Ταξίδι στη Λέσβο: Όσα αξίζει να δείτε, να φάτε και να ζήσετε

Πριν ένα μήνα ο πολιτιστικός σύλλογος Ευτέρπη κάλεσε την Ηρώ Σκάρου να συντονίσει μια εκδήλωση στο Λαύριο προς τιμήν του Οδυσσέα Ελύτη. Από κοντά κάλεσαν και μένα να μιλήσω για τον ποιητή. Ευκαιρίας δοθείσης πρότεινα στη Σκάρου να επισκεφτούμε τον τόπο καταγωγής του Ελύτη, τη Λέσβο, όπου δεν είχα ταξιδέψει μέχρι τότε. Εκείνη δέχτηκε πρόθυμα, μαζέψαμε και την υπόλοιπη παρέα και πριν δέκα μέρες προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο της Μυτιλήνης – που παρεμπιπτόντως ονομάζεται Οδυσσέας Ελύτης.

Νοικιάσαμε αμέσως αυτοκίνητο και ξκινήσαμε την περιπλάνησή μας στον συναρπαστικό αυτόν τόπο. Ωστόσο, σε τούτο εδώ το κείμενο δεν θα μιλήσω για τις παραλίες που κολυμπήσαμε, για τα μοναστήρια που προσκυνήσαμε, για το εκπληκτικό μουσείο φυσικής ιστορίας του απολιθωμένου δάσους, ή το χωριό του Μυριβήλη. Δεν θα αναφερθώ στην Παναγιά Γοργόνα ή την Παναγιά Γλυκοφιλούσα. Θα δώσω μονάχα μερικές πρακτικές πληροφορίες που ίσως φανούν χρήσιμες στον παραθεριστή εκείνον που φτιάχνει –ή ετοιμάζεται να φτιάξει– τις βαλίτσες του για το νησί της Σαπφούς, του Αλκαίου, του Βενέζη, του Εφταλιώτη.

Πού να μείνετε και πού να φάτε στη Λέσβο

Καταλύματα

Στην πρωτεύουσα Μυτιλήνη, το ολοκαίνουργιο Akti Vigla Premium, με θέα τη θάλασσα και τις απέναντι ακτές της Τουρκίας. Εξαιρετικό πρωινό από τη σεφ Βασιλική.

Στον Μόλυβο, το παλιό ελαιοτριβείο που έγινε ξενοδοχείο, το Olive Press Hotel. Τρία από τα μπαλκόνια του ίπτανται κυριολεκτικά πάνω από τη θάλασσα. Δεν θα συνιστούσα ωστόσο να βουτήξετε από εκεί στα αλμυρά νερά.

Στη Σκάλα Συκαμιάς, το Κτήμα Κιουραλιώτη (δεν μείναμε εκεί αλλά μας το πρότειναν ανεπιφύλακτα).

Στο Πλωμάρι, στην παραλία Άγιος Ισίδωρος, Το Ακρογιάλι (το βράδυ ακούς το κύμα). Για πιο χλιδάτες καταστάσεις, το άρτι αφιχθέν Enplo mare.

Φαγητό

Στη Μυτιλήνη, Κόκκινη πατάτα. Στα στενάκια του λιμανιού δημιουργεί με μαεστρία εξαιρετικά πιάτα ο σεφ Βόρακ, από την Ουγγαρία. Το έστησαν με την Αμαλία, τη γυναίκα του και το όνομα στο μαγαζί το έδωσε ένα παιδί δύο ετών. Οπωσδήποτε τις κροκέτες μουσακά με σάλτσα γραβιέρας και μην χάσετε με τίποτα το επιδόρπιο: Αποδομημένο γαλακτομπούρεκο (δομεί τον ουρανίσκο).

Στο Ακρωτήρι –λίγο έξω από τη Μυτιλήνη, σε λόφο, το γραφικό ταβερνάκι Οι Βάγιες, όπου θα απολαύσετε την πιο γευστική μανιταρόπιτα –χώρια το κοντοσούβλι και τα μπιφτέκια- κάτω από τις δροσερές φυλλωσιές των δέντρων και θα γνωρίσετε την φιλική ιδιοκτήτρια Βάσω (φανατική αναγνώστρια της Athens Voice).

Στα Μιστεγνά, βόρεια της Μυτιλήνης, Ο Δημοσθένης. Μια ψαροταβέρνα όπου θα δοκιμάσετε το περίφημο σούσι της περιοχής, ήγουν σαρδέλες ωμές. Αξίζει μια βόλτα ως εκεί –ο ιδιοκτήτης Δημοσθένης με τον γιο του Κώστα θα σας περιποιηθούν με θέα το ακρογιάλι.

Στον Μόλυβο, Ο γάτος. Υπέροχη θέα, κρέατα δουλεμένα εξαιρετικά, γεύσεις που αξίζουν. Ρωτήστε τον ιδιοκτήτη Παναγιώτη πώς έγινε και έδωσε το όνομα αυτό στο μαγαζί του όπου μαγειρεύει η γυναίκα του Δώρα. (Στη μέση της φωτογραφίας, ο τοτεμικός σερβιτόρος Ιγνάτιος, και αριστερά ο ιδιοκτήτης του Γάτου).

Στη Σκάλα Συκαμιάς, Anemoessa. Φημισμένη ψαροταβέρνα με θέα στη θάλασσα και την Παναγιά Γοργόνα (το εκκλησάκι αυτό που ενέπνευσε τον Στράτη Μυριβήλη για το ομώνυμο μυθιστόρημά του). Όσοι κάτοικοι Νέου Κόσμου ζητήστε τον Γιώργο, ιδιοκτήτη και παλαιό κάτοικο Γούβας.

Στην Πέτρα, Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών Πέτρας. Η Μαγδαληνή στα τραπέζια και ο Κώστας στην κουζίνα, δίνουν ρέστα με σπιτικές νοστιμιές που θα θυμάστε καιρό.

Στο Πλωμάρι, στην παραλία του Αγίου Ισίδωρου, Το μαγαζάκι. Ξαπλώστρες πλάι στο κύμα με σαλάτες και άλλα εκλεκτά εδέσματα από την Πέρσα και τον Βασίλη. Ο γιος τους ο Σαράντος ετοιμάζεται για το Λιμενικό.

Μην αμελήσετε να επισκεφτείτε το μουσείο του Θεόφιλου, το Λαογραφικό μουσείο Συκαμιάς (με αίθουσα αντικειμένων του Μυριβήλη) και το εκπληκτικό μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Απολιθωμένου Δάσους στο Σίγρι.

Και οπωσδήποτε το μοναστήρι Υψηλού (ζητήστε από τον μοναχό Μάξιμο να σας ξεναγήσει στα κειμήλια της μονής).

Κοντολογίς, μια βδομάδα τη χρειάζεστε – για να μην πω δέκα μέρες.

Δεν μένει παρά να ευχηθώ καλό ταξίδι!