Τα Κουφονήσια του Τάσου Ζέππου

Κουφονήσια, μόνιμος προορισμός των καλοκαιρινών μου διακοπών τα τελευταία χρόνια. Η ομορφιά αυτού του τόπου έγκειται στην απουσία της υπερβολής και της πολυτέλειας. Άνθρωποι που σε αγκαλιάζουν με το ζεστό τους χαμόγελο και σε καλούν να ανακαλύψεις την ευτυχία που κρύβεται στην απλότητα. Είναι από τους λίγους προορισμούς που ησυχάζω και είμαι ήρεμος με τα παιδιά μου. Όλες όμορφες οι παραλίες, αλλά δεν μπορώ να μην ξεχωρίσω την Ιταλίδα, το λιμάνι και το Πορί, αλλά και τις παραλίες των κοντινών νησιών που επισκέπτομαι με το φουσκωτό. 

Ελπίζω στην απαγόρευση των αυτοκινήτων, που θα έπρεπε κανονικά να επιτρέπονται μόνο μία ώρα πριν και μετά το καράβι, και με λυπεί το άναρχο χτίσιμο και η πρόχειρη αρχιτεκτονική που έφερε το γεγονός ότι τα Κουφονήσια μπήκαν πια σε τροχιά τουριστική - μολονότι έχουν τόσα στοιχεία καλής αιγαιοπελαγίτικης και κυρίως κυκλαδικής αρχιτεκτονικής που μπορούν να δανειστούν. Και ευτυχώς η φυσική ομορφιά αυτού του τόπου δεν μπορεί ν’ αλλάξει.

Μερικές από τις εξαιρέσεις είναι το Aπέραντο Γαλάζιο της Μαρίας Σκοπελίτη, όπου είναι και το μέρος που επιλέγω να μείνω. Τα δωμάτια του Αντώναρου H γειτονιά της Ειρήνης και τα στούντιο Φανός, τα συστήνω ανεπιφύλακτα. Σταθερή αξία η ταβέρνα του Λευτέρη με οικοδεσπότη τον Γιώργο, τα πεντανόστιμα πιάτα του φτιαγμένα με μεράκι και τα ολόφρεσκα θαλασσινά, αλλά και ο Χοντρός Κάβος και η Μέλισσα με κάνουν να ξαναθυμηθώ την πραγματική γεύση. Ο φούρνος της Γιωργούλας, τα γλυκά από τα «Καλάμια» και η ταβέρνα του Αλέξανδρου το Καλόφεγγο, είναι από τα μέρη που δεν παραλείπω να επισκέπτομαι. 

Στο Κουφονήσι οι άνθρωποι μεταμορφώνονται, γίνονται αυθεντικοί και αυτό με κάνει να νιώθω τόσο οικεία σε αυτόν το μικρό παράδεισο.

* Ο Τάσος Ζέππος είναι αρχιτέκτονας