Ταξιδια

Η Νάξος της ηθοποιού Έμιλυς Κολιανδρή

Ίσως ο έρωτας μ’ αυτό το νησί συνδέεται και με μια εποχή αθωότητας κι ανεμελιάς που έχει φύγει ανεπιστρεπτί

ΤΕΥΧΟΣ 622
13.07.2017, 18:24
A.V. Guest
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Life in Athens Το Μπαλκόνι του Papazó έρχεται ξανά στην Πλατεία Δεξαμενής με τον Voice 102.5

Χαρά Αλεξανδροπούλου

TV & Media Vidcast Πρόσωπα | Παύλος Τσίμας: Ιστορίες από τη δημοσιογραφία και τη ζωή

Δήμητρα Γκρους

Design & Αρχιτεκτονικη Η αστική αναγέννηση της Αθήνας 1955-1965

Νίκος Βατόπουλος

Νάξος: Η Έμιλυ Κολιανδρή γράφει για το αγαπημένο της νησί στην Athens Voice

Ήθελα να γράψω για κάποιο άλλο νησί που να έχω πάει πιο πρόσφατα, αλλά πάντα εκεί επιστρέφω. Στη Νάξο. Τα τελευταία χρόνια μόνο με το μυαλό, μιας και οι οικογενειακές απαιτήσεις πια έχουν αλλάξει άρδην το σχήμα των διακοπών... Ας είναι. Με το μυαλό λοιπόν σ’ αυτό το κρυμμένο σπίτι, το ησυχαστήριο κάπου ανάμεσα στο Πυργάκι και το Καστράκι λίγα βήματα από την παραλία, πιο κάτω με την απέραντη αμμουδιά και τα κρυστάλλινα νερά όπου έκανες μπάνιο μόνος σου Δεκαπενταύγουστο. Και λίγο πριν τη δύση του ηλίου στο ίδιο τραπέζι κάθε βράδυ στην Αξιώτισσα, ένα υπέροχο περιβόλι στη μέση του πουθενά με το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα και γεύσεις μοναδικές, όλα παραγωγής τους, που και μόνο που τις σκέφτομαι ευφραίνεται ο ουρανίσκος μου...

Κι αυτές οι βόλτες σ’ αυτά τα χωριά... Την Απείρανθο και το Χαλκί με τη σπουδαία πορτοκαλόπιτα και τα γλυκά του κουταλιού. Και το βράδυ τα ψητά στην πλατεία του χωριού... και τα τυριά. Η γραβιέρα και το αρσενικό. Και οι βόλτες στα στενά της Χώρας, όταν ήθελες να έρθεις λίγο σε επαφή με τον πολιτισμό... Και το ιταλικό εστιατόριο της Σουζάνας... Κι οι παραλίες... Ίσως ο έρωτας μ’ αυτό το νησί συνδέεται και με μια εποχή αθωότητας κι ανεμελιάς που έχει φύγει ανεπιστρεπτί, ίσως αν ξαναπάω τώρα να μην είναι τίποτα το ίδιο, κυρίως γιατί δεν είμαι εγώ η ίδια, ίσως ο πιο ασφαλής τρόπος να επιστρέφεις σε μέρη τόσο προσφιλή είναι μόνο με το μυαλό.

*Η Έμιλυ Κολιανδρή είναι ηθοποιός. Από τον Οκτώβριο θα πρωταγωνιστεί στο «Με δύναμη από την Κηφισιά» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά (Θέατρο του Νέου Κόσμου).