Λισαβόνα: Ιδανικός προορισμός για μια ρομαντική ολιγοήμερη απόδραση

Η άνοιξη είναι ιδανική εποχή για να επισκεφθεί κανείς τη Λισαβόνα. Οι θερμοκρασίες είναι ανεβασμένες, οι τιμές των ξενοδοχείων κατεβασμένες και ο κόσμος λιγότερος από ό,τι το καλοκαίρι. Διάρκεια πτήσης 4 ώρες και 30 λεπτά. Σε 20 περίπου λεπτά φτάνει κανείς στο κέντρο της πόλης είτε επιλέξει ταξί –υπάρχει πάντα και η πιο οικονομική επιλογή Uber και Bolt– είτε το μετρό. Η πορτογαλική πρωτεύουσα, χτισμένη στις όχθες του ποταμού Τάγου, είναι μια σύγχρονη μητρόπολη με ατμόσφαιρα αλλοτινής εποχής.

Το κύριο τμήμα του κέντρου της πόλης περιβάλλεται από επτά λόφους. Και, παρά τις απότομες ανηφόρες και τα πλακόστρωτα σοκάκια, αξίζει να εξερευνήσει κανείς τη Λισαβόνα με τα πόδια. Γι’ αυτό, ένα ζευγάρι άνετα αθλητικά παπούτσια είναι απαραίτητο. Για όσους δεν αγαπούν το περπάτημα προτείνουμε τα εμβληματικά κίτρινα τραμ. Στο τραμ 28 αξίζει σίγουρα μια θέση σε μουσείο· θα σας μεταφέρει σε μια άλλη εποχή. Η κόρνα του ηχεί συνεχώς, προειδοποιώντας τους πεζούς να απομακρυνθούν όταν περνά από τα στενά δρομάκια της πόλης. Το τραμ συνδέει την Praça Martim Moriz με το Campo Ourique, διασχίζοντας επί 7 χιλιόμετρα αρκετές γραφικές περιοχές, μεταξύ των οποίων οι Graça, Mouraria, Alfama, Baixa, Chiado, Madragoa και Bairro Alto. Για να αποφύγετε τις ουρές, πάρτε το νωρίς το πρωί από την αφετηρία του· η διαδρομή του δεν είναι κυκλική.

Μια χρήσιμη εφαρμογή για τις μετακινήσεις σας είναι η Carris και, για οποιαδήποτε πόλη, η City Mapper, που σας δείχνει όλες τις διαφορετικές επιλογές καθώς και πληροφορίες δρομολογίων. Η ημερήσια κάρτα για όλα τα μέσα κοστίζει 7€, αλλά υπάρχει και η επιλογή της κάρτας Navagante (με έξτρα 0,50€) που μπορείτε να φορτίσετε κατά βούληση.

Αν πάρετε το τραμ 28, κάντε μια στάση στην Graça, γνωστή για τις «villas operárias», συνοικίες που χτίστηκαν από βιομηχάνους στα τέλη του 1800, για να στεγάσουν τους εργάτες τους, και για τα «παρατηρητήρια» που προσφέρει στους επισκέπτες της. Στο Miradouro da Graça απολαύστε έναν καφέ και τη θέα της πόλης, με το κάστρο στ’ αριστερά και τον Τάγο στο βάθος. Άλλη μια στάση για το Miradouro de Santa Luzia δίπλα στην εκκλησία της Αγίας Λουκίας, με θέα την παλιά πόλη της Λισαβόνας, την Alfama.

Κάποτε τόπος κατοικίας των ανώτερων τάξεων, η Alfama αφέθηκε στα χέρια των ψαράδων όταν η πόλη επεκτεινόταν και οι πλούσιοι μετακινήθηκαν δυτικά. Χτισμένη πάνω σε βράχο, ήταν ουσιαστικά η μόνη γειτονιά που δεν επηρεάστηκε σημαντικά από τον καταστροφικό σεισμό του 1755. Ένας λαβύρινθος από πλακόστρωτα «becos» (σοκάκια), «escadinhas» (σκαλοπάτια) και «largos» (μικρές πλατείες) παραμένει όπως ήταν αιώνες πριν, ιδανική για περιπλάνηση.

