Αλόννησος

Τη γνώρισα στα εγκαίνια του μπαρ Republic. Μου σύστησε εγκαίρως τον άντρα της, που δεν έπαιρνε τα μάτια του από κάτι Σέρβες καλλονές. Ανταλλάξαμε υποσχέσεις ότι θα συναντηθούμε στο Facebook, πράγμα που έγινε την επομένη κιόλας. Αρχίσαμε να συναντιόμαστε κρυφά στο σπίτι μου ώρες αλλόκοτες, μεσημβρινές.

Ο έρωτάς μας άνθιζε εσώκλειστος.

«Νίκη», της είπα ένα μεσημέρι που καπνίζαμε νηφάλιοι πάνω στα νοτισμένα σεντόνια (το κλιματιστικό δεν λειτουργούσε λόγω απεργίας της ΔΕΗ), «Νίκη, δεν πάει άλλο μέσα. Ας αποδράσουμε έστω ένα τριήμερο σ’ ένα νησί».

Ήταν καλοκαίρι.

 «Μα, πού να πάμε;» ρώτησε. «Ο άντρας μου έχει φίλους παντού». Επρόκειτο περί φαρμακευτικού αντιπροσώπου.

«Έχω το τέλειο νησί για την περίπτωσή μας» είπα. «Μακρινό και πανέμορφο».

«Αν εννοείς το Καστελόριζο…»

 «Όχι τόσο μακριά» είπα. «Μιλώ για την Αλόννησο».

 «Ωραία, δεν έχω πάει ποτέ» αναφώνησε.

Βρήκε μια πρόφαση για το σύζυγο κι έφυγε μαζί μου χαρούμενη.

Αφήσαμε το Smart μου στον Άγιο Κωνσταντίνο και πήραμε το πλοίο για τις Σποράδες.        

Κάποτε φτάσαμε στην έσχατη των νήσων. Η οικοδέσποινά μας, η Χαρίκλεια, μας περίμενε στο λιμάνι για να μας οδηγήσει μέχρι τη Στενή Βάλα. Μείναμε «στου Ιταλού», με θέα το απέραντο γαλάζιο. Το φεγγάρι σηκωνόταν ολόγιομο πάνω από το ξερονήσι Περιστέρα.

Το βράδυ φάγαμε ψάρια στην Τασία κι ύστερα γλυκό στην αδελφή της, την Κατίνα. Καθησύχασα τον Λίβιο ότι θα δοκιμάζαμε τις μακαρονάδες του την άλλη μέρα. Μια παρέα φοιτητών έπιασε τις κιθάρες. Ανοίχτηκαν κι άλλες φιάλες οίνου.

«Είναι υπέροχα» ψιθύρισε η Νίκη στο αυτί μου.

Δυο μέρες κράτησε η ευτυχία μας. Την Τρίτη, ενώ παίρναμε το πρωινό μας στο καφέ της Χαρίκλειας, κατέφτασε ένα ιστιοπλοϊκό στο στενό όρμο. Στην κουπαστή, ανάμεσα σε δυο Σέρβες καλλονές, καμάρωνε σα γύφτικο σκεπάρνι ο άντρας της ερωμένης μου.

INFO

Καταλύματα: Χαρίκλεια, η αρχόντισσα της Αλοννήσου (με ανάλογη προίκα), στο 693 2417345 (Ikiongroup.gr) Αντώνης Αράπογλου: 697 6150454 (για τη Χώρα και το Κοκκινόκαστρο)

Φαγητό: Στη Στενή Βάλα, Τασία για ψάρια και Κατίνα-Λίβιο για μακαρονάδες και γλυκά. Στη Χώρα: Αστροφεγγιά (για τη θέα και τον Γιάννη), Ο Μπάμπης (για τις γεύσεις)

Παραλίες: Άγιος Δημήτριος (τι να μας πουν οι Σεϋχέλλες), Χρυσή Άμμος (βλέπε Μαδαγασκάρη), Λεφτός Γιαλός (οι πειρατές της Καραϊβικής)

* Ο Άρης Σφακιανάκης είναι συγγραφέας. Το τελευταίο του μυθιστόρημα «Ου Μπλέξεις» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.