Πέθανε η εξαιρετική Θεσσαλονικιά φωτογράφος Χρύσα Νικολέρη, πολύ γνωστή και για την καλλιτεχνική και για τη μιντιακή της δουλειά, παιδί οικογένειας με τρεις γενιές στο επάγγελμα.
Το «studio Nikoleris» στη Διαγώνιο ήταν πασίγνωστο. Ειδικευόταν στο πορτρέτο, την αρχιτεκτονική φωτογραφία και το ρεπορτάζ. Στην επαγγελματική της πορεία συνεργάστηκε με πλήθος αμερικάνικα, ευρωπαϊκά και ελληνικά έντυπα, μεταξύ των οπoίων και το SOUL. Είχε ήδη ετοιμάσει έκθεση φωτογραφίας η οποία θα εγκαινιαστεί στο πλαίσιο της Μπιενάλε που διοργανώνει το Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΚΜΣΤ) τον Οκτώβρη που έρχεται. Ο θάνατος ήρθε μετά από μακρά και άνιση μάχη με τον καρκίνο.
Η διευθύντρια του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης κ. Μαρία Τσαντσάνογλου έγραψε: «Η πολυαγαπημένη Χρύσα Νικολέρη δεν είναι πια μαζί μας με την φυσική της παρουσία. Τον Ιούνιο συζητήσαμε τις λεπτομέρειες της έκθεσής της, επέλεξε τις φωτογραφίες και τον τρόπο που ήθελε να τις παρουσιάσει… το τελευταίο μήνυμά της, 27.6 «Μαρία μου, τα λέμε σύντομα». Θα τα λέμε Χρύσα, νά ‘σαι σίγουρη. Και πρωτίστως θα είσαι μαζί μας στην υπέροχη έκθεση που μας ετοίμασες, που μας εξήγησες τί είναι για σένα ο οικείος και ο ανοίκειος τόπος. Τόσο όμορφος, έξυπνος, συνεσταλμένος και ευαίσθητος άνθρωπος, τόσο ταλαντούχα και εκπληκτική φωτογράφος. Δεν χάνονται αυτά, γλυκειά μου Χρύσα...»
Κύριοι σταθμοί στην καριέρα της
2012-2013: Διδάσκουσα στα Ενεργά Εικαστικά Εργαστήρια για Άνεργους Πολίτες, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Δωρητής: Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
2012: Συμμετείχε στο Photo Art του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης σε project για παιδιά ηλικίας 8-12 ετών, Θεσσαλονίκη.
2011: Ομαδική, Στρατόπεδο Κόδρα σε συνεργασία με το Υπουργείο Εξωτερικών για το Human Trafficking, Θεσσαλονίκη.
2010: Ομαδική, Diaries II Photobiennale στη γκαλερί Λόλα Νικολάου.
2010 και 2009: προσκλήθηκε από την Ναυσικά Χατζηχρήστου, καθηγήτρια του τμήματος Moυσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, προκειμένου να δώσει διάλεξη στο μάθημα Οργάνωση και Διοίκηση της Μουσικής. Οι θεματικές αφορούσαν αρχές – οδηγίες φωτογράφησης για επαγγελματίες μουσικούς, όπως τι συμβολίζει μία φωτογραφία, πώς ξεχωρίζουν οι επαγγελματίες από τους ερασιτέχνες, ποιο είναι το δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης μιας φωτογραφίας.
2009: Γίνεται το «αντικείμενο» της διπλωματικής εργασίας της μεταπτυχιακής φοιτήτριας Ισαβέλας Παπαδοπούλου, στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος Πολιτισμική Πληροφορική: Mουσειολογία του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
2008: Ατομική, Diaries Ι, γκαλερί Λόλα Νικολάου, στα πλαίσια της Photobiennale- Θεσσαλονίκης.
2004: Ομαδική, Diaries, γκαλερί The Appartment, Αθήνα.
2003: Ατομική, «The Flesh Made Text», που οργανώθηκε στο πλαίσιο του ομώνυμου διεθνούς συνεδρίου του τμήματος Αγγλικής Φιλολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο Αλατζά Ιμαρέτ.
2003: Το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και η Τράπεζα UBS αποκτούν έργα της.
2001: Ατομική, UL (Urban Landscapes), γκαλερί Καλφαγιάν, Θεσσαλονίκη.
2001: Ατομική UL (Urban Landscapes), The Hellenic Centre, Λονδίνο.
1995: προσκλήθηκε από την καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής Δώρα Κυργιαφίνη στο μάθημα Architecture and Design του εκπαιδευτικού οργανισμού DEI, προκειμένου να αξιολογήσει έργα φοιτητών.
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
13°
