Αν έβαζε κανείς στο μίξερ την αδιάκοπη ενέργεια της μητρόπολης, το καλειδοσκοπικό ανθρώπινο σουλάτσο, τη ζωτικότητα του αστραφτερού νέον, την υγρασία της νύχτας και τις αντανακλάσεις του φεγγαριού στο κράσπεδο των λεωφόρων, αυτό που θα προέκυπτε θα ήταν πιθανότατα ένα νεοϋορκέζικο ενσταντανέ του Marvin E. Newman. Οι εικόνες του υπέργηρου φωτογράφου είναι ταυτόχρονα αρχείο, ιστορικός τόπος και εικαστική πανδαισία. Το εντατικό, μυθικό όραμά του γύρω από την Αμερική του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα έσκασε σαν ατομική έκρηξη σε γκαλερί, περιοδικά και εκδοτικούς οίκους έπειτα από την αναγγελία κυκλοφορίας της παρθενικής του μονογραφίας από την Taschen. To «City of Lights: The Undiscovered New York Photographer Marvin E Newman» διατίθεται από τις 22 Μαΐου και οι πρώτες λήψεις μας κάνουν να ξεχνάμε τη μονοτονία του κόσμου. Κοίτα τις εικόνες και η λάμψη της Νέας Υόρκης θα αποκαλυφθεί μπροστά σου.
Είναι όμορφο πράγμα να ανακαλύπτεις σκόρπια διαμάντια. Χρειάστηκε να μεσολαβήσει μια ολόκληρη εποχή ώσπου οι μυς των ματιών να εκπαιδευτούν να κοιτάζουν μέσα από το βλέμμα του Newman και ο κόσμος της φωτογραφίας να βουτήξει στο hype. Γιατί τέτοια ετεροχρονισμένη τρέλα; Γιατί η δουλειά του έχει τη δύναμη να μεταφέρει τον θεατή στον κόσμο των εκτυφλωτικών ψευδαισθήσεων, στη σινεμασκόπ ταπετσαρία των ονείρων που τριπάρουν εύκολα και γρήγορα τη φαντασία με μαρκίζες θεαμάτων, λάμψεις χρωμίου, βαριές στάλες βροχής σε τζαμαρίες, πρισματικές αντανακλάσεις, ελεγειακό cross processing, τις μεθυστικές μεταμορφώσεις των ανθρώπινων πλασμάτων που ανέρχονται σε κάτι μεγαλύτερο από τη ζωή όταν αγνοούν ότι ποζάρουν σε έναν φακό ο οποίος καταγράφει καμουφλαρισμένος: candid φωτογραφία. Το άλας της Γης. Είναι σαν να γυρίζεις στην πιο ποιητική συχνότητα του μυαλού σου και να του λες: «και τώρα φύγαμε».
Δε χρειάζεσαι ειδικά γυαλιά για να θαυμάσεις τόσο ωραίες εικόνες. Θα σου θυμίσουν Saul Leiter, θα ανακαλέσουν αμυδρά William Eggleston. Πέρα από αλληλεπιδράσεις και εκλεκτικές συγγένειες, το portfolio του Marvin E. Newman είναι μια οπτική συμφωνία με τολμηρά χρώματα και νεφελώδη κοντράστ που θα σε κάνει να επιβεβαιώσεις τη λατρεία σου για τη φωτογραφία και να πλάσεις τα δικά σου σενάρια γύρω από τις αποσπασματικές ιστορίες που διηγείται. Το ζωηρό ταμπλό βιβάν δεν εξαντλείται στη Νέα Υόρκη. Οίκοι ανοχής στη Νεβάδα, αποδυτήρια στο Τέξας, Αλάσκα, Καλιφόρνια, Σικάγο. Από τα Μεσοδυτικά στη Δυτική Ακτή και από την Τάιμς Σκουέαρ στη Γουόλ Στριτ, προσδιορίζει τον αιώνα του με μια ιδιαίτερη φωτογραφική αντίληψη. Έζησε μια μακρά ζωή, είχε μια μεγάλη χώρα να γυρίσει και πολλά πράγματα να μάθει για τον απατηλό κόσμο μας. Είναι όλα εδώ, στο ελεγειακό πανόραμα που ξετυλίγεται στις 170 φωτογραφίες του λευκώματος της Taschen.
Ο Newman είχε ανέκαθεν το δικό του δισκοπότηρο, την κάμερα. Υπήρξε ένας από τους πρώτους παραλήπτες διπλώματος Master of Science degree in Photography στο Institute of Design του Σικάγο. Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του, τη Νέα Υόρκη, εξαπολύθηκε στους δρόμους χρονογραφώντας τις φευγαλέες στιγμές της, με σημαντικότερη περίοδο δράσης το 1940 έως το 1980. Εργάστηκε για το «Life», το «Look», το «Sports Illustrated». Έχοντας εκθειαστεί σε εκθεσιακούς χώρους του μεγέθους των Eastman House, MoMA και International Center of Photography, οι εικόνες του παρέμεναν αφανείς στο ευρύ κοινό, μέχρι τη συμπερίληψή τους στην ανθολογία «New York: Portrait of a City». Σήμερα, η έκδοση της νέας αυτής μονογραφίας εξυψώνει τον σπουδαίο δημιουργό στην πραγματική του διάσταση και ο 89χρονος Newman αποκαλύπτει στο δημόσιο βλέμμα τις υπέροχες φωτογραφικές σκηνές του. Δεν μπορείς να ξεφύγεις από τη μεγαλοφυΐα. Εικόνες που αφήνουν βαθύ χνάρι στην ψυχή και το μυαλό.
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
20°
