Η Αθήνα με τη ματιά ενός Σουηδού

As I walked out one morning…Ο αρχικός τίτλος για την έκθεση αυτής ήταν: “Δες την Αθήνα προτού πεθάνεις αν δεν σκοτωθείς από τη ζέστη, θα σε φάνε σίγουρα τα αυτοκίνητα”. Παραμένοντας ωστόσο ζωντανός έπειτα από όλους αυτούς τους εμμονικούς περιπάτους μου στην Αθήνα, άλλαξα τον τίτλο. Η ιδέα αυτής της έκθεσης είναι απλή: Βαρέθηκα την παρουσίαση της Αθήνας από τον ξένο Τύπο ως αποτρόπαιο τοπίο κόλασης. Ζητιάνοι στους δρόμους, τοίχοι γεμάτοι γκράφιτι, παρατημένα μαγαζιά αραδιασμένα στη σειρά, εικόνες μιας πόλης στο χείλος του γκρεμού και όλα αυτά τα δημοσιογραφικά σχήματα λόγου και κλισέ που κατακλύζουν τον ξένο Τύπο με σύμβολα κοινωνικής και οικονομικής κατάρρευσης.

Ναι, όλα αυτά συμβαίνουν στ’ αλήθεια και όταν προβάλλονται συνεχώς μπορούν να ενισχύσουν την αντίληψη για μια Αθήνα τελειωμένη. Δεν αποτελούν όμως τη μόνη αλήθεια. Ξεκίνησα, λοιπόν, να αναπαραστήσω με τη δική μου ματιά τη μίας ώρας διαδρομή που ακολουθώ τις καθημερινές στην Αθήνα: από το Κολωνάκι στο Μοναστηράκι, περνώντας από την οδό Πιττάκη, την οδό Αθηνάς, την Πλατεία Αγίας Ειρήνης, τη Βαρβάκειο και την Ομόνοια∙ ή τη βόλτα μου από την Πατριάρχου Ιωακείμ, το Σύνταγμα και την Καραγιώργη Σερβίας ως το ατελιέ μου στην οδό Αιόλου.

Τα σχέδια και τα σκίτσα προέρχονται από σκηνές της κάθε μέρας, από την καθημερινότητα των ανθρώπων έως το σύστημα εξαερισμού –το βγαλμένο θαρρείς από την Κόλαση– στην οδό Πραξιτέλους ή από τα περιστασιακά μου “ταξίδια” στο λιμάνι του Πειραιά. Γέρνοντας σαν αρπακτικό πάνω από το σχεδιαστήριό μου καθώς ετοιμάζω αυτή την έκθεση, εμπνεύστηκα από τους Έλληνες συγγραφείς, τις νεκρικές μάσκες, από το άκουσμα του σούσουρου το χάραμα στην αυλή του Μαράσλειου. Και ως απάντηση στη διεθνή δημοσιογραφική κάλυψη της πόλης και στην παροιμιώδη κατάπτωσή της, προσπάθησα να εντοπίσω το ασυνήθιστο στο τετριμμένο και ανακάλεσα τους στίχους του Frank o’Hara*:

Ω θεέ, είναι υπέροχο

να σηκώνομαι απ’ το κρεβάτι

και να πίνω τόσο πολύ καφέ

και να καπνίζω τόσα πολλά τσιγάρα

και να σ’ αγαπώ τόσο πολύ.

Αν δεν με κατασπαράξεις εσύ, θα πρέπει να το κάνω μόνος μου.

BIO: Ο Daniel Egnéus γεννήθηκε στη Σουηδία το 1972. Έχει ζήσει σε πολλές πόλεις ανά τον κόσμο και έχει βραβευτεί ως εικονογράφος από το British Association of Illustrators. Έχει συνεργαστεί με μεγάλες εταιρείες (Audi, Haagen-Dasz κ.λπ.), ενώ το 2012 συνεργάστηκε με το Φεστιβάλ Αθηνών.