Η Βάσω Μπαταγιάννη μιλάει στην Athens Voice για τη νέα Γκαλερί Batagianni στο Παγκράτι που εγκαινιάζει με έργα του Jimmie Durham.
Ξεκίνησε από τα Τρίκαλα το 1984 ανοίγοντας στη θεσσαλική πόλη ένα βλέμμα στη σύγχρονη ελληνική εικαστική δημιουργία. Από το 2000 γινόταν συχνά πυκνά αφορμή για να κατηφορίζουμε στην Αγίων Αναργύρων, στην δυναμική τότε εικαστικά γειτονιά του Ψυρρή, για να ανακαλύψουμε τη ματιά νέων καλλιτεχνών (εδώ είδαμε δουλειές του Βασίλη Βασιλακάκη, του Βαγγέλη Γκόκα, της Χριστίνας Κάλμπαρη, του Δημήτρη Τζαμουράνη), αλλά και ήδη καταξιωμένων δημιουργών, όπως οι Δανιήλ, Πάνος Χαραλάμπους και Γιώργος Χαρβαλιάς. Τον Δεκέμβριο του 2010 έως και το 2013 είχε μετακομίσει στην Ηρακλείτου στο Κολωνάκι, ενώ από το 2014, χωρίς σταθερή βάση πλέον, μας έδινε ραντεβού για πρότζεκτ σε εναλλακτικούς χώρους.
Jimmie Durham, το έργο "Red blew" (2020) στην γκαλερί Batagianni
Να όμως, που επτά χρόνια μετά, η γκαλερί Batagianni επιστρέφει και μάλιστα σε μια γειτονιά με εικαστικό… DNA, στην περιοχή που τις δεκαετίες του ’70 και του ’80 φιλοξένησε τις αίθουσες τέχνης Αντήνωρ, Dada και Ζυγός, οι οποίες άφησαν το στίγμα τους στην σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή του τόπου.
«H ιδέα για την δημιουργία ενός νέου χώρου δεν έπαψε ποτέ να με απασχολεί. Αν και η πανδημία καθυστέρησε την υλοποίηση του σχεδίου τελικά», μου εξομολογείται η Βάσω Μπαταγιάννη, περιχαρής που βρήκε στην Αντήνορος 17 στο Παγκράτι την έδρα που θα στεγάσει τη νέα πορεία της γκαλερί.
Ο χώρος διαμορφώθηκε από τον αρχιτέκτονα Διονύση Σοτοβίκη – γνωστός και από την σύνδεσή του με το θρυλικό σπίτι του Ροδάκη στην Αίγινα που αγόρασε και ανακαίνισε. Εγκαινιάζεται δε με έκθεση του Jimmie Durham, που η γκαλερί μας είχε συστήσει ήδη από το 2003 εκθέτοντας κατασκευές του in situ και κατόπιν το 2007 με μια σειρά γλυπτών σε μπρούντζο. Ο Αμερικανός διεθνούς φήμης καλλιτέχνης, ακτιβιστής, περφόρμερ και λογοτέχνης παρουσιάζει αυτή τη φορά ασπρόμαυρα σχέδια, τυπώματα κι ένα βίντεο.
Jimmie Durham, το έργο "Inner self-portrait" (2020) στην γκαλερί Batagianni
Ο Durham από το 1994 ζει και εργάζεται στην Ευρώπη και, όπως δηλώνει η γκαλερίστα, «στην καλλιτεχνική του αναζήτηση, “πέρα από την γλώσσα”, ενδιαφέρεται για την σχέση μεταξύ φόρμας και έννοιας. Χρησιμοποιώντας μεγάλη ποικιλία μέσων και υλικών δημιουργεί σχέδια, βίντεο και γλυπτικές εγκαταστάσεις σε συνδυασμό, μερικές φορές, με γραπτά μηνύματα, φωτογραφίες και αντικείμενα». Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε μεγάλα μουσεία και διεθνείς διοργανώσεις ανά τον κόσμο. Μάλιστα, τo 2019 στην 58η Μπιενάλε της Βενετίας τιμήθηκε με τον Χρυσό Λέοντα για την καλλιτεχνική του διαδρομή.
Πώς θα πορευθεί, όμως, στο εξής η γκαλερί; «Ο βασικός πυρήνας των καλλιτεχνών παραμένει ίδιος. Ταυτοχρόνως, όμως, θα εμπλουτίζεται και με νέες προτάσεις διότι οι προκλήσεις και οι τάσεις που διαμορφώνονται είναι πολλές, άρα καλούμαστε να ξαναδούμε και να ορίσουμε πράγματα και καταστάσεις», παραδέχεται η Μπαταγιάννη. Στα άμεσα πλάνα της γκαλερί, πάντως, είναι οι εκθέσεις της Χριστίνας Κάλμπαρη και της Θάλειας Χιώτη που θα ακολουθήσουν.
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
