Σε βλέπω να μου κάνεις τη ζωή ωραία!

Είναι, λοιπόν, μερικά  άτομα που εκ γενετής θα έλεγε κανείς σηκώνουν τον κόσμο ανάποδα για να τινάξουν όλη τη σκόνη του και να μας τον ξανασερβίρουν χωρίς άγχος, χωρίς σκιές, χωρίς θλίψη. Μόνο φως, χρώματα και μουσικές επιτρέπουν στη δική τους εκδοχή. Μπορεί να είστε τυχεροί και να έχετε ένα απ’ αυτά στο σπίτι σας. Μπορεί να τα συναντάτε ξαφνικά στα πιο απίθανα σημεία, τις πιο απίθανες στιγμές. Εγώ, ας πούμε, συνάντησα μια μακιγιέζ στα καμαρίνια της ΕΡΤ. Θα συζητούσαμε το μαύρο οικονομικό χάλι της χώρας, θυμάμαι. Καθόμασταν, που λέτε, στο καμαρίνι – δίπλα μου ο Θεόδωρος Πάγκαλος (ο μαζί τα φάγαμε) βλοσυρός και κάπως εκφοβιστικός. Εγώ με τα μούτρα κατεβασμένα σκεφτόμουν ότι ποτέ δεν θα έβγαινα στην τηλεόραση – πολλή πίεση! Και τότε άνοιξε η πόρτα και εισέβαλε μια ζουμπουρλού κοντούλα, καμιά εικοσαριά χρονών, που κουβαλούσε έναν τεράστιο σάκο. «Είμαι η μακιγιέζ» ανήγγειλε χαμογελαστή. «Και τι έχετε εκεί μέσα, πτώμα;» τη ρώτησε ο Πάγκαλος. «Θα δείτε», μας είπε πονηρά και άρχισε να τον αδειάζει πάνω στον πάγκο. Ξετρύπωσε πρώτα ένα τρανζίστορ και μετά ένα μπουκάλι λικέρ κεράσι και πλαστικά ποτηράκια. «Θέλετε έντεχνα ελληνικά ή ξένη ποπ;» είπε καθώς μας σέρβιρε το λικέρ της, χωρίς καν να μας ρωτήσει. Αυτομάτως βάλαμε τα γέλια με τον Πάγκαλο. Δεν μίλησα, αλλά όλα τα ευχαριστώ για το απροσδόκητο δώρο της τα είπα με το γέλιο μου. 

Σήμερα συνάντησα μια άλλη περνώντας από Αμπελόκηπους. Έχει κομμωτήριο αλλά δεν της φτάνει να σας απαλλάξει από την ψαλίδα. Ήθελε να κάνει αυτό το πρωινό πιο ηλιόλουστο. Έστησε, λοιπόν, μια μίνι τροπικάνα έξω στο πεζοδρόμιο για να χαρίσει λίγο καλοκαίρι στο προσωπικό της Χόλιγουντ!

(Μην τολμήσει κανείς να το αποκαλέσει κιτς γιατί θα 'χει να κάνει μαζί μου!)