Με τα ασφαλιστικά μέτρα (ευτυχώς) να μην περνάνε, φανατισμένους «πιστούς» να ανανεώνουν το ραντεβού τους μπροστά στο θέατρο, διμοιρίες ματ να προστατεύουν τους ηθοποιούς και μια μήνυση σε εξέλιξη, το «Corpus Christi» βρέθηκε στην αιχμή της διαμάχης φονταμεταλιστών και όσων υπερασπίζονται την ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης. Ο Λαέρτης Βασιλείου, σκηνοθέτης της παράστασης, μιλάει για το έργο και τι σημαίνει να παίζεις υπό συνθήκες απειλής για τη ζωή σου.
«Διαβάζοντάς το πριν από 10 μήνες, συνειδητοποίησα την επικαιρότητά του σε σχέση με ό,τι περνάμε εδώ στην Ελλάδα. Μου φάνηκε απολύτως οικείο με όλη αυτή την προσδοκία να βρεθεί ο άνθρωπος που θα παίξει το ρόλο του ηγέτη για να μας βγάλει από τον ξεπεσμό. Είμαι πολιτικό ον και ενστερνίζομαι τη θέση του Πλάτωνα “όποιος αδιαφορεί για τα κοινά είναι καταδικασμένος να εξουσιάζεται από κατώτερους ανθρώπους”. Γι’ αυτό η ματιά μου στα έργα είναι πάντα πολιτική, γι’ αυτό και με τη διασκευή που κάναμε με τη Βάσια Παναγοπούλου για την παράσταση φέραμε τη δράση σ’ ένα μη-τόπο. Το έργο δεν αναπαριστά τη ζωή του Χριστού με τους Αποστόλους. Χρησιμοποιεί αλληγορικά κάποια σύμβολα, αλλά η τέχνη έχει το δικαίωμα να το κάνει. Το έργο μιλάει για τη συνάντηση δώδεκα παιδιών μ’ ένα παιδί που θέλουν να το ανακηρύξουν ηγέτη ερήμην του. Ο ίδιος ο συγγραφέας Terrence Mc Nally αναφέρει σε συνεντεύξεις του πως στόχος του δεν είναι καμία θρησκεία, αλλά πως στο έργο χρησιμοποίησε επεισόδια που βίωσε ο ίδιος στο σχολείο του – ένας συμμαθητής του απαγχονίστηκε λόγω της καταπίεσης και του φανατισμού. Και να που ο φονταμεταλισμός ήρθε να ζητήσει… το λόγο στις πόρτες του θεάτρου, μέσω ανθρώπων που δεν έχουν δει ποτέ την παράσταση. Σε όποιον λέει δε πως πρόκειται για ένα διαφημιστικό κόλπο, θα ήθελα να ήταν την προηγούμενη Πέμπτη να ακούει 50 φανατισμένους έξω από το θέατρο να φωνάζουν “Λαέρτη, εδώ θα γίνει ο τάφος σου”, να δέχεται, όπως εγώ, απειλητικά μηνύματα στο κινητό για τον ίδιο και την οικογένειά του… και μετά ας το επαναλάβει. Σκεφτείτε δε πως πρόκειται για μια ιδιωτική παράσταση που δεν υποχρεώνει κανέναν να τη δει και ούτε χρησιμοποιεί χρήματα κανενός φορολογούμενου. Πάντως δεν είναι καθόλου γόνιμο να παίζεις σε συνθήκες τρομοκρατίας, υποχρεωμένος να καλέσεις σε βοήθεια για την προστασία σου μια διμοιρία ματ για να σε προφυλάξει από φανατισμένους. Κάτι που διόλου απίθανο να ξανασυμβεί την ημέρα της πρεμιέρας, αφού οι άνθρωποι που ήταν έξω από το θέατρο ανανέωσαν το ραντεβού τους εδώ γι’ αυτή την Πέμπτη. Εμείς μπορεί να έχουμε ταραχτεί και γιατί ναι, φοβηθεί, αλλά δεν θα τους περάσει, γιατί δεν πρέπει να τους περάσει. Σύμμαχό μας έχουμε την απόφαση του δικαστηρίου να μη δεχτεί τα ασφαλιστικά μέτρα, και πολύ κόσμο. Δεν πρέπει να ξεχνάτε κάτι. Το θέατρο βρίσκεται πάνω στην Ιερά Οδό…»
Ένας φιλόσοφος-αρχιτέκτονας. Ένα θέμα: «Αρχιτεκτονική και Μνήμη». Μια στάση απέναντι στην αρχιτεκτονική: «Αυτή δίνει σχήμα στην ιστορία. Γι’ αυτό πρέπει να εκφράζει τις προσδοκίες, τις ελπίδες και τις αντιφάσεις της εποχής της».
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 12/10, 19.00, είσοδος ελεύθερη με σειρά προτεραιότητας. Διανομή δελτίων από τις 17.30.
Τρεις καλλιτέχνες, η Τζένη Βεργέτη, ο Ιωάννης Μουχασίρης και ο Παντελής Ψαρράς ενώνουν δυνάμεις και διαφορετικές ματιές. Από ανθρώπινες σχέσεις μέχρι συμβίωση με τη φύση, αλλά και σουρελιστικές εικόνες που παραπέμπουν σε παραμύθια. 12-26/10, Long Room,
Ο τίτλος της έκθεσης «Errata» (Παροράματα). Η ιδέα της στηρίζεται στην παραδοχή του καλλιτέχνη πως ακόμα κι αν ένα έργο έχει ολοκληρωθεί επιδέχεται μετατροπές μέσα στο πλαίσιο της έννοιας Λάθος. Και τις κάνει πάνω σε παλιά και καινούργια του έργα.
«Λέγεται πως ο Ουίλιαμς δεν ήταν πολιτικός συγγραφέας. Το έργο αυτό αποδεικνύει πως αυτό δεν ισχύει» λέει η σκηνοθέτης της παράστασης «Ορφέας στον Άδη», Barbara Weber. Ένα έργο με τους ήρωες του αρχαιοελληνικού μύθου να αναβιώνουν ξανά μέσα από ένα εξαιρετικό καστ: Λ. Φωτοπούλου, Μ. Χατζησάββας κ.ά. Εθνικό Θέατρο, Αγίου Κωνσταντίνου 22-24, 210 5288.170-171. Από 17/10.
Με αφορμή την παγκόσμια μέρα Coming Out (11/10) στο Θέατρο Βικτώρια προβάλλεται το ντοκιμαντέρ ÇI amÈ της Ινδής παραγωγού Sonali Gulati
για την αγάπη των γονιών προς τα παιδιά τους, όταν αυτά τους αποκαλύπτουν το σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση και ελαφρύ γεύμα με finger food και sangria. Είσοδος ελεύθερη. 20.00, Μαγνησίας 5 & Γ΄ Σεπτεμβρίου 119
Η διεθνής διοργάνωση ανεξάρτητης τέχνης επιστρέφει στην Αθήνα από τις 17 έως τις 20 Σεπτεμβρίου με 66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, performances, ομιλίες, workshops και ελεύθερη είσοδο
17°
