Η Τζάκι Φεράρα, γνωστή καλλιτέχνις του MoMA, πέθανε στα 95 της χρόνια με ιατρικώς υποβοηθούμενο θάνατο στην Ελβετία, αν και ήταν «σε καλή υγεία».
Η καταξιωμένη καλλιτέχνις Τζάκι Φεράρα πέθανε έχοντας επιλέξει να θέσει η ίδια τέλος στη ζωή της μέσω ιατρικώς υποβοηθούμενου θανάτου.
Η Τζάκι Φεράρα, της οποίας τα έργα εκτίθενται στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MoMA), ήταν γνωστή για τα ιδιαίτερα γλυπτά της από ξύλινες σανίδες, που συνδύαζαν αρχιτεκτονική δομή και μινιμαλισμό. Σύμφωνα με την κηδεμονία της και τη σύμβουλο της καλλιτεχνικής της κληρονομιάς, Τίνα Χέιτμανεκ, πέθανε την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου σε ηλικία 95 ετών.
Σε πρόσφατη συνέντευξή της στους New York Times, η Φεράρα είχε δηλώσει πως, παρότι ήταν σε «καλή υγεία», ένιωθε έτοιμη να φύγει. Είχε υποστεί δύο πτώσεις τον τελευταίο χρόνο, γεγονός που την έκανε να επιμείνει στην επιθυμία της να μην εξαρτηθεί από άλλους.
«Δεν θέλω οικιακή βοηθό. Δεν ήθελα ποτέ κανέναν. Παντρεύτηκα τρεις φορές - αρκετά είναι», είχε πει χαρακτηριστικά.
Η διαδικασία του ιατρικώς υποβοηθούμενου θανάτου (MAID) δεν είναι νόμιμη στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, όπου κατοικούσε. Επειδή, όμως, η Φεράρα ήταν υγιής, δεν θα μπορούσε να ενταχθεί στο πρόγραμμα ούτε σε άλλες πολιτείες των ΗΠΑ όπου επιτρέπεται. Έτσι, ταξίδεψε στη Βασιλεία της Ελβετίας, στην κλινική Pegasos, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που επιτρέπει την υποβοηθούμενη αυτοκτονία χωρίς απαίτηση ανίατης ασθένειας.
Πρόσφατα, η ηθοποιός και επιζήσασα του Ολοκαυτώματος Ρουθ Πόσνερ και ο σύζυγός της Μάικλ, 96 και 97 ετών αντίστοιχα, έκαναν το ίδιο ταξίδι στο Pegasos για να φύγουν από τη ζωή μαζί, παρά το ότι δεν έπασχαν από ανίατες ασθένειες. Σε μήνυμα προς τους φίλους τους είχαν γράψει: «Συγγνώμη που δεν το αναφέραμε νωρίτερα, αλλά όταν λάβετε αυτό το email, θα έχουμε εγκαταλείψει αυτόν τον θνητό κόσμο».
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
Ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής δεν αφηγείται ιστορίες άλλων, αλλά επιμελείται το ίδιο του το βλέμμα: τις εμμονές, τις επιστροφές και τις αγάπες που το διαμόρφωσαν.
46 καλλιτέχνες από 10 διαφορετικές χώρες της υφηλίου, θα φωτίσουν τα ζητήματα του σύγχρονου κόσμου, μετατρέποντάς τα σε μια εμπειρία συλλογικού στοχασμού, ενσυναίσθησης και θεραπείας
Έξι νέοι καλλιτέχνες καλούνται να δημιουργήσουν έργα για την καλοκαιρινή ραστώνη στην έκθεση «Midsummer Party: Reflections on Space and Time — Don’t Ask Me Why»
17°
