Συνέχεια από τα προηγούμενα: Δύσκολο να φανταστείς ότι μπορεί να προκύψει μια ηρωίδα πιο «χαλασμένη» από τη ντετέκτιβ Σάρα Λουντ του «Forbrydelsen», (TVictim #10), όμως να που συμβαίνει. Και πότε ακριβώς επικράτησε αυτό το μοντέλο με τους διαταραγμένους πρωταγωνιστές στις σειρές;
Ότι και αν έχουμε δει ως σήμερα πάντως, δεν προετοιμάζει για την τηλεοπτική ροπή προς την τρέλα, η οποία γνωρίζει την αποθέωσή της στην περίπτωση της Carrie Mathison, μιας πράκτορα της CIA όχι απλά κοινωνιοπαθούς, αλλά κλινικά διαγνωσμένης διπολικής, που κουράρεται με λίθιο, κλοζαπίνη και λοιπά αντιψυχωσικά, σε μια απόπειρα να μετριάσει τα συμπτώματα της υφέρπουσας σχιζοφρένειάς της.
Από τον πιλότο της σειράς μας γίνεται σαφές πως η Carrie είναι για τα σίδερα, έλα όμως που πρέπει να διαχειριστεί τις τύχες του έθνους της, αρχικά στη Βαγδάτη, όπου προκαλεί διπλωματικό επεισόδιο, αργότερα από την έδρα της CIA στο Λάνγκλεϊ, όντας η μοναδική που τρέφει την υποψία ότι ο πεζοναύτης Nicholas Brody, αιχμάλωτος της Αλ Κάιντα επί οχτώ χρόνια, άρτι απελευθερωθείς πλέον, και υποδεχόμενος με τιμές ήρωα στην πατρίδα του, έχει αυτομολήσει και ετοιμάζει τρομοκρατικό χτύπημα για λογαριασμό της Τζιχάντ.
Να υποθέσουμε πως συμπεραίνεις ότι πρόκειται περί τυπικής αμερικανιάς; Λοιπόν, δεν είναι στο παραμικρό. Μπορεί το σίριαλ να υπογράφεται από μέλη της ομάδας που δημιούργησε το «24», όμως ούτε ο μισαλλόδοξος ιμπεριαλισμός της περιόδου Μπους, ούτε η ρηχότητα των χαρακτήρων έχουν θέση εδώ. Άφθονες γκρίζες ζώνες, ψύχραιμος φιλελευθερισμός, εμβόλιμες αμφισβητήσεις της επίσημης πολιτικής γραμμής, («είμαι στο τσακ να πάω στους “New York Times” με το μεγαλύτερο σκάνδαλο από την εποχή του Άμπου Γκράιμπ», ακούμε κάποια στιγμή), μέχρι και το δίκαιο της άλλης πλευράς αρθρώνεται καθαρά.
Η Ουάσινγκτον του «Homeland» μοιάζει με το Λος Άντζελες του Ελρόι, με το Λονδίνο του Λε Καρέ. Στις όχθες του ποταμού Πότομακ, συνυφαίνονται δολοπλοκίες παγερές σαν στιλέτο. «Τι κι αν σου έλεγα ότι πρόδωσα τον μοναδικό μου φίλο;». «Θα έλεγα ότι βρίσκεσαι στην κατάλληλη πόλη». Σε αυτό το σκηνικό μυστηρίου και αμείωτης έντασης, το γεγονός που προκαλεί τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι τίποτα δεν αποθηκεύεται για μελλοντική χρήση, κάθε γέφυρα καίγεται, όλες οι εκτάσεις παραδίδονται στην πυρά, στο τέλος ενός πρώτου κύκλου που διέθετε αρκετό σασπένς για να καθηλώσει επί τρεις και τέσσερις σαιζόν, όλα τα σεναριακά ευρήματα εξαντλούνται και επιστρέφουμε στο σημείο μηδέν, ζητώντας κι άλλο.
Το «Homeland» κέρδισε Χρυσή Σφαίρα καλύτερης τηλεοπτικής σειράς και γυναικείου ρόλου, για την ερμηνεία της Claire Danes. Η δεύτερη σαιζόν ξεκίνησε στις 30 Σεπτεμβρίου.
Η σειρά που μας έβαλε στον κόσμο της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης επιστρέφει σε μια πραγματικότητα εντελώς διαφορετική από εκείνη των προηγούμενων κύκλων
17°
