Την 25η Ιουλίου, ο Richard «Koci» Hernandez έγραψε ιστορία. Εμπλουτίζοντας θεαματικά την ήδη τεράστια παραγωγή του και θέτοντας μια ανυπέρβλητη πρόκληση στον εαυτό του, πραγματοποίησε ένα πρότζεκτ που είχε προαναγγείλει από τη σελίδα του στο instagram, το οποίο συνίστατο στο να φωτογραφίζει με κινητό τηλέφωνο επί δέκα συνεχόμενες ώρες τους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο και να ανεβάζει τις εικόνες του online σε πραγματικό χρόνο, ωμές και αφτιασίδωτες, δίχως την παραμικρή επεξεργασία πέρα από το κροπάρισμα και τη μετατροπή σε άσπρο – μαύρο.
Παρά την ειδοποίηση, τίποτα δεν μπορούσε να προετοιμάσει τον θεατή για τον οπτικό τυφώνα που εξαπολύθηκε στη συνέχεια, και ο οποίος επιβεβαίωσε το ήδη πασιφανές: ότι δηλαδή, ο «Koci» Hernandez είναι ένας από τους κραταιότερους δημιουργούς του σήμερα, ότι μελλοντικά η δουλειά του θα αποτελέσει αντικείμενο εμπεριστατωμένης μελέτης, αλλά κυρίως ότι κανείς πλην αυτού δεν μπορεί να αιχμαλωτίσει με περισσότερη ευκρίνεια το συναίσθημα και την ένταση της καθημερινότητας στις μητροπόλεις.
Αναλογιστείτε επίσης το ρίσκο του εγχειρήματος σε τεχνικό επίπεδο: τον συντονισμό ματιού – χεριού, την απόλυτη προσήλωση και τη λυσσαλέα καταδίωξη της ξεχωριστής στιγμής. Αναλογιστείτε, έπειτα περιηγηθείτε στις εικόνες.
Ο Koci, ο οποίος έχει πολλές φορές δηλώσει πως πέφτει σε ένα είδος αυτοπαθούς υπνωτισμού όταν φωτογραφίζει, ότι η διαδικασία τον εξιτάρει και τον τρέφει σε επίπεδο προσωπικής εκπλήρωσης, έχει εκφράσει επίσης τη θέση πως «η φωτογραφία δε θα ήταν τίποτα χωρίς τη δυνατότητα διαμοιρασμού. Κάτι τέτοιο θα ήταν σαν τη ζωή σε ένα κόσμο χωρίς μουσεία… το ίντερνετ είναι η γκαλερί του σύγχρονου πολιτισμού, και είναι ανοιχτό σε όλους. Ίσως δεν μπορώ να βάλω τη δουλειά μου στη MoMA. Αυτό το σύμπαν είναι κλειστό για μένα, ή για τον διπλανό μου στο λεωφορείο. Όμως όλα τα ψηφιακά μουσεία είναι ορθάνοιχτα, και μπορείς να χτίσεις το κοινό σου, μπορείς να επικοινωνήσεις και να μοιραστείς τη δουλειά σου με τους πάντες».
Όλα αυτά, από κάποιον που ξεκίνησε με μια Holga, για να φτάσει να δίνει διαλέξεις για τη φωτογραφία, να συμπεριλαμβάνεται σε ανθολογίες του National Geographic και να προκαλεί τον θαυμασμό των New York Times. Ο Koci είναι δημιουργός βραβευμένος με Emmy, εργάστηκε επί 15 έτη στη San Jose Mercury News, ενώ τα φωτορεπορτάζ του έχουν φιλοξενηθεί στο Time, το Newsweek, τους New York Times και το Stern, μεταξύ άλλων. Χαρακτηρίζει τον εαυτό του «multimedia δημοσιογράφο» και σήμερα διδάσκει στη σχολή δημοσιογραφίας του Μπέρκλεϊ, ενώ παρέχει εθελοντικά τεχνογνωσία σε ανερχόμενους δημοσιογράφους, μέλη κοινοτήτων της περιοχής Bay Area του San Francisco.
Το προφίλ του Richard «Koci» Hernandez στο flickr:
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
19°