Είναι πολλά αυτά που μπορείτε να δείτε στην Alfama. Το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου με τα παγώνια του, το μοναστήρι Săo Vicente de Fora με τα μπαρόκ διακοσμητικά πλακίδια και το Πάνθεον της δυναστείας Μπραγκάνσα, τον Καθεδρικό Ναό με την κολυμβήθρα όπου βαφτίστηκε ο Άγιος Αντώνιος το 1195. Κι ακόμη, το Casados Bicos, καλυμμένο εξωτερικάμε πάνω από 1.000 πέτρες σε σχήμα διαμαντιού, και με έναν εκθεσιακό χώρο αφιερωμένο στον Ζοζέ Σαραμάγκου εσωτερικά, εκκλησίες, την υπαίθρια αγορά Feira da Ladra (Τρίτες και Σάββατα) και αρκετά μουσεία, μεταξύ των οποίων και το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών, στεγασμένο σε ένα παλάτι του 17ου αιώνα.

Σε ένα μουσείο μείναμε κι εμείς στην Alfama. Όταν άρχισε να χτίζεται το 5άστερο Áurea Museum στην οδό Cais de Santarém, ανακαλύφθηκαν, μεταξύ άλλων, κτίσματα από την Εποχή του Σιδήρου, ένας τάφος από τη Νεολιθική Περίοδο κι ένα ψηφιδωτό που απεικονίζει την Αφροδίτη να λύνει το σανδάλι της. Τα ευρήματα των ανασκαφών ενσωματώθηκαν στο κτίριο του ξενοδοχείου κι έτσι οι επισκέπτες του απολαμβάνουν, μαζί με την πολυτελή διαμονή τους, κι ένα δωρεάν ταξίδι στο παρελθόν.

Δύο ακόμη εντυπωσιακές γειτονιές της Λισαβόνας είναι το Chiado και το Bairro Alto. Ο καλύτερος τρόπος για να φτάσετε εκεί είναι (μαντέψτε) με το τραμ 28. Τα τελεφερίκ που τις εξυπηρετούσαν παραμένουν για την ώρα κλειστά, ώστε να ανασχεδιαστούν και να ενισχυθούν τα συστήματα ασφαλείας.

Το Chiado συχνά αναφέρεται ως η «Μονμάρτρη» της Λισαβόνας. Θέατρα, βιβλιοπωλεία, καφέ, εστιατόρια με αστέρια Michelin και εμπορικά καταστήματα γνωστών οίκων προσδίδουν στην περιοχή κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα. Τα περισσότερα κτίρια χρονολογούνται από τα τέλη του 1700, αλλά πολλά ανακατασκευάστηκαν τη δεκαετία του ’90 από τον αρχιτέκτονα Álvaro Siza Vieira, κάτοχο του βραβείου Pritzker, έπειτα από μια καταστροφική πυρκαγιά το 1988. Εκεί βρίσκονται και τα ερείπια της εκκλησίας Carmo. Η στέγη της κατέρρευσε κατά τον σεισμό του 1755 και ο ναός δεν αναστηλώθηκε ποτέ.

Στη Rua Garrett στο Chiado βρίσκεται το δημοφιλές καφέ A Brasileira, όπου σύχναζε ο Φερνάντο Πεσόα. Έξω από το καφέ υπάρχει ένα άγαλμα του Πορτογάλου λογοτέχνη σε φυσικό μέγεθος και μπορείτε να καθίσετε στην άδεια καρέκλα δίπλα του όσο περιμένετε να βρείτε θέση για να απολαύσετε έναν espresso Bica κι ένα Pastel de nata (γαλατοπιτάκι σε φύλλο σφολιάτας). Στον ίδιο δρόμο θα βρείτε και το βιβλιοπωλείο που ιδρύθηκε από τους Γάλλους αδελφούς Bertrand το 1732. Το πιστοποιητικό του Guinness World Records στην είσοδό του, επιβεβαιώνει ότι είναι το παλαιότερο βιβλιοπωλείο σε λειτουργία στον πλανήτη.

