Με δυο λόγια: Ένα 24ωρο στη Ρώμη στα τέλη Νοεμβρίου. Εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες. Εφιάλτης στους δρόμους με τα selfie-sticks… Χρονικός προσδιορισμός: Ξεκίνησα από το σπίτι μου στα Χανιά στις 05.45 το Σάββατο 19 Νοεμβρίου και επέστρεψα σε αυτό την Κυριακή 20 Νοεμβρίου στις 22.30. Διαμονή: Στις 11.30 το Σάββατο έκανα check-in στο “Hotel Mediterraneo” (www.romehotelmediterraneo.it), που βρίσκεται απέναντι από τα Termini, τον κεντρικό σταθμό των τρένων και του μετρό. Check-out την επόμενη ημέρα γύρω στις 10.00. Ξενοδοχείο 10όροφο και 4στερο με έντονη ατμόσφαιρα ένδοξου παρελθόντος και αυθεντική art deco διακόσμηση. Υπήρχαν κομπιούτερ αλλά όλα τα έκαναν χειρόγραφα. Το σύστημα κρατήσεων σε ταμπλό/πλάνο με καρτελάκια στον τοίχο! Ένιωθες ότι θα έβλεπες τον Κωνσταντάρα και τον Παπαγιαννόπουλο να συζητούν στις βαριές βελούδινες πολυθρόνες στο σαλόνι ή στα δερμάτινα σκαμπό στο μπαρ. Σούπερ!
Λόγος ταξιδιού: Καθώς φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από την κυκλοφορία του, οι Europe διοργάνωσαν το “The Final Countdown 30th Anniversary” tour με 13 συναυλίες ανά την Ευρώπη από αρχές Νοεμβρίου έως αρχές Δεκεμβρίου 2016. Στις 19 Νοεμβρίου έπαιξαν στο “Atlantico” (www.atlanticoroma.it) στη Ρώμη. Το set-list αποτελούνταν αρχικά από ολόκληρο το πρόσφατο “War Of Kings” (2015) και φυσικά στη συνέχεια από ολόκληρο το “Final Countdown” (1986). Έπαιξαν 2 ώρες με απίστευτη δύναμη και ενέργεια. Γκρουπάρα! Δεν είναι μόνο η συγκίνηση του να ακούς ζωντανά ένα συγκρότημα και ένα άλμπουμ με τα οποία μεγάλωσες. Είναι η αισιοδοξία που προκαλεί το γεγονός ότι οι άνθρωποι διανύοντας την 6η 10ετία της ζωής τους ήταν σε φοβερή φόρμα, έχοντας κυκλοφορήσει ένα αριστουργηματικό άλμπουμ το 2015 και ανακοινώνοντας την κυκλοφορία ενός ακόμα για το 2017. Για όσους είναι δύσπιστοι και πριν αρχίσουν τις εξυπνάδες του στιλ «ζουν ακόμα αυτοί;», «δεινόσαυροι», «ξεπερασμένοι» κ.λπ., παραθέτω τo βιντεάκι από το ομώνυμο “War Of Kings”.
