Μια site-specific εγκατάσταση στο Un gramme της Σύρου, εικαστικό σχόλιο για τα απορρίμματα και το περιβάλλον, τα όρια της ομορφιάς, της φθοράς και της αλήθειας.
Η νέα τους έκθεση με τίτλο "I’m not beautiful, I’m worse than beautiful" (Δεν είμαι όμορφη, είμαι χειρότερη από όμορφη), στο ART SPACE UN GRAMME στη Σύρο. δανείζεται από μια φράση της Marie Dorval (1798‑1849), μιας ηθοποιού γνωστής για τις δραματικές ερμηνείες της και την ικανότητά της να ενσαρκώνει σύνθετα πάθη και αντιφάσεις στη σκηνή, αμφισβητώντας τα παραδοσιακά πρότυπα ομορφιάς.
Ο χώρος του Un gramme καταλαμβάνεται από το δίδυμο με μια site‑specific εγκατάσταση. Σκουριασμένα μεταλλικά πλέγματα που παγιδεύουν αντικείμενα, κρεμαστές και φωτισμένες σακούλες, ανακτημένα υλικά. Εδώ η ομορφιά είναι ηθική και η έκσταση απουσιάζει. Τα έργα αρνούνται κάθε παρηγορητικό ορίζοντα, αγκαλιάζοντας την ωμότητα του παρόντος. Φανταστείτε κάτι όμορφο που έχει απορροφήσει όλη την ενέργεια του άσχημου και έχετε τη μόδα. Φανταστείτε την αλήθεια που έχει απορροφήσει όλη την ενέργεια του ψεύτικου και έχετε την προσομοίωση. Από αυτή την υπερβολή προκύπτει αδράνεια, μια υπερφόρτωση που παραλύει. Τα έργα που εκτίθενται κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση, δεν τροφοδοτούν αισθητικό κορεσμό, ούτε αναζητούν την έκσταση των σημείων, αλλά διεκδικούν πληγωμένη ύλη, υπόλειμμα και σώμα, μετατρέποντας τα απορρίμματα σε πολιτική παρουσία και ανοίγοντας χώρους αντίστασης στην παράλυση.
Οι καλλιτέχνες ολοκληρώνουν τα έργα τους αλλάζοντας μέσα, χρησιμοποιώντας τη φωτογραφία για να αποτυπώσουν σε δύο διαστάσεις την πολυπλοκότητα των παρεμβάσεών τους. Μέσα από αυτές τις εικόνες δημιουργούν ένα εφέ mise en abyme, όπου το έργο καθρεφτίζεται μέσα στην αναπαράσταση, δημιουργώντας ένα παιχνίδι αντανακλάσεων και επιπέδων που πολλαπλασιά ζει την αντίληψη του χώρου. Σε αυτόν τον οπτικό στροβιλισμό, τα όρια μεταξύ πραγματικού και αναπαριστώμενου θολώνουν, ενισχύοντας τη φαινομενική και εννοιολογική δύναμη των έργων τους.
Η έκθεση αντικατοπτρίζει τη δέσμευση της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Un gramme για περιβαλλοντική ευαισθησία και κοινωνική συμμετοχή, από τη φροντίδα της γης έως τη στήριξη τοπικών καλλιτεχνών και τη δημιουργία αξίας μέσω της τέχνης, καθιστώντας την καλλιτεχνική πρακτική πράξη ευθύνης και σύγχρονης συνειδητότητας.
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
Ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής δεν αφηγείται ιστορίες άλλων, αλλά επιμελείται το ίδιο του το βλέμμα: τις εμμονές, τις επιστροφές και τις αγάπες που το διαμόρφωσαν.
46 καλλιτέχνες από 10 διαφορετικές χώρες της υφηλίου, θα φωτίσουν τα ζητήματα του σύγχρονου κόσμου, μετατρέποντάς τα σε μια εμπειρία συλλογικού στοχασμού, ενσυναίσθησης και θεραπείας
Έξι νέοι καλλιτέχνες καλούνται να δημιουργήσουν έργα για την καλοκαιρινή ραστώνη στην έκθεση «Midsummer Party: Reflections on Space and Time — Don’t Ask Me Why»
17°
