Το δικαίωμα στην ανία και η μεταφυσική της ραστώνης | Mode Pause: Οδηγός επιβίωσης για βαριεστημένους
Η ενηλικίωση δεν είναι ο τόπος της ελευθερίας που σου πούλησαν ότι είναι. Δεν είναι η θαυμαστή Χώρα του Οζ. Στα εφηβικά σου μάτια φάνταζε πράγματι σαν ουτοπία: θα κοιμάσαι όποτε θέλεις, θα τρως ό,τι θέλεις, θα αποφασίζεις μόνος σου τι θα κάνεις και τι δεν θα κάνεις, κανείς δεν θα σου λέει τι να διαβάσεις και τι να μη διαβάσεις, κανείς δεν θα σου λέει να συμμαζέψεις το δωμάτιό σου, ή να φορέσεις ζακέτα. Θα είναι μια ωραία, μεγάλη, ατέλειωτη περιπέτεια.
«“Καταταχτείτε”, μας έλεγαν. “Θα γνωρίσετε καινούργιους τόπους”, μας έλεγαν».
Καμία σχέση. Η ενηλικίωση είναι μια ατέλειωτη σειρά από βαρετές, επαναλαμβανόμενες μικροϋποχρεώσεις (όταν δεν είναι mega υποχρεώσεις) που κανείς δεν σου είπε ότι θα πέσουν όλες μαζί επάνω σου. Και όμως έπεσαν. Όλες μαζί. Επάνω σου. Και είναι τρομερά, τρομερά βαρετές.
Ιδού ένας μικρός κατάλογος — υπάρχουν άλλα χίλια τέτοια, και καθημερινά προστίθενται κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα. Αυτός εδώ, δεν είναι ένας οδηγός επιβίωσης. Είναι κάποια μόνο από τα πράγματα που κάνεις όταν είσαι μεγάλος. Γιατί, όταν είσαι μεγάλος, είσαι υποχρεωμένος…
...να πηγαίνεις στη δουλειά.
...να σκέφτεσαι τι θα μαγειρέψεις αύριο (και μεθαύριο, και την Κυριακή).
...να θυμάσαι να βγάζεις το κρέας από την κατάψυξη αποβραδίς.
...να ελέγχεις αν έχεις χαρτί υγείας πριν ξεμείνεις.
...να αλλάζεις τις λάμπες όταν καίγονται (και να καταλαβαίνεις ποια είναι LED και ποια όχι).
...να συγκρίνεις τιμές στα σούπερ-μάρκετ και να νιώθεις ενοχές όταν αγοράζεις κάτι αχρείαστο.
...να βγάζεις τα σκουπίδια.
...να ξεχωρίζεις όσα είναι για ανακύκλωση.
...να κλείνεις ραντεβού στον οδοντίατρο, στον οφθαλμίατρο, στον δερματολόγο, στον γυναικολόγο.
...να πηγαίνεις στη δουλειά.
...να πληρώνεις ασφαλιστικές εισφορές.
...να διαβάζεις τα ψιλά γράμματα των συμβολαίων.
...να ψάχνεις τεχνίτη για το χαλασμένο καζανάκι, για τη βρύση που στάζει, για το air fryer που βρυχάται, μουγκρίζει, και πονάει η καρδιά του.
...να περιμένεις τον τεχνίτη όλη την ημέρα. Και να τη χάνεις. Γιατί δεν θα έρθει.
...να ελέγχεις την πίεση των ελαστικών.
...να πληρώνεις τέλη κυκλοφορίας και ΚΤΕΟ και πάρκινγκ.
...να διαβάζεις τα email που πρέπει να διαβάσεις.
...να αγνοείς και να πετάς όσα δεν χρειάζεται να ασχοληθείς μαζί τους.
...να ελέγχεις το υπόλοιπο του τραπεζικού λογαριασμού κάθε δύο ώρες.
...να υπολογίζεις αν μπορείς να βγάλεις τον μήνα χωρίς να πουλήσεις τη γάτα.
...να πηγαίνεις στη δουλειά.
...να πλένεις τα πιάτα, να πλένεις τα ρούχα, να σφουγγαρίζεις τα πατώματα, να κάνεις τα τζάμια.
...να ξεχωρίζεις τα ρούχα ανάμεσα σε αυτά που πλένονται στους 30°, στους 40°, ή στο χέρι.
...να θυμάσαι να ποτίσεις εκείνο το φυτό που υποφέρει κοντά σου. Και που τελικά θα πεθάνει.
...να καθαρίζεις τα άλατα από τη βρύση του μπάνιου και την κεφαλή του ντους. Και από την καφετιέρα.
...να μαζεύεις τα ψίχουλα κάτω από την τοστιέρα.
...να θυμάσαι πού έχεις βάλει τις εγγυήσεις των συσκευών που έχεις αγοράσει. «Έχουν περάσει άραγε δύο χρόνια;» σκέφτεσαι. «Ή έληξε;» Σημ.: έληξε.
...να διπλώνεις τα ρούχα και να τα βάζεις στην ντουλάπα, ή να τα αφήνεις στην καρέκλα προσωρινά για μερικές εβδομάδες.
...να αλλάζεις σεντόνια και να πλένεις τις πετσέτες πριν παραγίνει το χάλι τους.
...να πηγαίνεις στη δουλειά.
...να αδειάζεις το πλυντήριο πιάτων και ρούχων πριν μουχλιάσουν.
...να καθαρίζεις το φίλτρο του στεγνωτηρίου, του απορροφητήρα, και του αφυγραντήρα.
...να πετάς φαγητά που έληξαν πνίγοντας τις ενοχές σου στο Netflix.
