Ο φωτογράφος Τάσος Βρεττός μας ταξιδεύει στον θεσσαλικό κάμπο, το «σπίτι» των ζυμαρικών Melissa
Ζεστό απόγευμα Ιουλίου, μετρό Σύνταγμα. Έχω ήδη αργήσει, κινούμαι νευρικά ανάμεσα στον κόσμο ψάχνοντας την έξοδο. Με την άκρη του ματιού μου, όμως, πιάνω κάτι που με κάνει, παρόλη την αργοπορία μου, να σταματήσω επιτόπου. Είναι μία φωτογραφία: χρυσαφένιο σιτάρι και από πάνω ένας λαμπερός, μπλε ουρανός. Μου θυμίζει έναν πίνακα του Van Gogh, που είχα δει από κοντά πολλά χρόνια πριν, και που ακόμα κουβαλάω στη μνήμη μου. Η φωτογραφία αυτή μου προκαλεί το ίδιο συναίσθημα ηρεμίας με εκείνον τον πίνακα, δύσκολο να αντισταθείς στη λαχτάρα να την κοιτάξεις. Δεν είναι μόνη της. Αριστερά και δεξιά παρόμοιες φωτογραφίες, άνθρωποι με ψάθινα καπέλα σε απέραντα σταροχώραφα. Και μετά κοιτάω ακόμη πιο προσεκτικά και καταλαβαίνω ότι ούτε ο φωτογράφος είναι τυχαίος, μα ούτε και τα χωράφια του σιταριού…
Ο γνωστός φωτογράφος Τάσος Βρεττός πέρασε μέρες κι εβδομάδες στον θεσσαλικό κάμπο φωτογραφίζοντας στα χωράφια και στις εγκαταστάσεις της εταιρείας Melissa στη Λάρισα. Με τον φακό του αποτύπωσε όλα τα στάδια της παραγωγής των αγαπημένων ζυμαρικών, όλο το ταξίδι που κάνει η τροφή μας από το χωράφι μέχρι να φτάσει στο πιάτο μας. Ύστερα, οι εικόνες του έντυσαν τους συρμούς του μετρό της πόλης για να μας υπενθυμίσουν κάτι που πολύ συχνά ξεχνάμε: πίσω από την τροφή μας κρύβονται άνθρωποι, μόχθοι και χαρές. Θα δείτε αγρότες, εργάτες της γης, αλλά και του εργοστασίου, όλους εκείνους τους ανθρώπους που μεσολαβούν ώστε το σιτάρι να μεταμορφωθεί σε μία πλούσια μακαρονάδα στο πιάτο μας. Σπορά, συγκομιδή, επεξεργασία, μεταφορά, στο τέλος η απόλαυση μέσω μιας μακαρονάδας που θα μας θρέψει σαν ζεστή αγκαλιά.
Αφορμή για αυτή την πολύ ξεχωριστή έκθεση αποτέλεσε η νέα συσκευασία της Melissa, που σηματοδοτεί ταυτόχρονα και το όραμα της εταιρείας για έναν κόσμο που τρέφεται και ζει ποιοτικά. Όραμα που άλλωστε η Melissa ακολουθεί και εφαρμόζει εδώ και τρεις γενιές, από το 1947 ως το σήμερα. Η φωτογραφική έκθεση του Τάσου Βρεττού θα παραμείνει στους τοίχους και τους συρμούς του μετρό μέχρι και τις 6 Αυγούστου και πραγματικά αξίζει να την επισκεφθείτε. Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα μετακινηθείτε με το μετρό, κρατήστε μερικά λεπτά για να την απολαύσετε.
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
17°