Το Βairro Alto μεταφράζεται ως «επάνω γειτονιά» και είναι η πιο νέα από τις παλιές συνοικίες της Λισαβόνας (1513). Βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου. Ήταν αρχικά η γειτονιά των εμπόρων και των αριστοκρατών. Στα τέλη του 1800 φιλοξένησε γραφεία εφημερίδων, στη συνέχεια άνοιξαν μπαρ για να εξυπηρετήσουν τους δημοσιογράφους που έφευγαν από τη δουλειά αργά το βράδυ, και μετά από αυτά ακολούθησαν οίκοι ανοχής. Η περιοχή είναι σήμερα γεμάτη καφέ, μπαρ και εστιατόρια, και προσφέρεται για διασκέδαση, αν και πολλοί ξενύχτηδες προτιμούν πλέον τα μαγαζιά στο Cais do Sodré. Το Bairro Alto, μαζί με την Alfama, είναι από τις καλύτερες γειτονιές για να ακούσετε τη διάσημη πορτογαλική μουσική Fado. Φάντο σημαίνει μοίρα ή πεπρωμένο, και οι νότες αυτής της μουσικής είναι μελαγχολικές, το ίδιο κι οι στίχοι, που συχνά μιλούν για τη θάλασσα ή για τη ζωή των φτωχών. Από όλα τα casas de fado που επισκεφθήκαμε προτείνουμε το Bohemia Lx Sé.

Ανάμεσα στους δύο ψηλότερους λόφους της Λισαβόνας, η Baixa, η «κάτω πόλη», έρχεται σε αντίθεση με τα δαιδαλώδη στενά δρομάκια της παλιάς πόλης. Ο κύριος πεζόδρομος (Rua Augusta) συνδέει τις μεγαλοπρεπείς πλατείες του 18ου αι. Rossio στα βόρεια, Praça do Comércio στα νότια, Praça do Município στα δυτικά. Στην Praça do Comércio θα βρείτε ένα ακόμη αγαπημένο καφέ του Πεσόα. Στο Cafè Martinhoda Arcada, που άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του το 1782, ο Πεσόα έγραφε σ’ ένα συγκεκριμένο τραπέζι μετά το κλείσιμο του μαγαζιού. Αυτό το τραπέζι με αναμνηστικά του ποιητή και το βιβλίο του «Mensagem» είναι για πάντα «κρατημένο» για εκείνον.

Άλλο ένα ιστορικό καφέ στην Baixa είναι το Café Nicola. Βρίσκεται στην Praça Dom Pedro IV. Οι σπεσιαλιτέ του: Bife à Nicola και Bacalhau à Lisbonense. Ό,τι κι αν επιλέξετε, ο σεφ τού Nicola εγγυάται το αποτέλεσμα. Αν, πάλι, προτιμάτε κάτι πρόχειρο για να το πάρετε στο χέρι, αναζητήστε ένα bifana. Πρόκειται για σάντουιτς με λεπτές φέτες χοιρινού κρέατος, μαριναρισμένες σε λευκό κρασί, σκόρδο, πάπρικα και φύλλα δάφνης. Στη γωνία των οδών Ruada Assunçăo και Ruados Sapateiros θα βρείτε τα περίφημα Bifanas do Afonso με 3€.

Κάτι ακόμη που αξίζει να δοκιμάσει ο επισκέπτης της Λισαβόνας είναι το κοτόπουλο piri-piri, καρυκευμένο με τσίλι και ψημένο στη σούβλα. Το εστιατόριο Bonjardim στη Baixa φημίζεται γι’ αυτό το πιάτο, που συνδυάζει απλότητα, ποιότητα και παράδοση.