Περιήγηση: Termini, Basilica di San Pietro in Vincoli, Colosseo, Parco Del Colle Oppio, Piazza di Santa Maria Maggiore, Piazza Vittorio Emanuele II, Lepanto, Castel Sant'Angelo, Vaticano, Piazza Barberini, Piazza Navona, Piazza Venezia, Pantheon, Piazza Colonna, Fontana di Trevi, Piazza di Spagna. Αν ενώσουμε τα παραπάνω σημεία με τα πόδια ή το μετρό έχουμε καλύψει ένα μεγάλο μέρος από το ιστορικό κέντρο της Ρώμης. Ενδιαμέσως και τριγύρω 10άδες ακόμα μικρές ή μεγάλες πλατείες, άπειρα αρχαία ή μεσαιωνικά κτίσματα, κάστρα, ναοί, μουσεία, γκαλερί, σιντριβάνια, αγάλματα κ.λπ. Στις λεωφόρους πολύχρωμες πολυκατοικίες από περασμένους αιώνες, που πλέον είναι γραφεία ή εμπορικά κέντρα. Στενά πλακόστρωτα δρομάκια, ενετικά σπίτια, μαγαζάκια και φαγάδικα όλων των ειδών. Πλανόδιοι πωλητές ομπρελών και κονταριών αυτοφωτογράφησης. Αδιανόητα μακριές ουρές παντού, μιλιούνια από τουρίστες στους δρόμους. Στην πόρτα του Βατικανού, την οποία αγνάντεψα από απόσταση, καθώς και στη Fontana di Trevi με έπιασαν τα γέλια από το θέαμα. Ούτε σε διαδήλωση της ΑΔΕΔΥ να ήμουν. Προσπέρασα με ταχύτητα όλα τα αξιοθέατα και φυσικά δεν διανοήθηκα να μπω στο εσωτερικό κάποιου κτιρίου. Όταν ταξιδεύω το μόνο που με ενδιαφέρει είναι η ατμόσφαιρα και η «οσμή» των δρόμων… Μετά, λοιπόν, από λίγα λεπτά στο δρόμο, εύκολα αντιλαμβάνεσαι ότι δεν υπάρχει πιο συγγενής με τους Έλληνες λαός στον πλανήτη από τους Ιταλούς... Όσο περνάει η ώρα νιώθεις όλο και περισσότερο «σαν το σπίτι σου».
Χρήσιμες και άχρηστες λεπτομέρειες: Στη Ρώμη τα ταξί είναι άσπρα και τα πεύκα μοιάζουν με γιγάντια bonsai. Έχει δύο γραμμές μετρό και το 24ωρο εισιτήριο για όλα τα μέσα έχει €7. Από όποιο αεροδρόμιο και αν φτάσεις, θα καταλήξεις στα Termini, τον κεντρικό σταθμό των τρένων. Από Fiumicino παίρνεις το “Leonardo Express” (€14) και από το Ciampino λεωφορείο (“Terravision” €4 ή €6, δεν κατάλαβα ακριβώς τι παίζει). Με αγγλικά επιπέδου ταβέρνας και τα σχετικά νοήματα συνεννοείσαι παντού άνετα.
Φαγητό: Pizza με το κομμάτι στο δρόμο. Έχει τέτοια μαγαζάκια και κιόσκια παντού. Με €3 έως €6, ανάλογα το μέρος και την ποσότητα, τρως μέχρι σκασμού. Ατελείωτη ποικιλία σε γεύσεις και συνδυασμούς. Ό,τι τρώγεται μπαίνει σε pizza. Εργαλεία: Για να έχει περισσότερο ενδιαφέρον, δεν χρησιμοποιώ ρολόι, κινητό, φορητό υπολογιστή, tablet, gps, τουριστικούς οδηγούς ή χάρτες. Είχα τυπώσει μια Α4 από το google maps. Τη χρησιμοποίησα ελάχιστα. Όπως άλλωστε σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, για όλα τα σημαντικά έχει αφίσες στους δρόμους και για τα αξιοθέατα αρκεί να ακολουθήσεις το μπούγιο. Η κάμερα όπως πάντα NIKON FM με πενηντάρι φακό. Η μέρα ήταν συννεφιασμένη και ψιλοβροχερή. Τράβηξα κάπου 2 ρολά Kodak T-max 400 «σπρωγμένο» στα 800.
Κοστολόγιο: Χανιά - Αθήνα - Ρώμη - Αθήνα - Χανιά: €100. Ξενοδοχείο και κάτι τηλέφωνα από το δωμάτιο: €90. Μετακινήσεις, street food και λοιπά έξοδα: €90. Εισιτήριο συναυλίας: €35. Σύνολο: 315.
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
23°
