Σπίτια στον Πειραιά, στη Νίκαια και στο Ρέντη ανοίγουν τις πόρτες τους και μας καλωσορίζουν στη ζωή τους, σε επιμέλεια και οργάνωση Ειρήνης Μαργαρίτη. Η ποιήτρια και λογοθεραπεύτρια Μαρία Κουλούρη μάς προσκαλεί σε ένα διαφορετικό πάρτι για όλες τις ηλικίες, στο σπίτι της στη Νίκαια («Μια φορά κι έναν αλλιώτικο καιρό...» 10&11/6), όπως και ο Κώστας Ευστρατίου παραδίδει ένα ανοιχτό μάθημα πιάνου σπίτι του για το μαθητή και φίλο του Μουσταφά από την Αίγυπτο («Ιδιαίτερα μαθήματα αρμονίας», 17&18/6). «…το σπίτι μας θα έχει διάφανους τοίχους…» μας λένε ο κύριος Arshand, o Wasim, o Qumar, o Yasir, o Rauf και ο Fahim, που συγκατοικούν σε ένα σπίτι στα σύνορα Κοκκινιάς - Ρέντη, στο οποίο και μας υποδέχονται για να μαγειρέψουν (24/6).
Από την πλαζ Βοτσαλάκια μέχρι το Εργοστάσιο Λιπασμάτων Δραπετσώνας
Στην πλαζ Βοτσαλάκια στήνεται μια ηχητική βιβιοθήκη με αφηγήσεις ονείρων των κατοίκων (Ντουέτο Κριστόφ Κα Ρολ, «Στη σκιά των ήχων», 20-23/6), στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος θα συναντηθούν ηθοπoιοί, κάτοικοι και εργαζόμενοι του Πειραιά για την παράσταση του Κωνσταντίνου Μίχου «Ιφιγένεια εν...» (25/6) με θέμα τις θυσίες για να πλεύσουν τα πλοία. Η ιστορία του εργοστασίου Λιπασμάτων Δραπετσώνας θα ξαναζωντανέψει μέσα από δημιουργικά παιχνίδια και κατασκευές υπό την επίβλεψη της Ελένης Κυραμαργιού και της Ομάδας Παιχνιδιού Από το μηδέν στο άπειρο κάτω από τον τίτλο «Παίζοντας με την ιστορία» (9/6). Εδώ παραστάσεις των φοιτητών και φοιτητριών του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου θα ζωντανέψουν ιστορίες για τους βομβαρδισμούς του Πειραιά στον πόλεμο, τους πρόσφυγες του χτες και του σήμερα, τους ανθρώπους και τους χώρους, την πύλη Ε7 του λιμανιού, το σταθμό του ΗΣΑΠ, τα παράνομα στέκια του Πειραιά. Με την καθοδήγηση των Άννας Τσίχλη και Χριστίνας Ζώνιου («Έρωτας ή τίποτα - Ιστορίες του Πειραιά», 25-29/6).
Αστικές συγκοινωνίες
Η Ελένη Γερασιμίδου και ο Πέρης Μιχαηλίδης μπαίνουν στα λεωφορεία με τους μονολόγους των Χρήστου Οικονόμου και Γιάννη Χρυσούλη («Διαδρομές», 27-30/6).
«Dance meetings» (12-16/6) μας δίνει η Άρια Μπουμπάκη με κατοίκους της περιοχής στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, στο οποίο και θα καταλήξει το δρώμενο χορού «Ορίζοντες δρόμου» (10/6) ξεκινώντας από την πλατεία Οδησσού και Ναυαρίνου, που διοργάνωσαν οι Βάσια Βαλκανιώτη και Βιτόρια Κωτσάλου. Στο Δημοτικό Θεάτρο Πειραιά η Μάνια Παπαδημητρίου στήνει την παράστασή της «B.ound, το σκηνικό που φοβάται» (27/6 - 2/7), όπως και η Αποστολία Παπαδαμάκη την παράσταση-ολονυχτία «The Dream Series: In the eyes of God» (17&18/6).
Ταβέρνες
Σε ταβέρνες θα αναβιώσει η ζωή ενός ξεχασμένου τραγουδιστή με την παράσταση «Κώστας Νούρος: ξένος δύο φορές» (10-19/6). Διαβάστε εδώ τη συνέντευξη του Τσιμάρα Τζανάτου.
Ένα ζωντανό μουσείο για την καταγωγή, το φύλο και τη θρησκεία θα στηθεί από τους Γιάννη Γονατίδη και Χρήστο Χρυσανθόπουλο σε διάφορα σημεία στην πόλη («Αρχείων Τάξις, Πειραιολογία», ως 19/6). Βασισμένο σε συνεντεύξεις από άτομα που φορούν καπέλο από επιλογή ή υποχρεωτικά, με στόχο τον αυτοπροσδιορισμό ή/και τον ετεροπροσδιορισμό τους είναι το «Καπέλων δρώμενα» από το Ενιαίο Λύκειο Καμινίων και τη Σεβαστή Στρογγυλού (13&14/6). Κάτω από τον τίτλο «Bridging Diversities» o Νίκος Διαμαντής και το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ με προσευχές, όνειρα, συναισθήματα και γνώσεις συνδιαμορφώνουν ποικίλες δράσεις σε διάφορα σημεία του Πειραιά (12&13/6). Στη Δημοτική Aγορά (30/6) θα έρθει ο «Κοινός τόπος» που έχουν στήσει ο συγγραφέας Χρήστος Χρυσόπουλος και η εικαστικός Αναστασία Δούκα σε συνεργασία με το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών, όπου και θα πρωτοπαρουσιαστεί (30/6).
Κάποιες από τις παραγωγές είναι δωρεάν και άλλες με εισιτήριο. Για πληροφορίες στο greekfestival.gr
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου ξεκινά ένα μεγάλο πρότζεκτ με τον τίτλο «C'est ma place», που θα διαρκέσει έναν χρόνο και θα φιλοξενήσει γύρω στους 20 καλλιτέχνες
17°
