Πάμε να σώσουμε το Μουσείο Συναισθημάτων

Μία επίσκεψη θα σας πείσει, αυτό μου ήρθε στο μυαλό βγαίνοντας από το Μουσείο Συναισθημάτων, όταν σκέφτηκα για ποιο λόγο θα μπορούσε να βοηθήσει κάποιος στην καμπάνια στήριξης που «τρέχει» το μουσείο για να ξανά ανοίξει.

Εδώ και μερικές εβδομάδες λοιπόν, το μουσείο, που βρίσκεται σε ένα από τα ομορφότερα σημεία στο κέντρο της Αθήνας, κάτω από τον λόφο του Φιλοπάππου, ξεκίνησε μία εκστρατεία για τη διάσωσή του.

Η πανδημία του κορωνοϊού άφησε το σημάδι της στο μουσείο καθώς εδώ και δυόμιση χρόνια, ένας χώρος καθημερινά ανοιχτός, γεμάτος οικογένειες και σχολεία έχει πάψει πλέον να λειτουργεί. Κι αυτό σημαίνει ότι τα χρέη συσσωρεύονται, ενώ τα έσοδα έχουν σταματήσει να υπάρχουν. Κάπως έτσι, ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια, όπου ο καθένας μπορεί να βοηθήσει οικονομικά, ανώνυμα ή επώνυμα, με όποιο ποσό επιθυμεί, ώστε να εξυπηρετηθούν οι υποχρεώσεις και το μουσείο να μπορέσει να υποδεχτεί ξανά κόσμο.

Όπως μου εξηγεί η Ειρήνη Σοφιανοπούλου, διευθύντρια του μουσείου, λόγω της φύσης της έκθεσης δεν ήταν εφικτό για υγειονομικούς λόγους να ανοίξει το μουσείο όταν δόθηκε το πράσινο φως από την κυβέρνηση. «Δεν μπορούσαμε να ανοίξουμε λόγω διαδραστικότητας του μουσείου. Τα παιδιά πιάνουν, μυρίζουν, παίζουν με τα εκθέματα από τα οποία δεν μπορεί να υπάρξει απόσταση ασφαλείας, κι όλο αυτό καθιστούσε αδύνατη τη λειτουργία του χώρου με τα απαιτούμενα μέτρα προφύλαξης».

Φυσικά οι άνθρωποι του μουσείου δεν το άφησαν στην τύχη του, αλλά οι προσπάθειες δεν έφεραν κάποιο αποτέλεσμα. Η κα Σοφιανοπούλου ανέφερε ότι επικοινώνησε με όλους τους αρμόδιους φορείς για να εξηγήσει την κατάσταση και είτε να δοθεί μία ξεχωριστή υγειονομική άδεια στον χώρο, ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει, είτε να υπάρξει κάποιο άλλο καθεστώς ώστε να μην συσσωρεύονται τα χρέη όσο καιρό δεν υπάρχουν έσοδα. «Όλοι όσοι επικοινώνησα μαζί τους φάνηκαν πρόθυμοι να βοηθήσουν, κανείς όμως δεν μας έδωσε μια ουσιαστική λύση», είπε.

Κάπως έτσι, το μουσείο παραμένει κλειστό από τις 3 Μαρτίου μέχρι και σήμερα που γράφονται αυτές οι γραμμές, χωρίς να μπορεί να ξεπληρώσει τα χρέη του, που συνεχίζουν να αυξάνονται και με τους δέκα εργαζόμενους που απασχολούσε να έχουν διακόψει τη συνεργασία τους με το μουσείο.

Για ποιο λόγο θα έπρεπε κάποιος να βοηθήσει ώστε να ανοίξει ξανά το μουσείο

Στην ερώτηση «γιατί θα λέγατε σε κάποιον να βοηθήσει οικονομικά το μουσείο», η κα Σοφιανοπούλου απάντησε με ειλικρίνεια: «Το μουσείο μας προσφέρει τη δυνατότητα να έρθουν άνθρωποι με τις οικογένειές τους για να καταλάβουν πράγματα που συμβαίνουν στην καθημερινότητά τους, αλλά και παιδιά με το σχολείο τους, ώστε να καταφέρουν να καταλάβουν καλύτερα τον εαυτό τους και τους συμμαθητές τους. Και ειδικά μετά από δύο χρόνια πανδημίας, η συγκεκριμένη έκθεση, ο "Θυμός" είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Είναι ένα άνοιγμα στον εαυτό μας που μας βοηθάει να προχωρήσουμε».

Αυτή την περίοδο το θέμα του μουσείου είναι ο «Θυμός». Ένα παραμύθι μέσα από το οποίο τα παιδιά (αλλά και οι μεγάλοι) θα μπορέσουν να καταλάβουν τα πάντα γύρω από το συναίσθημα του θυμού. Το πώς θυμώνουμε, γιατί θυμώνουμε, με ποιους θυμώνουμε, πόσο θυμώνουμε και τελικά πώς διαχειριζόμαστε τον θυμό μας.

Ένα μάθημα υγείας, ψυχολογίας και πολιτισμού για κάτι που συνήθως το αντιμετωπίζουμε ως κάτι δεδομένο, για κάτι που είναι αυτό που είναι γιιατί απλά υπάρχει...Όμως ακόμα και ο θυμός, είναι ένα συναίσθημα. Ένα συναίσθημα όπως όλα τα συναισθήματα, καλά ή κακά, που μας καθορίζουν και μας οδηγούν.

Η εκστρατεία για τη συγκέντρωση χρημάτων

Από την αρχή της προσπάθειας συγκέντρωσης χρημάτων για τη διάσωση του μουσείου ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα και θέλησε να βοηθήσει. Ήδη έχει συγκεντρωθεί ένα αρκετά καλό ποσό και για αυτό τον λόγο, οι άνθρωποι του μουσείου έδωσαν παράταση στην καμπάνια μέχρι το τέλος του χρόνου.

Ο στόχος είναι να συγκεντρωθούν τα χρήματα που χρειάζονται για να καλυφθουν τα χρέη και σε δεύτερο επίπεδο να μπορέσει να τρέξει το μουσείο μέχρι να είναι και πάλι αυτάρκες. Να μπορεί να συντηρείται και να συντηρεί τους ανθρώπους που δουλεύουν για αυτό.

Όπως είπε η κα Σοφιανοπούλου, από τη στιγμή που θα γίνει αυτό, όλα είναι έτοιμα ώστε οι πόρτες να ανοίξουν και πάλι και ο χώρος να υποδεχτεί τους μικρούς και μεγάλους επισκέπτες του.

Το μουσείο αφορά παιδιά και ενήλικες ηλικιών από 5 ετών και πάνω.

Ένας χώρος όπου καθημερινά δεχόταν 50 με 70 παιδιά που μπορούσαν εκεί μέσα να καταλάβουν πτυχές του εαυτού τους και των γύρω τους, γνώρισε το σκληρό πρόσωπο της πανδημίας του κορωνοϊού και τώρα ζητάει τη βοήθεια του κόσμου.

Για να σταθεί ξανά στα πόδια του και να συνεχίζει να δίνει μαθήματα στα παιδιά μας...

Όλα τα στοιχεία για το πώς μπορεί κάποιος να συνεισφέρει στο μουσείο, βρίσκονται ΕΔΩ.