...να πετάς τα φρούτα που πήρες όταν πια παίρνουν να σαπίσουν.
...να σχεδιάζεις εβδομαδιαίο μενού αν και ξέρεις πως θα παραγγέλνεις απέξω συνέχεια και αυτή τη βδομάδα.
...να πηγαίνεις στο σούπερ-μάρκετ με λίστα και να επιστρέφεις είτε χωρίς τα μισά, είτε με διπλάσια πράγματα.
...να πηγαίνεις στη δουλειά.
...να αντικαθιστάς τα φθαρμένα σφουγγάρια, τα βετέξ, και τα πανάκια με μικροΐνες.
...να καθαρίζεις τον φούρνο και τον φούρνο μικροκυμάτων από τις καμένες κρούστες.
...να έχεις ανταλλακτικά κλειδιά και να θυμάσαι πού τα έχεις βάλει.
...να πληρώνεις το νοίκι στην ώρα του, με την καρδιά σου να παγώνει κάθε φορά.
...να διαπραγματεύεσαι με τον ιδιοκτήτη για επιδιορθώσεις.
...να ψάχνεις φτηνότερο ρεύμα, ίντερνετ και κινητό κάθε μήνα ή κάθε εβδομάδα.
...να ακυρώνεις συνδρομές που ξέχασες ότι είχες.
...να διαβάζεις τους όρους και τις προϋποθέσεις πριν πατήσεις αποδοχή. Αλλά τελικά να μην τους διαβάζεις.
...να κλείνεις ραντεβού για τον σκύλο στον κτηνίατρο και να ορκιστείς πως δεν θα ξαναξεχάσεις το αντιπαρασιτικό του.
...να μην ξεχνάς τα σακουλάκια του όταν βγαίνετε βόλτα. Γιατί πού και πού τα ξεχνάς.
...να θυμάσαι τα γενέθλια φίλων και συγγενών και να στέλνεις μήνυμα.
...να πηγαίνεις σε γάμους, βαφτίσια και κηδείες.
...να κρατάς επαφή με φίλους που έχουν άσχετες δουλειές και εκνευριστικά παιδιά.
...να λέτε ότι πρέπει να βρεθείτε και να μη βρίσκεστε για μήνες.
...να πηγαίνεις στη δουλειά.
...να απαντάς σε email μετά τις 6 το απόγευμα.
...να κάθεσαι σε ατελείωτες τηλεδιασκέψεις.
...να υπολογίζεις πόσες μέρες άδειας σου έχουν μείνει. (Όχι πολλές).
...να κάνεις εξετάσεις αίματος και ούρων, κολονοσκόπηση και κάτι περίεργες για την καρδιά.
...να θυμάσαι να παίρνεις τα φάρμακά σου.
...να παίρνεις βιταμίνες και συμπληρώματα.
...να πηγαίνεις στο γυμναστήριο επειδή πρέπει.
...να πηγαίνεις στη δουλειά.
...να κοιμάσαι λιγότερο επειδή έχεις πράγματα να κάνεις.
...να πίνεις καφέ για να λειτουργήσεις και όχι γιατί είναι καφές: κάτι ιερό.
...να υπολογίζεις πόσες μέρες σε παίρνει να πας διακοπές. (Όχι πολλές).
...να βγάζεις εισιτήρια από μήνες πριν για πιο φτηνά, ανησυχώντας κρυφά για τυχόν ακυρώσεις.
...να μην πετάς παλιά καλώδια, φορτιστές και τηλεχειριστήρια επειδή κάποτε μπορεί να σου χρειαστούν.
...να μαζεύεις χαρτιά, κουτιά και τσάντες επειδή μπορεί να φανούν χρήσιμα. (Δεν θα φανούν χρήσιμα, ποτέ).
...να πηγαίνεις στη δουλειά.
...να νιώθεις ενοχές όταν ξεκουράζεσαι χωρίς να παράγεις κάτι.
...να οργανώνεις τα ντουλάπια ώστε να μην πέφτουν τα τάπερ στο κεφάλι σου.
...να καθαρίζεις το πληκτρολόγιο από ψίχουλα και μυστήρια σωματίδια.
...να ξεμπερδεύεις τα καλώδια για να μη μοιάζει το γραφείο σου με τηλεφωνικό κέντρο των 90s.
...να θυμάσαι να έχεις χαρτί κουζίνας γιατί πάντα τελειώνει τη στιγμή που χύνεται κάτι.
...να κάνεις decluttering εγγράφων και να πετάς λογαριασμούς ΔΕΗ του 2014.
...να θυμάσαι κωδικούς για τα πάντα.
...να ενημερώνεις το λογισμικό σου, και να μην πατάς «Αργότερα» επί έξι μήνες στη σειρά.
...να καθαρίζεις το inbox σου από newsletters που δεν έχεις διαβάσει ποτέ σου και στα οποία δεν θυμάσαι ότι είχες γραφτεί καν.
...να πηγαίνεις στη δουλειά.
Είπαμε: η λίστα δεν τελειώνει ποτέ. Κάθε νέα ενήλικη συνθήκη απλώς προστίθεται στην προηγούμενη, στον σωρό, στη βαριά αλυσίδα βαρεμάρας που είναι δεμένη στο πόδι σου. Καλωσόρισες. Και καλή τύχη.
Το αυγουστιάτικο Ημερολόγιο της Πλήξης κυκλοφορεί όλο τον μήνα, κάθε μέρα, στις 7 το πρωί. Ελπίζουμε να μη σας φαίνεται πολύ πληκτικό. Σας ευχαριστούμε
17°
