεταμένο φωτογραφικό αρχείο του Νίκου Κεσσανλή με ασπρόμαυρες εκτυπώσεις, λιθογραφικά φιλμς, οικογενειακά ενσταντανέ, ντοκουμέντα και στιγμιότυπα της καλλιτεχνικής του πορείας, τα φωτογραφικά πορτραίτα της γυναίκας του, Χρύσας Ρωμανού κρατούν μια ιδιαίτερη θέση. Αυτά τα ενσταντανέ, τραβηγμένα από τον Νίκο στο Παρίσι, το Λονδίνο, τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο, την Πράγα, τη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του '60 και του '70, μοιάζουν με συναισθηματικές μαρτυρίες γύρω από τη ζωή ενός παθιασμένου και επίμονου ζευγαριού.
Δείτε περισσότερες πληροφορίες στο Guide της Athens Voice
The Core. Stéphane Charpentier
The Core. Stéphane Charpentier
H εγκατάσταση περιλαμβάνει ασπρόμαυρες φωτογραφίες πολυώροφων κτιρίων. Εικόνες υψηλής αντίθεσης. Μια μεταφορά στο ανθρώπινο οικοσύστημα που αποπνέει συναισθήματα μοναξιάς και δυστοπισμού. Απέναντι σε αυτές, βρίσκονται ξεθωριασμένα πορτρέτα, σοκαρισμένες φιγούρες, πρόσωπα φαινομενικά υπνωτισμένα από μια εκτυφλωτική λάμψη.
O Stéphane Charpentier χρησιμοποιεί την αναλογική φωτογραφία ως κύριο μέσο επικοινωνίας και επιλέγει να δημιουργεί μεγάλης χρονικής διάρκειας φωτογραφικές σειρές. Πειραματίζεται με το video, δημιουργεί ταινίες μικρού μήκους, εγκαταστάσεις, και συνεργάζεται συχνά με μουσικούς διαφόρων ειδών.
Δείτε περισσότερες πληροφορίες στο Guide της Athens Voice
Η σύγχρονη έγχρωμη φωτογραφία έχει μια μεγάλη γκάμα δυναμικών χρωμάτων που χρησιμοποιείται για τοπίο, πορτραίτα, αρχιτεκτονική, μόδα, δρόμο, αφηρημένη, ντοκιμαντέρ, νεκρή φύση, αφήγηση, εννοιολογικά έργα και νυχτερινή φωτογραφία. Πώς χρησιμοποιούν οι φωτογράφοι χρώμα για να συνθέσουν, να μορφοποιήσουν και να αιχμαλωτίσουν και να παρουσιάσουν τη σύγχρονη φωτογραφία;
Δείτε περισσότερες πληροφορίες στο Guide της Athens Voice
Projection. Άκης Δέτσης
Projection. Άκης Δέτσης
Στην έκθεση παρουσιάζεται υλικό από το ομότιτλο φωτογραφικό λεύκωμά του που εκδόθηκε πρόσφατα.
Δείτε περισσότερες πληροφορίες στο Guide της Athens Voice
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
19°
Amour. Μία ανάγνωση στο φωτογραφικό αρχείο του Νίκου Κεσσανλή
The Core. Stéphane Charpentier
Color: Photography Now
