«Για τον Χρήστο»: Η ομάδα πενθούντων γονέων στην Αθήνα
Τον Ιούλιο του 2022 ο τριαντάχρονος Χρήστος φεύγει από τη ζωή, βυθίζοντας στο πένθος τους γονείς και την οικογένειά του. Κι αυτή η φράση των τριών λέξεων «βυθίζομαι στο πένθος», φέρει πάνω της ένα ασύλληπτα βαρύ σημασιολογικό φορτίο, που οι πλάτες ενός γονιού λυγίζουν για να το σηκώσει. Η μητέρα του Χρήστου, Μυρτώ Πισπινή αν μέσα στη δίνη της θλίψης και της απελπισίας, παίρνει τη γενναία απόφαση να ιδρύσει μία ομάδα πενθούντων γονέων, να αναζητήσει κι άλλους γονείς στην αχανή πόλη της Αθήνας για να ανέβουν μαζί τον ανήφορο του πένθους. Εκεί έξω υπήρχαν και υπάρχουν πάρα πολλοί γονείς που πίσω από τις κλειστές πόρτες αναμετρούνται με τον αδυσώπητο πόνο, η γλώσσα ασθμαίνει να αναπαραστήσει αυτό το βάθος, δεν φτάνουν τα λόγια να απεικονιστεί το μέγεθος του αδιεξόδου.
Ομάδα πενθούντων γονέων στην Αθήνα: Μια πρωτοβουλία από τη Μυρτώ Πισπίνη
Η κ. Πισπινή αποφασίζει να δημιουργήσει μία ομάδα πενθούντων γονέων, την οποία ονομάζει «Για τον Χρήστο». Στην έρευνα που κάνει διαπιστώνει ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει αντίστοιχος φορέας, σε αντίθεση με χώρες του εξωτερικού που τέτοιες δράσεις αμοιβαιότητας και αλληλεγγύης στο πένθος αναπτύσσονται και δρουν χρόνια τώρα. Στο πρώτο δημόσιο κάλεσμα που με μεγάλη διακριτικότητα και αξιοπρέπεια απευθύνει, το τηλέφωνό της δεν σταματά να κτυπά, δεκάδες μητέρες και πατέρες της ομολογούν τη δική τους τραγική ιστορία, αναπτύσσεται μια οικειότητα που δεν προαπαιτεί συστάσεις για να αναπτυχθεί, τους έχει συστήσει το θηρίο του πόνου που έχουν καθημερινά μπροστά τους.
Η ομάδα συγκροτείται και αρχίζει να συναντιέται κάθε Σάββατο 5-8 μ.μ. στην Κηφισιά, στο Μουσείο Δροσίνη, χώρο που παραχωρεί ο δήμος Κηφισιάς. Οι εικόνες και οι διάλογοι που εκεί αναπτύσσονται έρχονται ως ένα ισχυρό αντίδοτο στον ατέρμονο πόλεμο των γονιών, ένα τρίωρο βάλσαμο, όσο κρατά η κάθε συνεδρία, που ο κάθε συμμετέχων και συμμετέχουσα ελπίζει ότι κάθε φορά η θεραπευτική του επίδραση θα διαρκεί όλο και – έστω και λίγο - περισσότερο μέσα στην εβδομάδα που μεσολαβεί μέχρι την επόμενη συνάντηση.
Η ομάδα «Για τον Χρήστο» δένει και ωριμάζει, οι προσελεύσεις είναι διαρκείς. Το έργο τους συντονίζει η επαγγελματίας ψυχολόγος εξειδικευμένη στη διαχείριση πένθους κ. Μαργαρίτα Κουρτίδου. Η βοήθειά της είναι σημαντική, όπως σημαντική είναι η έκθεση του κάθε προσωπικού βιώματος σε αυτή τη μικρή κοινότητα, αλλά με το μεγάλο θάρρος.
Τον Νοέμβριο του 2024 οργανώνεται για πρώτη φορά και μία διαδικτυακή ομάδα για τους γονείς από διάφορα μέρη της Ελλάδας, αφού αθόρυβα αλλά δυναμικά η ομάδα επεκτείνεται και κάθε Τετάρτη δύο φορές το μήνα ανταμώνει από τις 6 ως τις 8 το βράδυ, μέσω της πλατφόρμας.
Η συμμετοχή στις ομάδες είναι δωρεάν, ενώ η έκκληση προς τους δήμους σε όλη τη χώρα να συνδράμουν για την οργάνωση και άλλων τέτοιων συλλογικοτήτων είναι διαρκής, δεδομένης μάλιστα της ανάγκης για μία συνολικότερη υποστήριξη των συγκεκριμένων δράσεων, καθώς όπως υποστηρίζει η κ. Μυρτώ Πισπινή «ο στόχος είναι να αποφευχθούν ή να ελεγχθούν και να μετριαστούν οι ψυχικές και επακόλουθες σωματικές παθήσεις από τις οποίες απειλούνται και κινδυνεύουν οι πενθούντες γονείς, ιδιαίτερα κατά τον πρώτο και δεύτερο χρόνο του πένθους».
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η συγγραφέας ακολουθεί μια διαδρομή στην πόλη όπου οι δρόμοι, οι εικόνες και οι αναμνήσεις μπλέκονται με το σήμερα
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η Βικτώρια Σαντούλιακ γράφει για την Αθήνα της φιλοξενίας και των μικρών καθημερινών στιγμών που την έκαναν να νιώσει σπίτι: H Αθήνα της Βικτώρια Σαντούλιακ
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, ο δημοσιογράφος γράφει για την ακτογραμμή, τις γειτονιές και τις μικρές ατέλειες που κάνουν την πόλη ξεχωριστή
17°