Μιλώντας για φαγητό, το Mercado da Ribeira στην περιοχή Cais do Sodré είναι ένας ιδανικός προορισμός στη Λισαβόνα. Από το 2014 είναι επίσης γνωστό ως Time Out Market. Πρόκειται για την κύρια αγορά τροφίμων της πόλης, που πουλάει ψάρια, φρούτα και λαχανικά, κάτω από έναν μεγάλο θόλο ανατολίτικου στιλ, κάθε πρωί από τις 6 π.μ. έως τις 2 μ.μ. Η αίθουσα φαγητού ανοίγει στις 10 π.μ. και σερβίρει γεύματα μέχρι αργά το βράδυ.Τα τραπέζια σε στιλ καντίνας γεμίζουν γρήγορα με πιάτα από την τοπική και διεθνή κουζίνα που απολαμβάνουν εξίσου ντόπιοι και τουρίστες καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Η Βelém είναι η πιο μαγευτική γειτονιά της Λισαβόνας, καθώς φιλοξενεί δύο από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα της πόλης: το Mosteiro dos Jerόnimos και τον Torre de Belém. Το Μοναστήρι των Ιερονυμιτών ξεκίνησε να χτίζεται το 1501 και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε έναν αιώνα αργότερα, με τα χρήματα του φόρου του πιπεριού. Στον ναό του, τη Santa Maria de Belem (Παναγία της Βηθλεέμ), βρίσκονται οι τάφοι του βασιλιά Εμμανουήλ Α΄, του Βάσκο ντα Γκάμα, του Λουί ντε Καμόες, εθνικού ποιητή της Πορτογαλίας, και του Φερνάντο Πεσόα. Ο Πύργος της Belém βρίσκεται στο σημείο όπου ο Τάγος συναντά τον Ατλαντικό και μοιάζει με μικρό παραμυθένιο κάστρο που βγαίνει απ’ το νερό. Χτίστηκε το 1515 ως φάρος και φρούριο για να φυλάει την είσοδο του λιμανιού της Λισαβόνας. Χρησίμευσε επίσης ως φυλακή και ως σημείο αναχώρησης για πολλά από τα ταξίδια που οδήγησαν τους Πορτογάλους θαλασσοπόρους σε μέχρι τότε άγνωστα εδάφη.

Υπάρχουν πολλά αξιοθέατα στην Belém, μεταξύ των οποίων η Γέφυρα της 25ης Απριλίου, το Μνημείο των Ανακαλύψεων, το Μουσείο Τέχνης, Αρχιτεκτονικής και Τεχνολογίας, και το Εθνικό Μουσείο Βασιλικών Αμαξών. Ένας από τους κορυφαίους προορισμούς, ωστόσο, είναι ένα ζαχαροπλαστείο. Το Antiga Confeitaria de Belém, πιο γνωστό ως «Pastéis de Belém», φημίζεται για τα γλυκά με κρέμα που δημιουργήθηκαν εδώ το 1837, με συνταγή που παραμένει μυστική. Μπορείτε να τα απολαύσετε στο εσωτερικό του καταστήματος με τα azulejos (τα ζωγραφισμένα κεραμικά πλακίδια) ή στο πάρκο απέναντι. Κι ίσως να τα συνοδεύσετε με ένα ginjinha-γλυκόπικρο λικέρ με ξινά κεράσια, που σε κάποια μέρη σερβίρεται σε βρώσιμα σοκολατένια σφηνάκια.

Αξίζει να επισκεφθείτε επίσης το Parque das Naçŏes (Πάρκο των Εθνών). Η ανατολική Λισαβόνα παρουσίαζε μια άσχημη, βιομηχανική εικόνα, μέχρι που επιλέχθηκε ως τόπος διεξαγωγής της τελευταίας Παγκόσμιας Έκθεσης του 20ού αιώνα, της Expo ’98. Αρκετοί ντόπιοι εξακολουθούν να αποκαλούν την περιοχή «Expo». Μετά την έκθεση, αναγεννήθηκε σε ένα φουτουριστικό τοπίο από γυαλί και ατσάλι. Πολλά από τα εντυπωσιακά κτίρια σύγχρονης αρχιτεκτονικής είναι αυτά που άφησε πίσω της η έκθεση, ενώ άλλα, όπως οι δίδυμοι πύργοι Săo Gabriel και Săo Rafael, που μοιάζουν με πλοία, είναι μεταγενέστερες κατασκευές. Πέρα από αρκετά κορυφαία αξιοθέατα, όπως η γέφυρα Vasco da Gama, η μεγαλύτερη στην Ευρώπη, και το ενυδρείο Oceanário de Lisboa, η περιοχή είναι γεμάτη εστιατόρια, μπαρ και εμπορικά κέντρα.

Τέσσερις μέρες στη Λισαβόνα είναι αρκετές για να επισκεφθείτε τα σημαντικότερα αξιοθέατα και να πάρετε μια καλή εικόνα της πόλης. Αν όμως έχετε χρόνο, σας συνιστούμε να μείνετε μια ολόκληρη εβδομάδα. Έτσι θα μπορέσετε να απολαύσετε την πόλη με πιο χαλαρό ρυθμό και θα βρείτε τον χρόνο για μια ημερήσια εκδρομή είτε στη Σίντρα είτε στο Κασκάις. Boa viagem!