Το ΕΛΤΑ των Εξαρχείων λειτουργεί ως ταχυδρομείο αλλά και... μίνι μάρκετ!
Στα ΕΛΤΑ της οδού Μπόταση, όταν πας να πληρώσεις το λογαριασμό της ΔΕΗ και έχει ουρά, γλυκαίνεις την αναμονή με ένα κρουασάν. Όχι από το περίπτερο, αλλά από το μίνι-μάρκετ που λειτουργεί μέσα στο ταχυδρομείο. Άμα η ουρά επιμένει, ξεφύλλισε και κανένα περιοδικό ή κανένα ψυχολογικό θρίλερ. Πώς είπατε; Ναι, έχετε δίκιο, ας τα πάρουμε από την αρχή.
Το 2002, ο 22χρονος Αποστόλης Παναγιωτάκης ανοίγει στην Μπόταση video club - μίνι μάρκετ. Οι καιροί αλλάζουν, ο κόσμος δεν νοικιάζει πια ταινίες, το video club πάσχει. Ο Αποστόλης αφουγκράζεται τις ανάγκες της περιοχής, σκέφτεται ότι τα Εξάρχεια δεν έχουν ταχυδρομείο (πράγματι τα ΕΛΤΑ της Ζαΐμη υπολειτουργούν και αργότερα κλείνουν εντελώς) και μεταφέρει την επιχείρησή του ακριβώς απέναντι. Η χαρακτηριστική μπλε ταμπέλα του Ελληνικού Ταχυδρομείου είναι εδώ, το κόκκινο ταχυδρομικό κουτί επίσης, μια μεγαλύτερη όμως ακριβώς από πάνω ενημερώνει ότι στον ίδιο χώρο λειτουργεί και μίνι μάρκετ.
Όταν μου το είπαν δεν το πίστεψα καθόλου. Μια μέρα λοιπόν παίρνω αυτό τον αχαρακτήριστο λογαριασμό της ΔΕΗ, ένα γράμμα που θέλω να στείλω στη θεία μου και μπαίνω διστακτικά. Δεξιά, φάτσα στην είσοδο το ταμείο, τσίχλες, μάρκες τσιγάρων (πρόσεξα ακόμα και ανταλλακτικά για ΙQOS), αναπτήρες, σοκολάτες, ό,τι τέλος πάντων βρίσκεις σε ένα ψιλικατζίδικο. Αριστερά το πάτωμα υπερυψώνεται, είναι μεταλλικό και θυμίζει δημόσια υπηρεσία, πιο εκεί υπάρχουν γκισέ, γραμματόσημα, ράφια γεμάτα δέματα. Μπερδεύομαι. Ξανακοιτάω, στο βάθος βλέπω μακαρόνια, σάλτσες, χαρτιά υγείας, πατατάκια, αναψυκτικά, ποτά, αντηλιακά, απορρυπαντικά, καφέδες. Στέκομαι με το γράμμα της θείας στο χέρι και κουνιέμαι μπρος πίσω.
«Να βοηθήσω;» ρωτάει ο Αποστόλης. «Εεεε… Μπορώ να στείλω ένα γράμμα;», «Μα εννοείται, ταχυδρομείο είμαστε». Ναι, καλά, σκέφτομαι, αλλά ξαναρωτάω: «Σίγουρα; Θέλω να πω, μπορώ να πληρώσω και λογαριασμούς ΔΕΚΟ;». «Μα εννοείται!». Αυτό ήταν. Έρωτας με την πρώτη ματιά.
Ο Αποστόλης λέει ότι η πιο συχνή φράση που ακούγεται είναι το «Α, τι είναι εδώ;». Λέει ακόμα ότι η αρχική ιδέα ήταν να δημιουργήσει ένα ταχυδρομείο - μίνι μάρκετ που να επεκτείνεται πέρα από τις συνηθισμένες ώρες των δημόσιων υπηρεσιών, ακόμα και Σαββατοκύριακα. Κυρίως όμως το επέλεξε γιατί του αρέσει η διαχείριση της αλληλογραφίας. «Στέλνουν ακόμα γράμματα οι άνθρωποι, στο δικό μας ταχυδρομείο έρχονται μερικές χιλιάδες γράμματα κάθε μήνα!» Περισσότερο εντύπωση του κάνουν οι τουρίστες που στέλνουν συνέχεια καρτ ποστάλ.
Με ζεστή ατμόσφαιρα, φιλική εξυπηρέτηση και προσεγμένη φιλοσοφία, φιλοδοξεί να γίνει ένα μικρό γευστικό στέκι στα Άνω Πετράλωνα για κάθε στιγμή της ημέρας
Ένας street-οδηγός για να βρεις καλό καφέ, ενδφιαφέρουσες γκαλερί, νόστιμο φαγητό και μικρά μπαρ ανοιχτά μέχρι το πρωί. Τι μας είπε η Νεφέλη Γεωργιάδου – DJ στη Στέπα
17°
