Διάλεξε ζωή: δύο λέξεις, μια ολόκληρη κοσμοθεωρία, μια μεγάλη αλήθεια! Πάντα πίστευα ότι στη ζωή μπορείς να διαλέξεις τα πάντα. Εκτός από τους γονείς και τα αδέλφια σου - είναι οι μόνοι που βρίσκονται μπροστά σου χωρίς να σε ρωτήσουν ή να τους έχεις διαλέξει. Για όλα τα άλλα έχεις το δικαίωμα της απόφασης και της επιλογής: δουλειά, κοπέλα, φίλους, τρόπο ζωής, τατουάζ.
«Είμαστε οι επιλογές μας», έλεγε ένα παλιό ρητό. Το ίδιο και στο τατουάζ, είμαστε ό,τι επιλέξουμε να χτυπήσουμε. Ωστόσο, πολύς κόσμος, όταν έρχεται η στιγμή να επιλέξει το σχέδιο του τατουάζ του, επηρεάζεται από τους πρωταγωνιστές της ποπ κουλτούρας: αθλητές, ηθοποιούς, μουσικούς… Ακούγεται αστείο, αλλά δεν είναι. Πώς νομίζετε πως γεμίσαμε κλώνους του Μπέκαμ, της Αντζελίνα Τζολί, της Ριάνα και του 50cent; Διασημότητες παντός καιρού και κάθε είδους επηρεάζουν το στιλ εκατομμυρίων ανθρώπων. Χάνουμε την ευκαιρία να σημαδέψουμε για πάντα το σώμα μας με κάτι που σημαίνει πολλά για μας τους ίδιους, και βολευόμαστε με την ιδέα να αντιγράψουμε το σχέδιο κάποιου σταρ. Κλέβουμε το στιλ του, αντιγράφουμε τα τατουάζ του, και η ζωή συνεχίζεται στην καφετέρια της γειτονιάς μας. Ίσως σε αυτή την τακτική να οφείλεται και το γεγονός ότι έχουν γεμίσει οι δρόμοι με τύπους με «μανίκι», μούσια και σκισμένα παντελόνια. Πριν μερικά χρόνια όσοι κυκλοφορούσαν με τατουάζ θεωρούνταν ρεμάλια, φυλακόβιοι και κάγκουρες. Σας μιλώ εκ πείρας, κάποτε με περνούσαν τουλάχιστον για εξωγήινο! Επιστρέφω όμως στον πρώτο κανόνα της υπόθεσης τατουάζ: επιλογή. Αυθεντικό σε κάνουν οι επιλογές σου και τα κριτήρια της εκάστοτε επιλογής σου.
Υ.Γ.
Να πω την αλήθεια, δεν με χαλάει διόλου που γύρισε ο τροχός και άλλαξαν τα πράγματα. Προτιμώ σώματα γεμάτα τατουάζ από τα κολλαριστά πουκαμισάκια και το λουστρίνι παπούτσι. Θεωρώ πως συνέβαλα κι εγώ ως ένα βαθμό σε αυτή την κοινωνική αλλαγή. Αυτό επιδιώκαμε πάντα εμείς οι άνθρωποι του τατουάζ: την κοινωνική αποδοχή, να έχεις τατουάζ και να μπορείς να πιάσεις δουλειά, να έχεις τατουάζ και να θεωρείσαι κουλ κι όχι πρεζάκι!
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
