Ο Στρατής Μυριβήλης στο βιβλίο του «Η ζωή εν τάφω» δίνει μια δυνατή εικόνα με ένα λουλούδι, μια μικρή παπαρούνα που ανθίζει μέσα στους σαπισμένους γεώσακους ενός χαρακώματος. Ένα λουλούδι μέσα στο περιβόλι του θανάτου αντιστέκεται, ανθίζει και αποκαλύπτει το Θεό στα μάτια του εξαντλημένου ψυχικά και σωματικά φαντάρου.
Αυτή την εικόνα μού θύμισε η φωτογραφία του μικρού Παναγιώτη Μπότη από την Λέσβο. Μια άλικη χνουδάτη παπαρούνα αντιστέκεται στο τσιμέντο του νησιού, αγγίζει την ευαίσθητη ψυχούλα και προκαλεί το καθαρό μάτι του μικρού παιδιού να την αποτυπώσει με την φωτογραφική μηχανή του. Η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού του δίνει τη δυνατότητα με τον Διαγωνισμό Φωτογραφίας «ΤΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ» να την παρουσιάσει και να δείξει σε όλους μας το θαύμα που συναντάμε καθημερινά αλλά δεν βλέπουμε.
Για έβδομη συνεχή χρονιά η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού μέσω του Προγράμματος της ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΙΓΑΙΟ διοργάνωσε τον Μαθητικό Διαγωνισμό Φωτογραφίας με περισσότερες συμμετοχές από κάθε άλλη φορά. Οι προτάσεις των παιδιών ευφάνταστες, καυστικές και διατυπωμένες με τον μοναδικό τρόπο που μόνο αυτά ξέρουν. Η άναρχη δόμηση, η ρήψη σκουπιδιών, η αλλοίωση της τοπικής αρχιτεκτονικής είναι μερικά από τα στοιχεία που τα απογοητεύουν όταν τα βλέπουν στο νησί τους και θέλουν να τα αλλάξουν, ενώ αντίθετα νιώθουν υπερήφανα όταν διατηρείται η μοναδική ταυτότητα του τόπου τους και το φυσικό περιβάλλον παραμένει αλώβητο.
Πέρα από τον διαγωνισμό φωτογραφίας το Πρόγραμμα ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΙΓΑΙΟ περιελάμβανε και δυο ομαδικές εργασίες με τίτλο «φτιάχνω έναν Οδηγό για την αειφόρο ανάπτυξη του νησιού μου» και « το νησί μου ένα καράβι που ταξιδεύει στο χρόνο». Με τις εργασίες οι μαθητές του Αιγαίου είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν το όραμα τους για την αειφόρο ανάπτυξη του τόπου τους αλλά και να προτείνουν τις στρατηγικές για να επιτευχθεί αυτή η ανάπτυξη. Οι μαθητές λοιπόν τόνισαν την ανάγκη της διατήρησης της τοπικής ταυτότητας και της αξιοποίησης της προς όφελος των κατοίκων, για καλύτερη ποιότητα ζωής και για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη.
Παρακάτω μπορείτε να απολαύσετε τις φωτογραφίες που εντυπωσίασαν περισσότερο και απέσπασαν τα βραβεία.
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
15°
