ΣΥΡΙΖΑ και κουκούλες: Μια σχέση φετιχιστικού πάθους

Αναγνωρίζω πως οι πολιτικοί είναι άνθρωποι και ως άνθρωποι είναι πολύ πιθανόν να έχουν και φετίχ. Δηλαδή μπορεί να υπάρχει κάποια κλισερωτική (ναι, από το κλισέ και το ερωτική) ενδυματολογική ή αισθητική πρόταση η οποία θα τους ερεθίζει (με την καλή έννοια του ρήματος). Άλλος (ή άλλη ή άλλο) μπορεί να φτιάχνεται με τις ψηλοτάκουνες γόβες που καμουφλάρουν πόδι και πωπό. Άλλος (ή άλλη ή άλλο) μπορεί να φτιάχνεται με τα δανδελωτά εσώρουχα που θυμίζουν τα πατροπαράδοτα σεμεδάκια. Άλλος (ή άλλη ή άλλο) με το τριών ημερών αξύριστο στήθος (αντρικό ή γυναικείο ή νον μπάιναρι)...

Στο ΣΥΡΙΖΑ φτιάχνονται με τις κουκούλες.

Από τους συμπολίτες που βανδαλίζουν, απειλούν και τραμπουκίζουν μέχρι τους προστατευόμενους μάρτυρες, τα στελέχη του κόμματος που θέλει να ελέγξει όλους τους αρμούς της εξουσίας αλλά και ο ίδιος ο επίδοξος ελεγκτής, ο Αλέκσης ο Τσίπρας, δείχνουν να γοητεύονται ιδιαιτέρως από οποιονδήποτε φοράει κουκούλα (με εξαίρεση ίσως τους άνδρες των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας, αλλά αυτό εξηγείται επειδή εκεί η κουκούλα καμιά φορά συνοδεύεται με στολή, η στολή δηλώνει εργασία και οι σχέσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ με την εργασία είναι γνωστές).

Η τελευταία περίπτωση που τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και ο ίδιος ο ηγέτης της ελληνικής αριστεράς έπεσαν θύματα του φετιχιστικού τους πάθους για τις κουκούλες και (αναπόφευκτα) τους κουκουλοφόρους είναι η περίπτωση των προστατευόμενων μαρτύρων της υπόθεσης Νοβάρτις οι οποίοι αποφεύγουν να καταθέσουν στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής με ακάλυπτα τα πρόσωπα τους, πιθανόν από διακριτικότητα (η οποία συνηθίζεται στους ανθρώπους που φορούν κουκούλα).

Εξαιτίας του φετίχ τους τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν υποχρεωθεί να υπερασπίζονται τους καταζητούμενους μάρτυρες με τον ίδιο τον αρχηγό να ηγείται (αλλιώς τι αρχηγός θα ήταν;) μιας ασυνήθιστα παθιασμένης υπεράσπισης. Και λέω «εξαιτίας του φετίχ τους» γιατί αν δεν είναι από φετιχισμό τότε τα πραγματα δεν είναι πολύ ευχάριστα για τη χαρούμενη παρέα του Αλέκση.

Αν δεν είναι από φετιχισμό, τότε η παθιασμένη υπεράσπιση δημιουργεί υποψίες ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσες που δεν ξέρω αν ταιριάζουν σε πολιτικούς οι οποίοι θέλουν τον έλεγχο όλων των αρμών της εξουσίας, όπως περιφραστικά ονομάζεται το πραξικόπημα στη συριζαϊκή διάλεκτο.

Αν δεν είναι από αγάπη για το ίδιο το αξεσουάρ, τότε κάποιος μπορεί να υποθέσει πως ο ΣΥΡΙΖΑ και ο αρχηγός του κάτι φοβούνται, κάτι κάνει τα κατωσάγονά τους να τρέμουν, όπως θα έλεγε και ο σύντροφος Πολάκης.    

Μπορεί, ας πούμε, κανείς να υποθέσει ότι η τυπική (τα ονόματα είναι γνωστά εδώ και καιρό) αποκάλυψη της ταυτότητας των μαρτύρων ίσως τους φέρει ενώπιον ποινικών ευθυνών. Και ίσως τότε να κάνουν αυτό που κάνουν συχνά οι άνθρωποι που βρίκονται προ ποινικών ευθυνών: να αρχίσουν να δίνουν ονόματα συνενόχων ή ηθικών αυτουργών. Κι αυτό το ενδεχόμενο σίγουρα θα είναι πολύ τρομακτικό και για τους συνενόχους και για τους ηθικούς αυτουργούς. Γι’ αυτό, μπορεί να συνεχίσει κανείς την υπόθεση, συνένοχοι και ηθικοί αυτούργοι, επειδή δεν θα ήθελαν καθόλου να δοθούν τα ονόματά τους, δεν θα ήθελαν καθόλου οι προστατευόμενοι μάρτυρες να καταθέσουν χωρίς τις πολύ βολικές, για συνενόχους και ηθικούς αυτουργούς, κουκούλες. Και στην προσπάθεια να αποφύγουν την χωρίς κουκούλες κατάθεση των μαρτύρων μπορεί να αρχίσουν να λένε μπουρδίτσες για την ασφάλειά τους και αυτές οι μπουρδίτσες απλώς να αποκαλύπτουν σε όλο και περισσότερους την ενοχή τους και να νιώθουν τον νομικό κλοιό να στενεύει και να εκνευρίζονται όλο και περισσότερο και να υπερασπίζονται τους καταζητούμενους όλο και πιο παθιασμένα κοκ.

Αλλά αυτά είναι μόνο υποθέσεις.

Υποθέσεις που μπορεί να μας οδηγήσουν στο αυθαίρετο συμπέρασμα πως άνθρωποι που δηλωμένα επιθυμούν την κατάλυση του πολιτεύματος, υπάρχει πιθανότητα να έστηναν μια ολόκληρη σκευωρία για να εξοντώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Πράγμα εντελώς ανήκουστο για έναν επίδοξο ανατροπέα του πολιτεύματος.

Γι’ αυτό ακριβώς πιο πιθανό μου φαίνεται η αγάπη που δείχνουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στους καταζητούμενους μάρτυρες να οφείλεται σε αγνή, ενδυματολογική, φετιχιστική αγάπη για την κουκούλα. Και καθόλου σε φόβο αποκάλυψης του προσώπου αυτών που την φορούν. Και μπράβο τους.