Πριν χρόνια είχα ανακαλύψει μια τοπική οινοποιία στη Βάρη, όπου κάποιος άγνωστός μου νεαρός, ο Φάνης Συρίγος, έφτιαχνε τα ωραία του κρασιά και τα πούλαγε σε ταβέρνες, κάβες και ιδιώτες. Είχα γράψει τότε γι’ αυτό. Τρέχα γύρευε, θα μου πεις, πού να τρέχω Βάρη; Τώρα ο ίδιος «δράστης» ξαναχτύπησε. Εδώ και λίγο καιρό στην Ηλιούπολη, εδώ κι ένα μήνα Ζωγράφου. Πήγα κι είδα το δεύτερο μαγαζί (φωτογραφία). Μικρός, ταπεινός και καλόγουστος χώρος, διόλου δήθεν, πολύ καλή περίπτωση. Μεγάλη ποικιλία (πάνω από δέκα είδη), καλή ποιότητα (όσο την καταλαβαίνω σαν απλός πότης, δεν παρασταίνω τον οινογνώστη) και, ιδίως, πολύ χαμηλές τιμές, αφού ο άνθρωπος είναι παραγωγός και πουλάει δίχως μεσάζοντες. Από ένα λίτρο μέχρι ασκοί. (Ναι, όπως τότε που σ’ έστελνε ο μπαμπάς σου να πάρεις χύμα κρασί από τη γειτονιά, τριάντα χρόνια πριν.) Μπόνους: τσίπουρο Τυρνάβου και κρητικό ρακί, από φίλους του με τα ίδια συνεπή μυαλά που έχει ο ίδιος – και η Νατάσα του. Αλέξ. Παναγούλη 1, Ηλιούπολη, 210 8974059 & Μελησάνδρου 1, Ζωγράφου, απέναντι από το Ηρώο, 213 0308554, www.syrigos-wine.gr
Rethink Athens
Πήγα και χάζεψα τα σχέδια στη «Στοά του βιβλίου». Ενδιαφέροντα από κάθε άποψη. Πολύ μ’ αρέσει η ιδέα να γίνει η Πανεπιστημίου πεζόδρομος, μόνο με τραμ, με παράλληλη αναστροφή φοράς είτε της Σταδίου, είτε της Ακαδημίας, ώστε να υπάρχει και μια μεγάλη κάθοδος από Σύνταγμα προς Ομόνοια. Κι ούτε πρόκειται να γκρινιάξω για τα έξοδα, «γιατί αλλάζουμε την Πανεπιστημίου, ενώ υπάρχει το χ ή το ψ πρόβλημα» – πάντα, όταν γίνεται κάτι, υπάρχει κάτι άλλο που είναι ίσως σημαντικότερο. Άλλος είναι ο καημός μου: τα μηχανάκια κι οι μοτοσικλέτες. Αυτή τη στιγμή, η Πανεπιστημίου και η Ακαδημίας, μαζί με τα πεζοδρόμιά τους και τους ενδιάμεσους δρόμους και πεζόδρομους, είναι ο παράδεισος των δικυκλιστών. Κάθε μέρα βλέπω μικροατυχήματα πάνω στα πεζοδρόμια από μοτοσικλέτες που κινούνται με ταχύτητα εναντίον πεζών, κατά προτίμηση πάνω στα πεζοδρόμια, στους πεζόδρομους, πάνω στις διαβάσεις ή αντίθετα προς τη φορά των δρόμων και ουδείς ασχολείται (όταν υπάρξει ο πρώτος νεκρός δεν έχω αμφιβολία ότι θα το ανακαλύψουν κι οι «αρμόδιοι»). Σκέφτομαι λοιπόν ότι η Πανεπιστημίου, ως γιγάντιος πεζόδρομος του «Rethink Athens», δεν θα είναι παρά μια πίστα τρόμου για τους πεζούς, ιδίως γέρους, ανάπηρους και καρότσια με μωρά.
Εκδόσεις - Βιβλιοπωλείο ευκαιριών «Πιρόγα»
Συνεχίζοντας, ως αυτόκλητος υπερασπιστής των παλαιοβιβλιοπωλείων της πόλης, περνάω σ’ ένα απ’ αυτά τα μαγαζιά που πολύ μ’ αρέσουνε, γιατί με λίγο ψάξιμο βρίσκεις υπέροχα φτηνά βιβλία (χρωστάω το τελευταίο μυθιστόρημα που έγραψα σε δυο βιβλία που ψάρεψα σε παλαιοβιβλιοπωλεία), μόνο που το συγκεκριμένο έχει και καινούργια, και μάλιστα και αρκετές δικές του εκδόσεις. Εδώ λοιπόν είναι ο χώρος του παλιού βιβλιοπώλη και εκδότη Τάσου Κωσταμπάρη, που έχει (ξανα)βγάλει, ανάμεσα στ’ άλλα, όλα τα βιβλία του μεγάλου ερευνητή Ηλία Σιμόπουλου, το καλύτερο ελληνικό λεξικό, του Δημητράκου φυσικά, το «Ένας κόσμος ανάποδα» του Εδουάρδο Γκαλεάνο, το «Φιλοσοφικό Λεξικό» του Βολτέρου και πολλά άλλα. Μπείτε μέσα και δεν θα χάσετε, αν έχετε βιβλιομανία. Σόλωνος 114, 210 921184, www.piroga.gr
Όταν είχα κάνει το κουίζ, μερικά τεύχη πριν, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα απαντούσαν τόσο πολλές αναγνώστριες κι αναγνώστες, και σχεδόν όλοι σωστά. Επειδή είναι αδύνατο να δημοσιέψω τόσα ονόματα, περιορίζομαι να ευχαριστήσω και να πω ότι ο υπέροχος αυτός δρομάκος είναι όντως στο Μεταξουργείο, ανάμεσα Λεωνίδου και Γερμανικού – κι αν δεν τον ξέρετε, αξίζει να τον μάθετε.
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η συγγραφέας ακολουθεί μια διαδρομή στην πόλη όπου οι δρόμοι, οι εικόνες και οι αναμνήσεις μπλέκονται με το σήμερα
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η Βικτώρια Σαντούλιακ γράφει για την Αθήνα της φιλοξενίας και των μικρών καθημερινών στιγμών που την έκαναν να νιώσει σπίτι: H Αθήνα της Βικτώρια Σαντούλιακ
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, ο δημοσιογράφος γράφει για την ακτογραμμή, τις γειτονιές και τις μικρές ατέλειες που κάνουν την πόλη ξεχωριστή
17°
