Στη χώρα μας έχουν καταγραφεί επισκέψεις από αλεπούδες στις πόλεις με αποτέλεσμα άλλοι να ενθουσιάζονται στη θέα τους και άλλοι να ανησυχούν.
Συχνοί επισκέπτες των πόλεων έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια και λόγω της κλιματικής αλλαγής, αλλά και των ρυθμών ζωής που προέκυψαν από τις καραντίνες, τα ζώα του δάσους. Στη χώρα μας έχουν καταγραφεί επισκέψεις από αλεπούδες στις πόλεις με αποτέλεσμα άλλοι να ενθουσιάζονται στη θέα τους και άλλοι να ανησυχούν. Μεταφέρουμε την ανακοίνωση από την ΑΝΙΜΑ – Σύλλογος Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής, που δίνει την πραγματική διάσταση στο θέμα.
Η ανακοίνωση: «Τους τελευταίους μήνες έκπληκτοι Αθηναίοι, αλλά και κάτοικοι επαρχιακών πόλεων της χώρας, έρχονται “πρόσωπο με πρόσωπο” με μια αλεπού εκεί όπου δεν θα περίμεναν να τους συμβεί κάτι παρόμοιο, μέσα στην πόλη.
Οι Ευρωπαίοι συνάνθρωποί μας βέβαια δεν εκπλήσσονται πλέον με κάτι τέτοια, μιας και οι αλεπούδες έχουν εποικίσει τις μητροπόλεις της Ευρώπης εδώ και πολλά χρόνια.
Οι αλεπούδες είναι ευφυέστατα και ιδιαίτερα προσαρμοστικά ζώα, και οι πόλεις μας τους παρέχουν πλέον ασφάλεια και εύκολο φαγητό: τα άφθονα ποντίκια, τα σκουπίδια και οι τροφές για δεσποζόμενα και αδέσποτα εξασφαλίζουν σίγουρη επιβίωση. Οι κίνδυνοι από τα αυτοκίνητα υπάρχουν και στη επαρχία και οι περισσότεροι σκύλοι δεν ασχολούνται μαζί τους.
Ανεβάζουμε αυτό το θέμα γιατί η ΑΝΙΜΑ δέχεται πολλά τηλεφωνήματα, αρκετά όχι και τόσο ευγενικά, από ανθρώπους που είτε ανησυχούν για τις αλεπούδες είτε για τα παιδιά τους, τις γάτες ή τα σκυλιά τους. Θέλουμε λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε στους ανησυχούντες και στους λοιπούς ενδιαφερόμενους:
-Οι αλεπούδες είναι μεν φορείς της λύσσας, γενικώς, όπως και οι νυχτερίδες, ειδικώς όμως δεν έχουμε κανένα κρούσμα λύσσας κάτω από τη Θεσσαλία εδώ και πολλές δεκαετίες. Να έχετε εμβολιασμένα τα σκυλιά σας έτσι κι αλλιώς.
-Μπορούν να φάνε μικρά γατάκια, τις μεγάλες γάτες δεν τις καταφέρνουν, συνήθως γίνονται φίλοι και τρώνε όλοι μαζί .
-Παιδάκια δεν τρώνε, ούτε γιαγιάδες.
-Δεν κινδυνεύουν περισσότερο στην πόλη απ ό,τι στο βουνό.
-Όταν είναι υγιείς δεν πιάνονται (έχουμε προσπαθήσει) εκτός κι αν εγκλωβιστούν κάπου
-Συχνά είναι άρρωστες (με ψώρα) και επειδή αυτό τις εξαντλεί, πιάνονται σχετικά εύκολα. Έχουμε πιάσει αρκετές και εμείς αλλά και φιλοζωικές κλπ και τις έχουμε θεραπεύσει. Χρειαζόμαστε μια φωτογραφία του ζώου. Μερικές φορές μπορεί να δοθεί φάρμακο μαζί με την τροφή.
-Τέλος, καλώς ή κακώς, θα πρέπει να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι δεν υπάρχει ένα τείχος ανάμεσα στα άγρια και τα ήμερα. Αλεπούδες στην Αθήνα, λύκοι στα Μέγαρα, λαφιάτες στα Εξάρχεια, δεντρογαλιές στην Καλλιθέα, νυχτερίδες παντού. Και φυσικά, κοτσύφια, ψαρόνια, γεράκια…. Αν σκεφτείτε τί έχουμε κάνει στο σπίτι τους, τα προβλήματα που προκαλούν στο δικό μας είναι πταίσματα.
Ψυχραιμία λοιπόν».
Η μάχη με τα αδέσποτα, οι ευθύνες των ιδιοκτητών και των δήμων και οι αλλαγές που απαιτούνται για να εφαρμοστεί ουσιαστικά ο νόμος για την προστασία των ζώων
17°
