Θέλω να διώξω τον σκύλο από το κρεβάτι μου, αλλά δεν θέλω να πληγώσω τα αισθήματά του
Είναι που τα αγαπάμε πολύ και δεν μπορούμε να τους χαλάσουμε χατίρι. Είναι που όταν μας κοιτούν με παράπονο στενοχωριόμαστε. Κάπως έτσι έγινε και συνήθισαν να κοιμούνται στο κρεβάτι μας. Μπορεί να μας αρέσει. Αλλά μετά μας ξυπνούν κάθε τόσο επειδή θέλουν παιχνίδια, επειδή δεν βολεύονται ή επειδή απλά ροχαλίζουν. Κι εμείς δεν αλλάζουμε πλευρό για να μην τα ξεβολέψουμε και ξυπνάμε το πρωί κουρασμένοι και πιασμένοι. Τα σεντόνια θέλουν κάθε δυο μέρες πλύσιμο. Και ο καλός μας; Ο σύντροφός μας; Συνήθως δεν ενθουσιάζεται με όλο αυτό – λογικό είναι. Όσο δύσκολη, ωστόσο, κι αν έχει γίνει κατάσταση, το να την αλλάξεις δεν είναι απλό. Ο σκύλος κλαίει έξω από την πόρτα, γαβγίζει, την ξύνει με τα νύχια. Κι εσύ κατακλύζεσαι από τύψεις. Τα καλά νέα είναι ότι δεν είσαι κακός άνθρωπος. Το να θέλεις να κατεβάσεις τον σκύλο από το κρεβάτι σου και να του μάθεις να κοιμάται στο δικό του δεν είναι σκληρό και άκαρδο. Τα σκυλάκια είναι προσαρμοστικά ζώα, μπορούν να κοιμηθούν οπουδήποτε. Απλώς, μην περιμένεις να προσαρμοστούν μέσα σε δύο ή τρεις μέρες. Και μην σου κάνει εντύπωση αν η αλλαγή αποδειχτεί δύσκολη συναισθηματικά – και για τους δυο σας.
Ο σκύλος πρέπει να μάθει να κοιμάται στον δικό του χώρο
Και πώς το κάνω;
Υπάρχουν τρόποι. Ένας, ίσως ο πιο σημαντικός, είναι να εξασφαλίσεις ότι το σκυλάκι κατά τη διάρκεια της ημέρας θα έχει παίξει αρκετά, θα έχει μυρίσει, εξερευνήσει, κοινωνικοποιηθεί αρκετά. Το θέμα δεν είναι μόνο να έχει κουραστεί ώστε το βράδυ να νυστάζει. Αλλά και να έχει διασκεδάσει, να έχει εκτονωθεί και κυρίως να έχει χορτάσει την παρουσία σου – ακόμη κι αν αυτό ήταν ότι βλέπατε παρέα βιντεάκια στο Τικ Τοκ. Έτσι, δεν θα προσπαθεί να απασχοληθεί με κάτι – ή με εσένα – όταν έρθει η ώρα του ύπνου. Το άλλο κόλπο είναι να κάνεις το δικό του κρεβάτι ελκυστικό. Να είναι μαλακό, να έχει επάνω δυο πανιά με γνώριμη μυρωδιά, να αφήνεις συστηματικά εκεί τα αγαπημένα του παιχνίδια. Και κανένα μπισκοτάκι, γιατί όχι, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και εδώ ο σκοπός είναι να πάρει το κρεβατάκι του με καλό μάτι και να ξαπλώνει εκεί πού και πού στη διάρκεια της ημέρας. Και κάθε φορά που θα πηγαίνει στο κρεβάτι του, να το επιβραβεύεις. Να του λες μπράβο, να του δίνεις ένα φιλί και ίσως και κανένα ακόμη μπισκοτάκι – τι να κάνουμε, είναι αποτελεσματικό. Τώρα, βέβαια, θα τα διαβάζει αυτά κάποιος τρίτος και θα τα θεωρεί υπερβολικά. Αλλά οι ειδικοί λένε πως η επιβράβευση και η ανταμοιβή λειτουργούν καλύτερα από την απαγόρευση και τη στεγνή πειθαρχία. Επίσης, για να φτάσεις να κοιμάσαι με τον σκύλο σου, εννοείται ότι τον αγαπάς πολύ – αξίζει να κάνεις την προσπάθεια. Ότι θα γκρινιάξει είναι σχεδόν βέβαιο – του χαλάς τη βολή του και τη ρουτίνα του. Αν, ωστόσο, τα παράπονα αρχίσουν σταδιακά, έστω και λίγο, να ελαττώνονται, μάλλον είστε σε καλό δρόμο. Σημαίνει ότι λίγο λίγο προσαρμόζεται.
Το θέμα δεν είναι μόνο πώς νιώθει το σκυλάκι αλλά και το πώς νιώθεις κι εσύ. Δεν θέλεις να το στενοχωρείς. Κι όταν σε κοιτάζει με παράπονο, λιώνεις. Φαντάζεσαι ότι αισθάνεται προδομένο και εγκαταλελειμμένο. Τα σκυλάκια δεν είναι άνθρωποι, δεν ξέρουμε ακριβώς πώς επεξεργάζονται τα συναισθήματά τους. Μοιάζουν όμως στους ανθρώπους, στα παιδιά συγκεκριμένα, σε ένα πράγμα – επιμένουν. Επιμένουν για να δουν τα όριά σου, το σημείο στο οποίο λυγίζεις, τα παίρνεις αγκαλιά και τους κάνεις το χατίρι. Αυτή είναι η παγίδα, αυτός είναι και ο λόγος που η υπομονή κι η επιμονή είναι τόσο σημαντικά. Επειδή αν λυγίσεις και μετά από είκοσι ή τριάντα λεπτά κλάματος το ανεβάσεις πάλι στο κρεβάτι, του έχεις μάθει ότι για να κοιμάται μαζί σου πρέπει να κλαίει για είκοσι ή τριάντα λεπτά. Τόσο απλά. Και μετά πρέπει να αρχίσεις πάλι από το μηδέν.
Όλα αυτά τα ωραία και χρήσιμα με είχε συμβουλέψει ο κτηνίατρος – αλλά και φίλοι μου που κάτι παραπάνω από εμένα ήξεραν – όταν αποφάσισα να κατεβάσω τον σκύλο μου από το κρεβάτι. Τα μισά χρειάστηκε μόνο να κάνω και όλα πήγαν καλά. Αλλά όλα τα σκυλάκια δεν είναι ίδια. Αν το ακούς να κλαίει και να περπατά πάνω κάτω στο σπίτι άυπνο όλο το βράδυ, μπορεί να χρειάζεται λίγο παραπάνω χρόνο, λίγο περισσότερη υπομονή. Ή τη βοήθεια ενός εκπαιδευτή.
Δεν σχεδιάστηκαν απλώς για να συνοδεύουν έναν σκύλο στη βόλτα, αλλά για να ακολουθούν τον ίδιο και τον άνθρωπό του, όπου κι αν τους οδηγήσει η επόμενη διαδρομή.
24°
