Είτε με υπολογιστή είτε στο χέρι, τα κολάζ του είναι μικρά σύμπαντα από όπου δεκάδες άλλοι κόσμοι αναδύονται. Πραγματοποιεί την πρώτη του ατομική έκθεση με τίτλο «Figures», εμπνευσμένος από τις σκιές ανθρώπινων φιγούρων στους δρόμους αλλά και από τις αντανακλάσεις τους σε παράθυρα, βιτρίνες και φθαρμένους τοίχους. Δημιουργεί με μικτή τεχνική απόκοσμες φιγούρες γεμάτες συναίσθημα, ένταση και αυθεντικότητα.
Ο Πάνος Ασημακόπουλος γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει γραφιστική στον ΑΚΤΟ, κλάδος ο οποίος τον έχει επηρεάσει πολύ στη δουλειά του. «Η γραφιστική μου έδωσε πολλά εργαλεία και έμπνευση, ωστόσο ο χαρακτηρισμός “collage artist” ή “κολαζistas” με εκφράζει απόλυτα», λέει ο ίδιος σε μια προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού. «Η διαμόρφωση αισθητικής δεν μπορεί να χωρέσει σε τίτλους. Είναι παντού. Δουλεύω και στο χέρι και σε υπολογιστή. Δεν είναι εύκολο να επιλέξω αποκλειστικά κάποια από τις δύο τεχνικές. Λατρεύω, ανάλογα με την περίπτωση και το αποτέλεσμα που θέλω να δώσω σε κάθε έργο μου, να δουλεύω συνδυαστικά. Η μείξη αυτή μου δίνει απεριόριστες δυνατότητες και ελευθερία. Μπορώ να εκφραστώ δουλεύοντας ψηφιακά κάποια κομμάτια, ενσωματώνοντάς τα σε χαρτί ή σε καμβά, και να τα εμπλουτίζω με ακρυλικά, μαρκαδόρους, παστέλ, ακόμα και με τρισδιάστατα στοιχεία, όπως κουμπιά και σύρμα, αποδίδοντας με τον τρόπο αυτό ό,τι έχω στο μυαλό μου κάθε φορά».
Τα πάντα μπορούν να αποτελέσουν έμπνευσή του: «Ένα σοκάκι μισοφωτισμένο στο κέντρο της πόλης, ένα τραγούδι, ένας έρωτας, ένας χωρισμός, ένα όνειρο. Ακόμα και μια φιγούρα στον δρόμο που διακρίνεται αχνά ή ένα σύνθημα σε φθαρμένο τοίχο είναι ικανά να με συνεπάρουν. Καθημερινά πράγματα και καταστάσεις, αλλά που, αν τα παρατηρήσεις και τα δεις με διαφορετική ματιά, σου δίνουν τη δυνατότητα να τα νιώσεις. Για μένα, οι αισθήσεις είναι το κλειδί. Είναι η αρχή και το τέλος. Έτσι μου αρέσει να προσεγγίζω τα πράγματα και αυτό προσπαθώ να αποδώσω στα έργα μου. Είναι η απόλυτη ελευθερία».
«Thank you for the tragedy. I need it for my art» γράφει σε μια αφίσα που σχεδίασε. Γιατί; «Αυτή η έκφραση σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Την είχε πει ο Κερτ Κομπέιν και πάντα με συγκλονίζει. Έχω την αίσθηση πως από τα πιο τραγικά πράγματα πάντα γεννιέται μια εμπνευσμένη ιδέα. Στην τέχνη η τραγικότητα είναι που ενεργοποιεί τον καλλιτέχνη. Νομίζω πως είναι μονόδρομος. Είναι ένα σημείο αναφοράς για να δημιουργήσεις και να χτίσεις κάτι από την αρχή. Με αφορμή κάτι τραγικό όλοι μας έχουμε πεισμώσει θέλοντας να το αλλάξουμε. Είναι κινητήριος δύναμη. Αυτό είναι και το μήνυμα που θέλω να περάσω... όσο τραγικά πράγματα κι αν αντικρίζουμε, όσο τραγικές κι αν είναι οι καταστάσεις που βιώνουμε, ας γίνουν αφορμή να τις αλλάξουμε και να τις μεταμορφώσουμε σε ομορφιά, δύναμη και δημιουργικότητα. Δεν έχει σημασία αν θα το πετύχουμε πάντα, η διαδρομή και η προσπάθεια μετράει. Υπάρχει κάτι πιο ανατρεπτικό και αισιόδοξο;». Όχι!
Η έκθεση «Figures» του Πάνου Ασημακόπουλου εγκαινιάζεται το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου στην gallery Art Projects (Δελφών 1, Κολωνάκι, www.artprojects.gr) και θα διαρκέσει έως τις 20 Δεκεμβρίου. Περισσότερα έργα του στην γκαλερί και εδώ.
Ατομικές ή συλλογικές, καλλιτέχνες που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα ή μή, σε μεγάλα μουσεία και ιδρύματα ή σε μικρότερους χώρους, δείτε τις εκθέσεις που θα θυμόμαστε
14°
Ο Πάνος Ασημακόπουλος γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει γραφιστική στον ΑΚΤΟ, κλάδος ο οποίος τον έχει επηρεάσει πολύ στη δουλειά του. «Η γραφιστική μου έδωσε πολλά εργαλεία και έμπνευση, ωστόσο ο χαρακτηρισμός “collage artist” ή “κολαζistas” με εκφράζει απόλυτα», λέει ο ίδιος σε μια προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού. «Η διαμόρφωση αισθητικής δεν μπορεί να χωρέσει σε τίτλους. Είναι παντού. Δουλεύω και στο χέρι και σε υπολογιστή. Δεν είναι εύκολο να επιλέξω αποκλειστικά κάποια από τις δύο τεχνικές. Λατρεύω, ανάλογα με την περίπτωση και το αποτέλεσμα που θέλω να δώσω σε κάθε έργο μου, να δουλεύω συνδυαστικά. Η μείξη αυτή μου δίνει απεριόριστες δυνατότητες και ελευθερία. Μπορώ να εκφραστώ δουλεύοντας ψηφιακά κάποια κομμάτια, ενσωματώνοντάς τα σε χαρτί ή σε καμβά, και να τα εμπλουτίζω με ακρυλικά, μαρκαδόρους, παστέλ, ακόμα και με τρισδιάστατα στοιχεία, όπως κουμπιά και σύρμα, αποδίδοντας με τον τρόπο αυτό ό,τι έχω στο μυαλό μου κάθε φορά».
