Εικαστικα

Το καυτό σποτ του μουσείου Ορσέ

Ένα σεξουαλικό όργιο για το Μαρκήσιο ντε Σαντ (video)

17.10.2014, 12:35
Δημήτρης Αθανασιάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ενδοοικογενειακή βία: Ζώντας τον βιασμό ξανά και ξανά

Κοινωνια Ένα παράλογο και απάνθρωπο σύστημα απέναντι στις επιζώσες σεξουαλικής βίας

Αρετή Γεωργιλή

Ο Στυλιανός Αντωναράκης μιλά για το DNA και το γονιδίωμα στο Vidcast Η επιστήμη και οι επιστήμονες με τον Μάκη Προβατά στην Athens Voice

Τεχνολογια - Επιστημη Vidcast Η επιστήμη και οι επιστήμονες | Τι γράφει το DNA μας; Μια συζήτηση με τον Στυλιανό Αντωναράκη

Μάκης Προβατάς

More in Culture Η ιστορία της Οικίας Κατακουζηνού

Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη

Πλήρες όνομα, Ντονασιέν Αλφόνς Φρανσουά Κόμης ντε Σαντ. Κατά τη Wikipedia, «ήταν Γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος με ηδονιστικές, κυρίως, και αθεϊστικές θεωρήσεις, που κατέστη περιώνυμος για τη γενετήσια διαστροφή της απόλαυσης του εκδηλούμενου φόβου, τρόμου και πόνου που προκαλούσε στις συντρόφους του, όπου και εκ του τίτλου του η καθιέρωση του όρου σαδισμός».

Η προκλητική γραφή και οι φιλελεύθερες ιδέες τού κόστισαν 29 χρόνια εγκλεισμού σε άσυλα και σωφρονιστικά ιδρύματα. «Η σκληρότητα είναι απλώς η ανθρώπινη ενέργεια που ο πολιτισμός δεν αλλοίωσε ακόμα ολότελα: είναι λοιπόν αρετή, όχι βίτσιο» είναι μία από τις διάσημες ρήσεις του. Αιώνες μετά το θάνατό του, λογοτέχνες, ψυχαναλυτές και ερευνητές συνεχίζουν να μελετούν βαθιά την εργογραφία του.

Το εθνικό γαλλικό μουσείο Ορσέ εξερευνά με τη νέα έκθεσή του την επίδραση του Μαρκήσιου ντε Σαντ στην Τέχνη και αποφασίζει να «προβοκάρει» λίγο τα πράγματα. Εμπιστευόμενο το προωθητικό βίντεο της έκθεσης «Sade.Attacking the sun» στους εικαστικούς Ντέιβιντ Φρίμοντ και Φλοράν Μισέλ, πήρε πίσω 53 καυτά δευτερόλεπτα. Μια θάλασσα ανθρώπινων γυμνών περιπτύξεων σχηματίζει τον τίτλο της έκθεσης που θα διαρκέσει έως τις 25 Ιανουαρίου του 2015.

Τιμώντας τον Γάλλο αριστοκράτη, συγγραφέα και επαναστάτη, το μουσείο Ορσέ επιχειρεί να αποτιμήσει την επίδρασή του στους καλλιτεχνικούς κύκλους. Ακολουθώντας την ανάλυση της συγγραφέως Άνι Λε Μπραν και παρατηρώντας τα έργα των Γκόγια, Ζερικώ, Πικάσο, Ενγκρ, Ροντέν και Ροπς, οι επισκέπτες μπορούν να εξερευνήσουν τα όρια της επιθυμίας, της απόκλισης, της αγριότητας και της υπερβολής.